Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2018

Aljazeera.Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την επικείμενη μάχη του Idlib.

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την επικείμενη μάχη για τον Idlib

Ποιοι είναι οι κύριοι παίκτες, ποια είναι τα πιθανά σενάρια και ποιο θα είναι το ανθρώπινο κόστος; Όλες οι ερωτήσεις απαντήθηκαν.

από την Mariya Petkova & Farah Najjar

08 Σεπτ 2018

Στις 7 Σεπτεμβρίου, μια τριμερής διάσκεψη κορυφής στην Τεχεράνη απέτυχε να καταλήξει σε σαφή συμφωνία μεταξύ της Ρωσίας, της Τουρκίας και του Ιράν σχετικά με τη μοίρα της επαρχίας Idlib της Συρίας, το τελευταίο προπύργιο της ένοπλης αντιπολίτευσης της Συρίας.

Μια εκεχειρία που πρότεινε ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απορρίφθηκε και μια πλήρης κυβερνητική επίθεση φαίνεται τώρα επικείμενη, σε αυτό που αναμένεται να είναι η πιο θανατηφόρα μάχη της Συρίας.

Το Idlib είναι το τελευταίο εμπόδιο μεταξύ της συριακής κυβέρνησης και της στρατιωτικής της νίκης ενάντια σε μια εξέγερση που ξεκίνησε πριν από περισσότερα από επτά χρόνια.

Η βορειοδυτική επαρχία που συνορεύει με την Τουρκία ήταν μία από τις τέσσερις « ζώνες απαλλαγής » που συμφώνησαν η Άγκυρα, η Μόσχα και η Τεχεράνη τον Μάιο του 2017 κατά τον τέταρτο γύρο των συνομιλιών της Αστάνα που ξεκίνησε νωρίτερα εκείνο το έτος με σκοπό την επιδίωξη πολιτικής λύσης στη σύγκρουση της Συρίας .

Ένα προς ένα, οι άλλες τρεις περιοχές - Homs? Ανατολική Ghouta; και οι Deraa και Quneitra - έχουν συλληφθεί από τις δυνάμεις της Συριακής Κυβέρνησης και τους συμμάχους τους. Καθώς η Δαμασκός ανέτρεψε την περιοχή της αντιπολίτευσης, χιλιάδες πολίτες και μαχητές ανταρτών από αυτές τις περιοχές μεταφέρθηκαν στο Idlib, αποκαλούμενος «χώρος εκφόρτωσης» για τους εκτοπισμένους.

Μέσα από τη συνεχιζόμενη αβεβαιότητα, είναι πιθανό να προκύψουν τρία σενάριαστο Idlib: μια μαζική επίθεση. μια παρατεταμένη επίθεση. ή διαμαρτυρία μεταξύ αντάρτων, ακολουθούμενη από μια συμφωνία συμφιλίωσης με τη Δαμασκό. Αλλά ό, τι συμβαίνει στην πραγματικότητα, θα είναι οι αμάχοι που είναι σήμερα παγιδευμένοι στην πυκνοκατοικημένη επαρχία που θα πληρώσει την υψηλότερη τιμή.

Ποιες χώρες εμπλέκονται και ποιοι είναι οι στόχοι τους;

Πέντε σημαντικοί παίκτες είναι πιθανό να αποφασίσουν τι θα συμβεί στη συνέχεια στην Idlib: τη συριακή κυβέρνηση και τους συμμάχους της το Ιράν και τη Ρωσία, καθώς και την Τουρκία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ-Ασαντ, ο οποίος επανειλημμένως έχει δεσμευθεί να πάρει πίσω "κάθε ίντσα" της Συρίας, επιδιώκοντας μια "στρατιωτική λύση" στη σύγκρουση. Ο στόχος του είναι να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο, ώστε να μην χρειάζεται να κάνει παραχωρήσεις στη συριακή αντιπολίτευση.

Η ανάληψη της πρωτοβουλίας Idlib θα σήμαινε ότι η αντιπολίτευση δεν έχει εδαφική παρουσία και κατά συνέπεια δεν έχει μοχλό σε καμία μελλοντική διαπραγματευτική διαδικασία.

