Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημητρης κουτσούμπας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημητρης κουτσούμπας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 8 Σεπτεμβρίου 2021

902.ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Τετάρτη 08/09/2021 - 15:52
ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ ΣΤΟΝ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ

Αθάνατος! Κι όταν «θα πάρουν τα όνειρα εκδίκηση» θα είσαι κι εσύ, όπως πάντα στις μεγάλες στιγμές, παρών (VIDEO)

Σε κλίμα συγκίνησης, ολοκληρώθηκε η τελετή αποχαιρετισμού στον μεγάλο μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, στη Μητρόπολη Αθηνών. Πλήθος κόσμου, όλων των ηλικιών, έστειλε στερνό αποχαιρετισμό στον Μίκη Θεοδωράκη, δίνοντας το «παρών» γύρω από τη Μητρόπολη, παρά το ψιλόβροχο, για να πει το τελευταίο «αντίο» στον μεγάλο μουσουργό. 

Επικήδειους στην τελετή αποχαιρετισμού στον Μίκη Θεοδωράκη εκφώνησαν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου και ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.

Ο αποχαιρετισμός του Δημήτρη Κουτσούμπα στον Μίκη Θεοδωράκη

«"Βροντάνε στράτες κι αγορές" μετά την είδηση του χαμού σου, αγαπημένε μας Μίκη.

Πλήθος ανθρώπων από όλες τις ηλικίες, απ’ όλες τις γενιές βρίσκονται τις τρεις αυτές μέρες εδώ για να σε αποχαιρετήσουν.

Σεμνά, μα όχι βουβά.

Με τα τραγούδια σου σε αποχαιρετάμε, όπως αξίζει σε εκείνους που λεβέντικα ροβόλησαν τον κόσμο.

Και ένας ψίθυρος περνά από στόμα σε στόμα: "Χωρίς τον Μίκη θα ήμασταν αλλιώς".

Και έτσι είναι. Χωρίς εσένα θα ήμασταν αλλιώς.

Φράγμα μεγαλόπρεπο στη λήθη, ένα δοξαστικό στην εποποιία του λαού μας τον 20ό αιώνα είναι το έργο σου.

Αποστόμωσε όσους προσπαθούν να μαυρίσουν τη μνήμη της, διόρθωσε τα ψέματα, έκανε έναν ολόκληρο λαό να νιώθει περηφάνια για την κληρονομιά του και θαυμασμό για εκείνους που με τον αγώνα τους την τιμούν και προσπαθούν να τη μεγαλώσουν.

Ορμητική, επαναστατική, φλογισμένη από το πάθος, μια κατάφαση είναι η μουσική σου ότι ο κόσμος μας χρειάζεται και μπορεί ν’ αλλάξει.

Με το αστραφτερό σπαθί της, εκτοπίζοντας τον φόβο, την ηττοπάθεια, την αδιαφορία, σαλπίζει νέο ξεκίνημα, πυρπολεί τα όνειρα, "πολιορκεί το «κοίταζε τη δουλειά σου»", γεμίζει με ήλιο τις καρδιές.

Μας έδειξες τη δύναμη του ελληνικού λαού, τη δύναμη των λαών του κόσμου.

Χωρίς αμφιβολία ήξερες καλά να εδραιώνεις την πίστη πως το δίκιο, η ειρήνη, η ευτυχία είναι πράγματα κατορθωτά.

Όσο ρωμαλέα και στιβαρά αναμετριέται η Τέχνη σου με την αδικία, τόσο τρυφερά και απαλά ξέρει να θωπεύει τα όμορφα και τα καλά στη ζωή και τον κόσμο.

Έσμιξες "τους τρανούς αητούς με τους χρυσούς αγγέλους", μαθαίνοντάς μας πως για να είσαι δυνατός, πρέπει να είσαι ευαίσθητος.

Με ιερή αφοσίωση καλλιέργησες αυτή την ευαισθησία μας, μας έμαθες πως μέσα στις καταιγίδες μπορούμε να κρατηθούμε από ένα λουλούδι.

Είχες εμπιστοσύνη στο λαό.

Πίστευες, κι όχι άδικα, πως μόνο ο λαός μπορεί να κατανοήσει και να κατακτήσει τα ανώτερα δημιουργήματα του ανθρώπου, τέτοια όπως η Τέχνη, η Ποίηση, η Μουσική.

Αρκεί να του δώσει κάποιος τα κλειδιά.

Γι’ αυτό δεν μελοποίησες μόνο έξοχα τον ποιητικό λόγο, χωρίς να τον προδίδεις. Τον αναδημιούργησες και τον παρέδωσες με εκείνη τη μορφή που μπαίνει κατ’ ευθείαν στη λαϊκή ψυχή.

"Έφερες την ποίηση στο τραπέζι του λαού, πλάι στο ποτήρι και το ψωμί του", όπως έγραφε για σένα ο Γιάννης Ρίτσος.

Δεν είναι μόνο ο "Επιτάφιος", η ανεπανάληπτη αυτή συνομιλία της μουσικής σου με την ποίηση του Ρίτσου, που μέσα και από τις συγκλονιστικές ερμηνείες του Μπιθικώτση και του Χιώτη, έγινε ένας διαχρονικός λαϊκός θρήνος και ύμνος μαζί στον θάνατο που γονιμοποιεί το μέλλον.

Πέτυχες να μιλήσεις με την υψιπετή ποίηση στη λαϊκή ψυχή, ακόμα και μέσα από απαιτητικές και ασυνήθιστες στο λαϊκό αυτί μουσικές φόρμες, όπως αυτές

- στο "Άξιον Εστί" του Ελύτη,

- στο "Επιφάνεια - Αβέρωφ" του Σεφέρη,

- στο "Πνευματικό Εμβατήριο" του Άγγελου Σικελιανού,

- στο "Κάντο Χενεράλ" του Πάβλο Νερούδα κ.ά.

Δίχως άλλο, χωρίς εσένα οδηγητή και πρωτεργάτη αυτής της νέας Τέχνης, η μουσική θα ήταν αλλιώς.

Βαθύς ποταμός, ακόμα ανεξερεύνητος είναι το έργο σου.

Σ’ αυτό συνυπάρχουν όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής:

Από τους λαϊκούς δρόμους και το δημοτικό τραγούδι ως την αρχαία τραγωδία, το βυζαντινό μέλος, τη συμφωνική μουσική, το κλασικό τραγούδι, τα ορατόρια.

Σου το χρωστάμε, λοιπόν, να φροντίσουμε να ανοιχτούν διάπλατα στον κόσμο όλοι οι θησαυροί της μουσικής σου.

Σου το χρωστάμε να συνεχίσουμε να διεκδικούμε το μεγάλο όνειρό σου να φτάσουν στο λαό οι θησαυροί σε όλη την ιστορία της μουσικής, μέχρι αυτό ατόφιο να εκπληρωθεί σε μια ανώτερη μορφή κοινωνίας, όπου όλα τα μέλη της θα μπορούν να κατανοούν και να απολαμβάνουν την Τέχνη. Ακόμα και το πιο δύσκολο και αφηρημένο είδος της, τη μουσική, αυτή την τέχνη που από μικρό παιδί, από τότε που πρωτοάκουσες την 9η Συμφωνία του Μπετόβεν, σου πήρε το μυαλό και σ’ έκανε να βλέπεις με τα μάτια της τον κόσμο.

"Οι αγώνες και η μουσική είναι τόσο δεμένα πια μέσα μου, ώστε δεν μπορώ να φανταστώ ούτε αγώνες χωρίς τραγούδι, ούτε τραγούδι χωρίς αγώνα", έλεγες.

Σ’ όλη τη ζωή σου με το ένα χέρι κρατούσες το τουφέκι και με το άλλο τις παρτιτούρες σου.

Και αυτό δεν είναι αλληγορία.

Μέχρι και στη Μακρόνησο, σ’ αυτόν τον εφιαλτικό τόπο των μαρτυρίων, εσύ έγραφες μουσική.

Εκεί έγραψες και το πρώτο συμφωνικό έργο σου, τη Συμφωνία για τη Μακρόνησο.

Εκεί κατάλαβες πόσο ευεργετική είναι η δημιουργία, όταν πρέπει να αντέξεις τον πόνο και την κτηνωδία, πόσο ευγενική γίνεται για τους γενναίους, αυτούς που μένουν όρθιοι και δεν χαμηλώνουν το βλέμμα τους.

Στο ερώτημα για ποιον δημιουργείς, πάντα απαντούσες: Για το λαό.

"Και όταν ακόμα συνθέτω συμφωνικά έργα πάντοτε έχω στο νου μου το λαό. Φιλοδοξώ να γίνω κατανοητός από τους απλούς εργαζόμενους ανθρώπους, γιατί έχω πίστη ότι αυτοί αποτελούν τη βασική δύναμη που σπρώχνει μπροστά την Ιστορία", είχες δηλώσει όταν σου απονεμήθηκε το βραβείο Λένιν.

Κι έπειτα πάλι συνήθιζες συχνά να επαναλαμβάνεις πως "Ό,τι φτιάξαμε το πήραμε από το λαό και στο λαό το επιστρέφουμε".