Βραχυπρόθεσμα, η κυβέρνηση θέλει να αποκτήσει τον έλεγχο δύο μεγάλων αυτοκινητοδρόμων - του Μ4, που συνδέει τη λιμενική πόλη της Λατάκιας με το Χαλέπι, το Ρακκά και τον πλούσιο σε πετρέλαιο Deir Az Zor. και το Μ5, το οποίο συνδέει την πρωτεύουσα τη Δαμασκό με το Χαλέπι και τελικά με την εμπορική διαδρομή προς την Τουρκία και την Ευρώπη.

Το Ιράν δεν έχει άμεσο στρατηγικό ενδιαφέρον για την Idlib, ειδικά μετά την ολοκλήρωση μιας διαδικασίας εκκένωσης στις δύο πόλεις Σιάγων Φούα και Κερφάγια τον Ιούλιο.

Ωστόσο, η Τεχεράνη υποστηρίζει την επίθεση με τις πολιτοφυλακές της, καθώς μοιράζεται τον ίδιο στόχο με τη Δαμασκό για την εξάλειψη της ένοπλης αντιπολίτευσης. Η στρατιωτική βοήθεια του Ιράν συμβαδίζει με τις προσπάθειές της να εδραιώσει τη μόνιμη παρουσία της στη Συρία παρά την πίεση των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Ρωσίας να αποσυρθούν.

Η Μόσχα, όπως η Δαμασκός και η Τεχεράνη, θέλει επίσης να συλληφθεί ο Idlib, αλλά θα προτιμούσε να παραδοθεί η αντιπολίτευση και να ενσωματωθεί στις στρατιωτικές διαιρέσεις της Συρίας υπό τον έλεγχό της (όπως το Πέμπτο Τμήμα) και όχι να καταπολεμήσει μια δαπανηρή μάχη.

Ελπίζει ότι η σύλληψη του προμαχώνα των ανταρτών θα αναγκάσει την Τουρκία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ να διαπραγματευτούν μια πολιτική λύση κατά μήκος των στόχων της, καθώς και να της δώσει μεγαλύτερη ώθηση στις συνομιλίες σχετικά με την αναστολή των κυρώσεων των ΗΠΑ και ένα ψήφισμα στην Ουκρανία.

WATCH : Ποιος διαμορφώνει το μέλλον της Συρίας;

Από την πλευρά της, η Τουρκία - η εγγυητική δύναμη της Idlib βάσει της συμφωνίας της Αστάνα - είναι πρόθυμη να αποτρέψει μια επίθεση στην περιοχή και να διατηρήσει κάποιο επίπεδο ελέγχου πάνω σε αυτήν. Η χώρα, που φιλοξενεί ήδη πάνω από τρία εκατομμύρια Σύριους, φοβάται ότι μια μεγάλη κρίση στη βορειοδυτική Συρία θα επιβαρύνει περαιτέρω τις κατακλυζόμενες ανθρωπιστικές της ικανότητες και θα προκαλέσει την εισροή περισσότερων προσφύγων στην επικράτειά της .

Θέλει επίσης να διαλυθεί ο Hay'et Tahrir al-Sham (HTS, μία από τις δύο βασικές ένοπλες δυνάμεις που ελέγχει την Idlib ), ώστε η Ρωσία να μην έχει δικαιολογία να επιτεθεί στην επαρχία. Η Μόσχα έχει ορίσει την HTS ως τρομοκρατική ομάδα.

Στη σύνοδο κορυφής της Τεχεράνης, οι ηγέτες της Τουρκίας, της Ρωσίας και του Ιράν εξέφρασαν διαφορετικές απόψεις σχετικά με την πορεία προς την Idlib, αλλά σε κοινή δήλωση επανέλαβε ότι η συριακή κρίση μπορεί να φτάσει σε τελικό ψήφισμα μέσω μιας «διαπραγματευμένης πολιτικής διαδικασίας».

Οι ΗΠΑ, εν τω μεταξύ, δεν έχουν στρατηγικό ενδιαφέρον για την Idlib και δήλωσε ότι δεν αντιτίθεται σε μια περιορισμένη επίθεση στο Idlib. Θέλει επίσης να καταργηθεί το HTS και έχει ήδη στοχεύσει ορισμένους ηγέτες του μέσω επιθέσεων με τροχούς.

Ωστόσο, η Ουάσινγκτον έχει απειλήσει στρατιωτική δράση εάν η συριακή κυβέρνηση χρησιμοποιεί χημικά όπλα. Στις 3 Σεπτεμβρίου ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump προειδοποίησε σε μια θέση στο Twitter ότι ο Assad "δεν πρέπει να επιτίθεται απερίσκεπτα στην Idlib", προσθέτοντας ότι θα ήταν "ένα σοβαρό ανθρωπιστικό λάθος" για τη Μόσχα και την Τεχεράνη να «συμμετάσχουν σε αυτήν την πιθανή ανθρώπινη τραγωδία».

Οι ΗΠΑ ανησυχούν για την παρουσία του Ιράν στη Συρία και ζήτησαν να αποσυρθούν οι ιρανικές δυνάμεις και πολιτοφυλακές. Η κυβέρνηση Trump, η οποία προηγήθηκε της απόσυρσης των στρατευμάτων της από τη βορειοανατολική Συρία (περιοχή υπό τον έλεγχο των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων υπό την ηγεσία των Κούρδων), έχει πλέον προβλέψει την αόριστη διαμονή τους.

Είναι η Idlib μια «εστία για τρομοκράτες»;

Η επαρχία Idlib ελέγχεται από δύο μεγάλες ένοπλες ομάδες: το HTS και το al-Jabha al-Wataniya lil-Tahrir (Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, NFL).

Τους τελευταίους μήνες, οι Ρώσοι αξιωματούχοι ζητούν την κατάργηση του HTS.

"Αυτή είναι η τελευταία εστία τρομοκρατών που προσπαθούν να κάνουν εικασίες σχετικά με το καθεστώς της περιοχής ως ζώνη απαγόρευσης κλιμάκωσης, οι οποίες προσπαθούν να κρατήσουν τον αμερικανικό πληθυσμό όμηρο ως ανθρώπινη ασπίδα", ανέφερε πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ.

Το HTS, γνωστό ως Al-Nusra Front, έχει σημαντική παρουσία στην πόλη Idlib και σε άλλες περιοχές της επαρχίας.

Το Al-Nusra Front εμφανίστηκε το 2012 ως θυγατρική της Al-Qaeda στη Συρία, αλλά τον Ιούλιο του 2016 παραιτήθηκε από την υπόσχεσή του για υπακοή και άλλαξε το όνομά του στον Jabhat Fatah al-Sham. Πέρυσι, αφού δέχτηκε επιθέσεις σε άλλες ομάδες ανταρτών στην Idlib, ένωσε τις δυνάμεις της με αρκετές πιο σκληρές παρατάξεις και άλλαξε το όνομά της στο HTS.

Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, η HTS έχει περίπου 10.000 μαχητές στο Idlib, μεγάλο μέρος των οποίων είναι αλλοδαποί. Αλλά ο Ahmad Abazeid, αναλυτής της Συρίας που εδρεύει στην Τουρκία, λέει ότι το ποσό είναι υπερβολή, αντί να αριθμεί μερικές χιλιάδες.

Εκτός από το HTS, υπάρχουν και τα μικρότερα και σκληρότερα al-Hizb al-Turkestani (το Ισλαμικό Κόμμα του Τουρκεστάν, το οποίο αποτελείται κυρίως από τους μαχητές του Uighur) και τον Heras al-Din (οι Κηδεμόνες της Θρησκείας, ένα σπάσιμο του HTS).

Ο άλλος μεγάλος παίκτης στην επαρχία είναι ο NFL , ένας χαλαρός συνασπισμός ενόπλων ομάδων που θεωρείται μέρος της μέτριας αντιπολίτευσης.

Ο NFL , που θεωρείται ως ο κύριος ηθοποιός που υποστηρίζεται από την Τουρκία στο Idlib, περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία ομάδων - από το πιο σκληρότερο Nour al-Din al-Zinki και τον εθνικιστικό ισλαμιστή Ahrar al-Sham (Ελεύθεροι Άνδρες του Λεβάντα) στον Jeish Idlib al -Hor (Ελεύθερος Στρατός της Idlib), μια θυγατρική του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), μια άλλη οργάνωση που δημιουργήθηκε το 2011 από αξιωματικούς που είχαν ξεφύγει από το συριακό στρατό.

Κάποιοι έχουν προτείνει τον αριθμό των μαχητών NFL στις δεκάδες χιλιάδες, αλλά ο Abazeid αμφισβητεί επίσης αυτές τις εκτιμήσεις.