Και δεν ήταν σεμνοτυφία.

Είχες βαθιά συνείδηση ότι για το προσωπικό καλλιτεχνικό σου επίτευγμα, σπουδαίο ρόλο έπαιξε η εποχή σου, ότι στον ιδιαίτερο τρόπο της τέχνης σου, αντανακλούσαν οι πράξεις του λαού.

Αυτό άλλωστε είναι το μυστικό της μεγάλης, της αληθινής Τέχνης, της Τέχνης που συλλαμβάνει τον σφυγμό της εποχής και αφουγκράζεται το επερχόμενο.

Να αντλεί τη δύναμή της από την ανθρωπιά, από τα βάσανα, τους καημούς, τις μνήμες και τις ελπίδες του λαού και αυτή την ανθρωπιά να την επιστρέφει πάλι στους δημιουργούς της.

Μια βαθύτερη όμως συνείδηση της ανθρωπιάς: Τη συνείδηση της δύναμης, που μόνο ο άνθρωπος μέσα σε όλα τα πλάσματα διαθέτει, να υποτάσσει τον κόσμο γύρω του στην ανάγκη του για δίκιο και ευτυχία, να τον μετασχηματίζει στα μέτρα του.

Έτσι, γράφοντας για τον δικό σου λαό, είδες τη μουσική σου να σπάει τα σύνορα της χώρας, καθώς η γλώσσα της έχει την οικουμενικότητα από τα κοινά βάσανα, τις ελπίδες, τα οράματα "όλων των τίμιων ανθρώπων της Γης που αγωνίζονται ενάντια στην τυραννία, τη βία και την εκμετάλλευση", αγγίζει τις καρδιές όλων των λαϊκών ανθρώπων ανεξάρτητα από εθνικότητα, γλώσσα, θρησκεία, φυλή.

Γι’ αυτό δεκάδες συλλυπητήρια μηνύματα καταφτάνουν αυτές τις μέρες από όλες της γωνιές της Γης από Κομμουνιστικά, από Εργατικά Κόμματα, από πολλές άλλες προοδευτικές οργανώσεις από όλες τις ηπείρους.

Από κείνους που νιώθουν σαν να έχασαν έναν δικό τους άνθρωπο.

"Ο καλλιτέχνης που ζει και δημιουργεί μέσα στην πάλη, εξασφαλίζει ξεχωριστή θέση για το έργο του", δήλωνες.

Και πράγματι το έργο σου έκανε θρύψαλα τον μύθο ότι η δέσμευση καταστρέφει την Τέχνη.

Το έργο σου είναι τρανή απόδειξη ότι η μεγάλη Τέχνη είναι πάντα πολιτική, είτε το γνωρίζει είτε δεν το γνωρίζει ο δημιουργός της.

Πίστευες ακλόνητα πως η συμμετοχή σου στη λαϊκή δράση ήταν αυτή που "έδινε ρεύμα", που "έβαζε φωτιά" στη δημιουργία σου, πως δεν αρκεί ο καλλιτέχνης μόνο με το έργο του να είναι κοντά στο λαό, αλλά και με την ίδια του τη ζωή.

"Να μην ξεχωρίζει τη ζωή του από τη ζωή του εργαζόμενου, από τη ζωή του πρωτοπόρου λαϊκού αγωνιστή", "να είναι ένας απλός στρατιώτης στην ακατάβλητη στρατιά των λαϊκών ανθρώπων" που μάχονται για τη ζωή.

Δικά σου τα λόγια.

Έτσι, πορεύτηκες κι εσύ μαζί με τους αδικημένους σε δρόμους που έκαιγαν.

Από νωρίς "πήρες του ήλιου το δρόμο, κρεμώντας τη λύρα τη δίκαιη στον ώμο", για το λαό μας, για όλους τους λαούς, ως άλλος Σολωμός, ως άλλος βάρδος της ελευθερίας, με όλα τα προτάγματα της δικής μας εποχής.

Από 17 κιόλας χρονών οργανώθηκες στο ΕΑΜ και λίγο μετά στο ΚΚΕ, παίρνοντας μέρος στην Εθνική μας Αντίσταση.

Τον Δεκέμβρη του ΄44 πολέμησες στη Μάχη της Αθήνας, με τον 1ο Λόχο του 1ου Τάγματος του Εφεδρικού ΕΛΑΣ.

Και ήταν τόση η περηφάνια σου για τη συμμετοχή σου σ’ αυτή την κορυφαία στιγμή της ταξικής πάλης στη χώρα μας, που πολλά χρόνια αργότερα θα πεις πως "αν υπήρχε επιτύμβιο επίγραμμα που θα επιθυμούσες να χαραχτεί στον τάφο σου, θα ήταν: Πολέμησε τον Δεκέμβρη".

Μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού, μοιράστηκες με τους συντρόφους σου τις άγριες διώξεις του αστικού κράτους εξόριστος στην Ικαρία και έπειτα στη Μακρόνησο όπου βασανίστηκες φρικτά.

Εκεί είναι, με τα δικά σου λόγια, που έσπασε το "εγώ" και έγινε τελεσίδικα "εμείς".

Στη συνέχεια αγωνίστηκες μέσα από την ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες για την κοινωνική και πολιτιστική αναγέννηση, ενώ "πλήρωσες" με νέες δοκιμασίες, φυλακές και εξορίες την παράνομη δράση σου ενάντια στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Με τις αμέτρητες συναυλίες σου στο εξωτερικό μέχρι την πτώση της δικτατορίας μετέφερες σε όλο τον κόσμο το μήνυμα της αντίστασης και της λευτεριάς, και έπειτα σε όλη την Ελλάδα.

Τα τραγούδια σου, που τα λέγαμε μυστικά όλα τα μαύρα εκείνα χρόνια, κατέκλυσαν τα πάντα, τις ταβέρνες, τα γιαπιά, τα σχολειά, τα Πανεπιστήμια, τις εκδρομές, τις συντροφιές, τις διαδηλώσεις.

Στις συγκλονιστικές συναυλίες σου και στα Φεστιβάλ της ΚΝΕ, μέσα σε μια μέθεξη της μουσικής σου με τον κόσμο, αποθεωνόταν η πίστη πως με τους αγώνες μας θα αλλάξουμε τον κόσμο για να ξημερώσει ένα καλύτερο αύριο.

Τα χρόνια αυτά έδωσες τη μάχη ως υποψήφιος του ΚΚΕ για το Δήμο της Αθήνας, ενώ το 1981 και το 1985 ως βουλευτής του Κόμματος υπερασπίστηκες τα δικαιώματα των εργαζομένων, του λαού. Από κάθε μετερίζι στη σκέψη σου πρυτάνευε ο αγώνας για την "ενότητα των Ελλήνων".

Πολύπλευρος και πολυτάλαντος, διανοούμενος καθώς ήσουν, δεν περιορίστηκες στη μουσική, αλλά με το χαρισματικό λόγο σου έγραψες ένα σωρό βιβλία εκείνα τα χρόνια.

Το ξεχωριστό, όμως, στην περίπτωσή σου είναι ότι η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα σου συναντήθηκε με μια προσωπικότητα ανήσυχη και άγρυπνη, που ένιωθε πάντα την ανάγκη να ξεπερνά τον εαυτό της.

Έτσι συνέχιζες μέχρι το τέλος να δίνεις το "παρών" σε όλες τις κρίσιμες στιγμές που ακολούθησαν, παίρνοντας το μέρος της αλήθειας και της δικαιοσύνης.

Μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και τη νίκη της αντεπανάστασης στη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες σοσιαλιστικές χώρες, δεν λύγισες.

"Κι όμως σταθήκαμε όρθιοι κι αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε ποτέ, πως το οφείλουμε στα δάκρυα και τις θυσίες αυτών των χιλιάδων και χιλιάδων πρωτοπόρων αγωνιστών που έπεσαν ακολουθώντας τις σημαίες και τα λάβαρα με το κόκκινο αίμα, που φλόγιζαν, εξακολουθούν να φλογίζουν, τις καρδιές όσων πάλευαν και παλεύουν για την ελευθερία, την ειρήνη, το δίκαιο, τα δικαιώματα του λαού μας και όλων των λαών της Γης», είχες πει τότε.

Σταθερά στις επάλξεις του διεθνισμού, ασταμάτητα υποστήριζες την αδερφική φιλία του ελληνικού με τον τούρκικο λαό και το δίκαιο αγώνα του Παλαιστινιακού λαού.

Πολεμώντας "τους λύκους που διψούν για αίμα και σεργιανούν στην περιοχή μας", διοργάνωσες το 1999 την ιστορική συναυλία με τη συμμετοχή όλων των μεγάλων Ελλήνων τραγουδιστών ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση και τους βομβαρδισμούς στη Γιουγκοσλαβία και καταδίκασες, με τις ξεκάθαρες δημόσια εκφρασμένες θέσεις σου τις κρίσιμες στιγμές τα "τσακάλια του αντικομμουνισμού", όπως τα ονόμασες, τα αντικομμουνιστικά μνημόνια του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ανιστόρητη εξομοίωση "των θυμάτων με τους θύτες, των εγκληματιών με τους ήρωες, των κατακτητών με τους απελευθερωτές και των ναζιστών με τους κομμουνιστές".