"Το NFL είναι η μεγαλύτερη δύναμη [στο Idlib] όσον αφορά τον αριθμό και τη γεωγραφική παρουσία και τα όπλα", δήλωσε. "Όμως, το NFL είναι ένας τοπικός σχηματισμός, όχι ένας οργανωμένος στρατός και γι 'αυτό είναι δύσκολο να υπολογίσουμε τους αριθμούς του."

Σύμφωνα με τον Abazeid, η Τουρκία πιέζει για αρκετό καιρό τους ηγέτες του HTS, καθώς προσπαθεί να σπείρει εσωτερικές διαιρέσεις σε μια προσπάθεια να διαλύσει την ομάδα και να αφήσει τη Ρωσία και τον Assad χωρίς δικαιολογία για να επιτεθεί στην Idlib.

"[Η Τουρκία] ανανέωσε τις προσπάθειές της προς αυτή την κατεύθυνση καθώς οι απειλές της Ρωσίας για επίθεση κατά της Idlib εντατικοποιήθηκαν, αλλά απέτυχε. Abazeid.

Στις 31 Αυγούστου, η Τουρκία ανέθεσε επίσημα την HTS σε τρομοκρατική ομάδα, προωθώντας τις εικασίες ότι θα μπορούσε να σκεφτεί την εκστρατεία εναντίον της ή την ενθάρρυνση του NFL να την επιτεθεί.

Ποιο θα ήταν το ανθρώπινο κόστος της μάχης για το Idlib;

Η επαρχία Idlib φιλοξενεί περισσότερα από τρία εκατομμύρια άτομα σε μια σχετικά μικρή έκταση περίπου 1.437 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Δεδομένης της μεγάλης πυκνότητας του πληθυσμού, μια εκστρατεία εναέριας και μια επίγεια επίθεση αναμένεται να οδηγήσει σε θάνατο σε τεράστια κλίμακα.

Ο Ερντογάν προειδοποίησε για «αίμα», ενώ ο Staffan de Mistura, απεσταλμένος της Συρίας για τα Ηνωμένα Έθνη, δήλωσε ότι ο Idlib θα είναι η «τέλεια καταιγίδα» εάν δεν αποφευχθεί μια μεγάλη επίθεση.

"Αν πυροβολήσουν μια σφαίρα, θα σκοτώσουν πιθανώς δύο άτομα", δήλωσε ο ερευνητής της Συρίας Marwan Kabalan, διευθυντής του Αραβικού Κέντρου Έρευνας και Πολιτικών Μελετών.

Μια επίθεση είναι επίσης πιθανό να οδηγήσει σε μαζική εκτόπιση.

Σύμφωνα με τον Fadel Abdulghani, ιδρυτή του Συριακού Δικτύου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (SNHR), περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα ξεριζωθούν σε περίπτωση σοβαρής επίθεσης.

"Θα συγκεντρωθούν στα σύνορα της Τουρκίας ή θα κατευθυνθούν στον Γαρμπάλ ή τον Αφρίν", δήλωσε ο Φάτελ, αναφερόμενος στις τουρκικές ελεγχόμενες πόλεις στη βορειοανατολική Συρία.

Δεν είναι σαφές εάν η Τουρκία, η οποία έκλεισε τα σύνορά της με τη Συρία το περασμένο έτος, επιτρέποντας μόνο ανθρωπιστική βοήθεια να περάσει, θα συμφωνήσει να παραδεχτεί περισσότερους Σύριους στη χώρα.

Η ίδια η Idlib φιλοξενεί ήδη περισσότερους από 1,5 εκατομμύρια εσωτερικά εκτοπισμένους ανθρώπους (IDP), οι οποίοι εγκατέλειψαν την πρόοδο της συριακής κυβέρνησης σε άλλες επαρχίες. Πολλοί από αυτούς κατοικούν σε αυτοσχέδια στρατόπεδα που δεν διαθέτουν βασικές υπηρεσίες όπως καθαρό πόσιμο νερό και πρόσβαση σε αδιάλειπτη ηλεκτρική ενέργεια.

Σύμφωνα με τον Ahmed Mohammed, έναν εκπρόσωπο με την Islamic Relief Worldwide που επισκέφθηκε πρόσφατα το Idlib, πολλοί εκτοπισμένοι ζουν σε άθλιες συνθήκες.

"Το Idlib είναι το τελευταίο καταφύγιο για αυτούς τους ανθρώπους, πολλοί από τους οποίους έχουν μετακινηθεί από έναν τόπο σε άλλο μέχρι τέσσερις φορές από πέντε φορές", δήλωσε ο Mohamed.

Η οργάνωσή του έχει τεκμηριώσει "αδιάκριτες επιθέσεις" που στοχεύουν σε μη στρατιωτικές υποδομές και κτίρια, συμπεριλαμβανομένων σχολείων και νοσοκομείων. Τουλάχιστον επτά νοσοκομεία και κλινικές στην περιοχή έχουν βομβαρδιστεί και τεθεί εκτός λειτουργίας από κυβερνητικές αεροπορικές επιδρομές κατά το παρελθόν έτος, είπε ο Μωάμεθ.

Η ιατρική υποδομή στην επαρχία δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μια τεράστια εισροή τραυματιών σε περίπτωση μεγάλης κλίμακας επίθεσης.

Εν μέσω φόβων για χημική επίθεση, οι κάτοικοι της Idlib άρχισαν να λαμβάνουν προληπτικά μέτρα [Khalil Ashawi / Reuters]

Θα χρησιμοποιηθούν χημικά όπλα κατά τη διάρκεια της μάχης;

Εκτός από την απειλή της συμβατικής μάχης, οι πολίτες αντιμετωπίζουν την απειλή μιας χημικής επίθεσης όπλων - μια απαίτηση γίνει από τα Ηνωμένα Έθνη, καθώς και διάφορες πλευρές της σύγκρουσης.

Οι ΗΠΑ έχουν προειδοποιήσει τη συριακή κυβέρνηση ενάντια στη χρήση χημικών όπλων στο Idlib.

"Ας είμαστε ξεκάθαροι, παραμένει η σταθερή στάση μας ότι αν ο Πρόεδρος Μπασάρ αλ-Ασαντ επιλέξει να χρησιμοποιήσει ξανά χημικά όπλα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Σύμμαχοι του θα ανταποκριθούν γρήγορα και κατάλληλα", ανέφερε ο Λευκός Οίκος σε δήλωση που έγινε νωρίτερα τον Σεπτέμβριο.

Ο γενικός ναυτικός στρατηγός Τζόζεφ Ντάνφορντ, πρόεδρος των κοινοπρακτικών αρχηγών, δήλωσε στους δημοσιογράφους στις 7 Σεπτεμβρίου ότι οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και ο Λευκός Οίκος αναπτύσσουν ένα σχέδιο με «στρατιωτικές επιλογές» σε περίπτωση που χρησιμοποιούνται χημικά όπλα στη Συρία.

Οι αξιωματούχοι της Συρίας και των Ρώσων απέρριψαν τους ισχυρισμούς των ΗΠΑ και πρότειναν ότι οι επιθετικές χημικές όπλες «σταδιακά» σχεδιάζονται για να προωθήσουν τη δυτική παρέμβαση.

"Διάφοροι προκάτοχοι, συμπεριλαμβανομένων των εξτρεμιστών και γνωστών προκλητών, αποκαλούν τα λευκά κράνη [ομάδες εθελοντών διάσωσης που λειτουργούν σε τμήματα της Συρίας που βρίσκονται σε εξέγερση] και είναι διάσημοι για την κατάθεση χημικών όπλων και την καταδίκη τους στη συριακή κυβέρνηση, τις δυτικές χώρες με δικαιολογία για επιθέσεις εναντίον της Συρίας, "δήλωσε ο Λάβροφ την περασμένη εβδομάδα στους δημοσιογράφους.

Σύμφωνα με τον Kabalan, αυτές οι δηλώσεις δείχνουν ότι η συριακή κυβέρνηση θα μπορούσε να σχεδιάζει να χρησιμοποιεί χημικά όπλα.

Στο παρελθόν, ανέφερε, η κυβέρνηση θεώρησε αναγκαία τη χρήση χημικών όπλων σε περιοχές όπου τα συμβατικά όπλα, συμπεριλαμβανομένων των εκστρατειών για αεροπλάνα, δεν επαρκούσαν για να σημειώσουν πρόοδο στο πεδίο της μάχης. Ειδικότερα, η ύπαρξη υπόγειων καταφυγίων και σηράγγων αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τις δυνάμεις της Συριακής Κυβέρνησης.