Παρών δήλωσες και στη δίκη της εγκληματικής, ναζιστικής οργάνωσης Χρυσής Αυγής.

Παρών και στο δίκαιο αγώνα του λαού μας για την κατάργηση των μνημονίων και όλων των αντεργατικών εφαρμοστικών νόμων τους.

Η αλήθεια είναι, όπως και γνωστό σε όλους, πως δεν συμφωνούσαμε πάντα με τις πολιτικές πρωτοβουλίες σου, όμως αυτό που μένει, το υστερόγραφο της δόξας, είναι η τεράστια παρακαταθήκη του έργου σου και η πολιτική διαθήκη που μας άφησες, "σβήνοντας τις λεπτομέρειες" και κρατώντας τα "Μεγάλα Μεγέθη".

Το ότι "τα πιο κρίσιμα, τα δυνατά, τα ώριμα χρόνια σου τα πέρασες κάτω από τη σημαία του ΚΚΕ".

Δεν σε αποχαιρετούμε σύντροφε Μίκη, γιατί εσύ δεν έφυγες.

Μέσα στις φλέβες μας είσαι. Θα ’σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά πολέμησες, θα ’σαι για πάντα σ’ όλους τους ποταμούς του κόσμου.

Κι όταν "θα πάρουν τα όνειρα εκδίκηση" και γύρω μας θα λάμπει η λιόλουστη ζωή θα είσαι κι εσύ, τρανός, όπως πάντα, στις μεγάλες στιγμές, παρών.

Γιατί το έργο σου έγινε ελπιδοφόρος αναγεννητικός "ανάκουστος κελαηδισμός" για τον ελληνικό λαό, για όλους τους λαούς, στη σύγχρονη ιστορική εποχή της ανατολής της νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Για την Ελευθερία σε όλες της τις μορφές: Πνευματική, ηθική, πολιτική, κοινωνική, για την πλήρη, αληθινή ελευθερία.

Στο φέρετρό σου σηκώνεται, υψώνει τη γροθιά της "κι αντριεύει και θεριεύει" η Ελλάδα!

Σύντροφε Μίκη,

Είσαι "φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη"!

Φως επαναστατικό "στην κορφή του Ολύμπου αριστερά"… Φως που "ολούθε λαμπυρίζει", όπως έγραψαν αυτές τις μέρες γερμανικές εφημερίδες.

Ένα "φως που καίει". "Τέκνο της ανάγκης κι ώριμο τέκνο της οργής"!

Όπως ήθελες θα γίνει, όπως το προδιέγραψες με την πολιτική διαθήκη σου "στους μεγάλους δρόμους κάτω από τις αφίσσες", με τα αθάνατα τραγούδια σου.

Θα τον "σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από την Ελλάδα". Θα τον "σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο".

Όταν απόψε το πλοίο θα σαλπάρει από τον Πειραιά για να διασχίσει τα γαλάζια νερά της ελληνικής θάλασσας για να σε οδηγήσει στην τελευταία σου κατοικία, στον τόπο καταγωγής σου, στο Γαλατά Χανίων, στην αγαπημένη σου Κρήτη, σύμφωνα με την επιθυμία σου, όλη η Ελλάδα θα σε συνοδεύει με τα τραγούδια σου.

Γιατί για σένα, για να δανειστούμε στίχους από το μεγαλείο του Σολωμού, "ο ουρανός καμάρωνε κι η γη χειροκροτούσε"…

Αθάνατος Μίκη!».

Τετάρτη 18 Δεκεμβρίου 2019

902.Ελαχιστες αυξήσεις στον προϋπολογισμό της άμεσης χρηματοδότησης του κατασκευαστικού κεφαλαίου μέσα απο το πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων περίπου 600 εκατ ευρώ. Βουτάτε απο τις συντάξεις 500 εκατ ευρώ απο τους δήμους 100 εκατ ευρώ και τα δίνετε μπαξίσι στο μεγάλο κεφάλαιο.

Τετάρτη 18/12/2019 - 19:33 - Ενημέρωση: Τετάρτη 18/12/2019 - 20:33
ΒΟΥΛΗ

Η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δ. Κουτσούμπα για τον κρατικό προϋπολογισμό (VIDEO)

«Ο προϋπολογισμός υπηρετεί την καπιταλιστική ανάπτυξη και γι’ αυτό είναι και βαθιά αντιλαϊκός», τόνισε ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για τον κρατικό προϋπολογισμό του 2020.
Παρουσίασε συγκεκριμένα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον ταξικό χαρακτήρα του προϋπολογισμού προς όφελος του κεφαλαίου και ξεκαθάρισε πως ο προϋπολογισμός όχι μόνο δεν ελαφρύνει, αλλά φέρνει νέα βάρη στον λαό. Υπογράμμισε επίσης πως η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ «κόβουν και ράβουν, πάντα σε βάρος των εργαζομένων». 
Αναφερόμενος στην τουρκική επιθετικότητα, σημείωσε πως «οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες δίνουν αέρα στα πανιά σε αυτή την επιθετικότητα». Πρόσθεσε πως ο λαός «πρέπει να απορρίψει όλα τα εκβιαστικά διλήμματα και να μη δεχθεί καμία υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα». 
Επιπλέον, στηλίτευσε την ένταση της κρατικής καταστολής και τη συκοφάντηση του κινήματος, ενώ  κατήγγειλε πως χρησιμοποιούνται μέθοδοι και πρακτικές που εξευτελίζουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 
Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία:
«Εμείς, κυρίες και κύριοι, δεν θεωρούμε ότι ο προϋπολογισμός που κατατέθηκε, είναι αντιαναπτυξιακός. Αυτή η κριτική που σας ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλα κόμματα σας βολεύει πάρα πολύ. Αντίθετα, εμείς θα αποδείξουμε ότι ο προϋπολογισμός υπηρετεί την καπιταλιστική ανάπτυξη και γι' αυτό είναι και βαθιά αντιλαϊκός.
Η ανάπτυξη είναι ήδη εδώ, αλλά δεν μεταφράζεται σε ανάλογη βελτίωση για τη ζωή των εργαζομένων.
Ο προϋπολογισμός σας είναι διδακτικός, γιατί έρχεται να αποδείξει, με πολύ σκληρό αλλά με κάθετο τρόπο, αυτό που φωνάζαμε όλο το προηγούμενο διάστημα. Δηλαδή πως η καπιταλιστική ανάπτυξη, είτε τη χαρακτηρίσουμε "δίκαιη ανάπτυξη", είτε "ανάπτυξη για όλους", είναι ανάπτυξη των κερδών του κεφαλαίου και προϋποθέτει διατήρηση, συνέχιση και κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης. Όποια πλευρά και αν εξετάσει κανείς -από τη διάρθρωση των κρατικών εσόδων και των εξόδων, το ποιος πληρώνει και ποιος εισπράττει- μέχρι τα διάφορα "διαρθρωτικά" μέτρα που δρομολογούνται για την προσέλκυση επενδύσεων και που αποτυπώνονται στον προϋπολογισμό, στην ουσία δηλαδή όλα αυτά που συναποφασίσατε μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν ψηφίζατε παρέα το 3ο μνημόνιο ή με ακόμα πιο αποκαλυπτικό τρόπο, τις δικές σας, επίσημες προβλέψεις, για την εξέλιξη των μισθών, το συμπέρασμα είναι το ίδιο:
Είστε -σχετικά- επιτυχημένοι στο να φέρετε την ανάπτυξη για το μεγάλο κεφάλαιο, η οποία βέβαια απαιτεί μόνο συνεχείς θυσίες για τους εργαζόμενους και συνολική αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης.
Επειδή κάποιοι έχουν ακόμα το θράσος να ισχυρίζονται ότι "μιλάμε ξύλινα", όταν λέμε για αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, τους απαντάμε ότι αρκεί να δούμε την ίδια την εξέλιξη των μισθών.
Ο προϋπολογισμός που φέρνετε, προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 2,8% για το 2020. Βέβαια, το πόσο εύκολο είναι να το πετύχετε, είναι ένα ζήτημα, γιατί δεν υπάρχει και κανείς που να συμφωνεί μαζί σας. Αλλά αφήστε το αυτό για τη συνέχεια.
Ας κάνουμε τον "δικηγόρο του διαβόλου" και ας υποθέσουμε ότι "ο προϋπολογισμός σας βγαίνει".
Τι προβλέπει για τους μισθούς, την ίδια ώρα που η "πίτα" αυξάνεται κατά 2,8%;