"Ο μόνος τρόπος να καπνίζουν οι άνθρωποι από τις σήραγγες είναι με τη χρήση χημικών όπλων. Γιατί ο Assad χρησιμοποιούσε χημικά όπλα στη Ghouta, γιατί αυτός ήταν ο μόνος τρόπος να κερδίσει", δήλωσε ο Kabalan.

Τα τελευταία τρία χρόνια, οι αντάρτες οικοδομούν σήραγγες στις αστικές περιοχές του Idlib. Στην πορεία προς την πιθανή επίθεση, εν μέσω αυξανόμενων φόβων για πιθανές χημικές επιθέσεις, έχουν εκσκαφτεί και ενισχυθεί περισσότερες σήραγγες.

Ένα προσωρινό καταφύγιο σε ένα υπόγειο σπήλαιο στο Idlib [Khalil Ashawi / Reuters]

Τι συμβαίνει εάν πέσει το Idlib;

Στη σύνοδο κορυφής της Τεχεράνης, η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν δεσμεύθηκαν να βρουν μια «διαπραγματευόμενη πολιτική διαδικασία» μέσω της διπλωματικής οδού της Αστάνα.

Ωστόσο, δεν είναι σαφές τι θα συνεπαγόταν μια επικείμενη πολιτική λύση.

Η Ρωσία και το Ιράν επέμειναν ότι ο Άσαντ παραμένει στην εξουσία. Οι ΗΠΑ, από την πλευρά της, πρότειναν ότι δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση αποδεκτή από όλους τους Σύριους.

Με το κύριο πολιτικό μπλοκ της αντιπολίτευσης που κατέστη αναποτελεσματικό στις διαπραγματεύσεις εκ μέρους του συριακού λαού, αυτοί που αντιτίθενται στην Ασαντ παραμένουν χωρίς επαρκή εκπροσώπηση.

Δεν είναι επίσης σαφές εάν οι συριακοί πρόσφυγες θα μπορέσουν να επιστρέψουν.

Ενώ η Ρωσία ενθάρρυνε τις επιστροφές, ο Abdulghani του SNHR πιστεύει ότι όσοι αποφασίζουν να το κάνουν δεν θα βρουν απαραίτητα ασφάλεια πίσω στο σπίτι.

"Αυτοί οι πρόσφυγες θα διακινδυνεύσουν την κράτηση, τα βασανιστήρια και θα υποστούν εξαναγκαστικές εξαφανίσεις από το καθεστώς", δήλωσε.

Υπάρχει επίσης η πιθανότητα οι πρόσφυγες να μην έχουν σπίτια για να επιστρέψουν. Τον Απρίλιο, η κυβέρνηση της Συρίας ψήφισε τον λεγόμενο Νόμο περί Απουσίας Νόμου, ή Νόμος 10, ο οποίος έδωσε στους πολίτες 30 ημέρες για να καταχωρήσουν περιουσία στο υπουργείο τοπικής αυτοδιοίκησης ή για δήμευση με κίνδυνο.

Η νομοθεσία, η οποία δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί, θα μπορούσε να δει τα 13 εκατομμύρια των εκτοπισμένων Συρίων - είτε εντός της χώρας είτε στο εξωτερικό - να απομακρύνουν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας τους.

Ο εκτοπισμός εκατομμυρίων ανθρώπων και ο θάνατος τουλάχιστον μισού εκατομμυρίου Συρίων έχει επίσης εμβαθύνει τις θρησκευτικές διαιρέσεις της χώρας.

Σύμφωνα με τον Καμπαλάν, ενώ η Συρία είναι απίθανο να έχει άλλη εξέγερση, η ασφάλεια δεν θα επιστρέψει στη χώρα.

Αντ 'αυτού, η Συρία θα παρακολουθήσει μια επισφαλή κατάσταση ασφαλείας παρόμοια με εκείνη στο Ιράκ μετά την αμερικανική εισβολή του 2003.

Χωρίς μια πολιτική λύση, είπε ο Kabalan, η Συρία δεν θα σταθεροποιηθεί.