Προβλέπει στην πραγματικότητα, νέα, περαιτέρω συρρίκνωση του μεριδίου των μισθών στην πίτα του ΑΕΠ, αφού φτάνει μόλις το 1,2% αύξηση στο μέσο μισθό.
Το ερώτημα είναι όλη αυτή η "αύξηση της πίτας" πού πάει τελικά;
Τα οφέλη της τα καρπώνεται το μεγάλο κεφάλαιο. Αυτή είναι και η απλή, ταξική ουσία της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Και εδώ δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε την προκλητική αναφορά του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ.
Αλήθεια, αναρωτιέστε πραγματικά ποια είναι η αιτία μείωσης του μεριδίου του εθνικού πλούτου που πηγαίνει στην εργασία;
Ο προϋπολογισμός του 2019 -με τη δική σας υπογραφή, που ήταν και μεταμνημονιακός και υλοποιούσε, όπως λέγατε πέρσι τέτοιο καιρό, τη δική σας πολιτική, την υποτίθεται "αντι- νεοφιλελεύθερη"- προέβλεπε αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,5% και την ίδια στιγμή αύξηση του μέσου μισθού 1,4% και αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης 1,1%.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε περισσότερους αριθμούς. Ο κόσμος ξέρει πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που έφερε για πρώτη φορά τον πραγματικό μέσο μισθό στην Ελλάδα κάτω και έκανε τον εργαζόμενο στην Ελλάδα από τους φτωχότερους εργαζόμενους στον κόσμο.
Η πικρή αλήθεια είναι πως το δίπολο ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ υλοποιείτε την επίθεση του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζομένων. Όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις τσάκισαν τους μισθούς. Και η σημερινή έρχεται τώρα να διατηρήσει τους μισθούς όσο χαμηλά τους χρειάζεται το κεφάλαιο και η παραγωγικότητά του, φυσικά, για να κλέψει τα όποια εισοδήματα απέμειναν στον ελληνικό λαό, με άλλους, με διάφορους τρόπους.
Γιατί ενώ γενικά υπόσχεστε αύξηση του μισθού, την ίδια ώρα προβλέπετε 1,5 δισ. ευρώ περισσότερους φόρους για τους εργαζόμενους σε σχέση με το 2019. Με απλά λόγια, ολόκληρη η όποια αύξηση μισθού θα εξανεμιστεί, λόγω της αύξησης των φόρων.
Και δεν κάνετε αυτά και άλλα πράγματα "τυχαία", όπως σας κατηγορεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι ότι δεν έχετε δηλαδή αναπτυξιακό σχέδιο.
Το νέο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα, που παρουσιάσατε, είναι κομμένο και ραμμένο για να στηρίξει τις νέες κερδοφόρες επενδύσεις των ομίλων, σε βάρος του λαού, με τον μανδύα της δήθεν προστασίας του περιβάλλοντος.
Ποια είναι η αλήθεια;
Η "Νέα Πράσινη Συμφωνία", που προωθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξειδικεύει η ελληνική κυβέρνηση με τον προαναφερόμενο σχεδιασμό, έχει ως βασικούς στόχους κυρίως τα εξής:
- Να δώσει κερδοφόρα επενδυτική διέξοδο σε διάφορα κεφάλαια που λιμνάζουν, που έχουν υπερσυσσωρευτεί.
- Να αντιμετωπίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την ενεργειακή υπεροχή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στον τομέα των υδρογονανθράκων.
- Να προωθήσει, επίσης, τα εμπορεύματα "πράσινης τεχνολογίας", στα οποία η ΕΕ έχει συγκριτικό πλεονέκτημα.
Και οι στόχοι της αυτοί υπογραμμίζουν το ποιος χάνει και ποιος κερδίζει από την υλοποίησή της. Μοναδικοί ωφελημένοι, παραδείγματος χάριν, από το σχέδιο "απολιγνιτοποίησης του εγχώριου συστήματος ηλεκτροπαραγωγής έως το 2028", θα είναι ελάχιστοι μονοπωλιακοί όμιλοι που έχουν ήδη επενδύσει και προετοιμάζουν νέες επενδύσεις στον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, από φυσικό αέριο και ΑΠΕ, καθώς και όμιλοι που θα επενδύσουν στη Δυτική Μακεδονία, μετά τη διάλυση της βαριάς βιομηχανίας λιγνιτικών σταθμών.
Μεγάλα κέρδη θα αποκομίσουν οι όμιλοι που θα εκμεταλλευτούν το δίκτυο του Διαχειριστή Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας (ΔΕΔΔΗΕ), ως βάση για τη μελλοντική ανάπτυξη του δικτύου κινητής ασύρματης τηλεφωνίας 5ης γενιάς.
Οι τελευταίες εξελίξεις στη ΔΕΗ είναι αποτέλεσμα ακριβώς αυτού του σχεδιασμού. Χιλιάδες απολύσεις, μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους του κλάδου, πανάκριβο ρεύμα για τον λαό και σπατάλη αντί για εξοικονόμηση ενέργειας, θα είναι οι πικροί καρποί της εφαρμογής της "πράσινης συμφωνίας" της ΕΕ στη χώρα μας.
Οι εξελίξεις στη ΛΑΡΚΟ έχουν την ίδια απόχρωση. Η κυβερνητική λύση για τη ΛΑΡΚΟ ουσιαστικά προμηνύει το σπάσιμό της σε κομμάτια, για να αποκτήσουν οι όμιλοι τα "φιλέτα" της επιχείρησης, που μπορούν να αποδώσουν το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις απολύσεις, την ανεργία του εργατικού δυναμικού ή τη διακοπή της λειτουργίας και τις επιπτώσεις της στην παραγωγή.
Αποδεικνύεται πως τα συμφέροντα του κεφαλαίου, η πολιτική ΕΕ και άρχουσας τάξης δεν συμβαδίζουν με μια εκσυγχρονισμένη ΛΑΡΚΟ, με ουσιαστικά μέτρα υγείας των εργαζομένων, που θα αξιοποιείται με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.
Φυσικά, τα τεράστια κέρδη από κάπου θα προκύψουν. Για τους εργαζόμενους, ο σχεδιασμός σας προβλέπει εκτίναξη της ανεργίας στους κλάδους αυτούς τουλάχιστον, αύξηση της ενεργειακής εξάρτησης της χώρας, μεγάλη επιβάρυνση στα τιμολόγια οικιακής κατανάλωσης.
Γενικότερα, η πολιτική σας χτυπάει πρώτα και κύρια τους μισθωτούς εργαζόμενους στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Χτυπάει όμως και τις μικρές επιχειρήσεις και ειδικά τις επιχειρήσεις που απασχολούν αναλογικά με τα κέρδη τους αρκετούς εργαζόμενους. Γιατί αυξάνετε ελάχιστα και στα χαρτιά τον μισθό και αμέσως μετά τον επιστρέφετε πίσω στο μεγάλο κεφάλαιο, με τη μορφή φοροαπαλλαγών, των άμεσων επιδοτήσεων.
Σας αδικούν λοιπόν όσοι εδώ μέσα σας κατηγορούν για έλλειψη σχεδίου. Είστε απόλυτα συνεπείς στα σχέδιά σας.
Η κατανομή των εσόδων και των δαπανών του προϋπολογισμού φωτογραφίζει επίσης θαυμάσια την ταξική ουσία της πολιτικής σας. Για μια ακόμα φορά ο φετινός προϋπολογισμός επιδεινώνει την κατάσταση σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Αποδεικνύει πως ο προϋπολογισμός αποτελεί ένα ακόμα μέσο, μηχανισμό αναδιανομής προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου.
Πριν από μερικές μέρες μας λέγατε πως "μειώνετε τη φορολογική επιβάρυνση" των εργαζομένων με το φορολογικό σας νομοσχέδιο. Τα γεγονότα, όμως, είναι διαφορετικά. Και σας διαψεύδουν κατηγορηματικά τα ίδια τα στοιχεία του προϋπολογισμού.
Η φοροεπίθεση εντείνεται στο λαό. Οι συνολικοί φόροι αυξάνονται κατά 800 εκατομμύρια ευρώ, φτάνουν στα 52,2 δισ. ευρώ. Οι έμμεσοι φόροι, που ξεζουμίζουν κυριολεκτικά τους εργαζόμενους, αυξάνονται κατά 700 εκατομμύρια ευρώ, φτάνουν τα 28,6 δισ., ενώ ο φόρος εισοδήματος, που πληρώνουν οι εργαζόμενοι, αυξάνεται επίσης κατά 300 εκατ. ευρώ στα 11,4 δισ. από 11,1 δισ. το 2019.
Αλήθεια, κύριοι της κυβέρνησης, πόσο πιστεύετε ότι μπορείτε να κοροϊδεύετε τους εργαζόμενους;
Όσο και να προσπαθείτε να εμφανίσετε πως η δική σας πολιτική διαφοροποιείται απ' τον προκάτοχό σας, η αλήθεια είναι τελείως ανάποδη. Και στο δημοσιονομικό επίπεδο υλοποιείτε την ίδια πολιτική. Νέα φοροεπιδρομή.
Ο προϋπολογισμός του 2020 όχι απλά δεν αναιρεί την τεράστια φορολογική επιβάρυνση του λαού, που φόρτωσαν στις πλάτες του ο ΣΥΡΙΖΑ και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, αλλά φέρνει καινούργια, πρόσθετα βάρη.
Φυσικά, ο προϋπολογισμός αυτός δεν έχει μόνο χαμένους. Η ταξική πολιτική σε επίπεδο φορολογίας φαίνεται αν δει κανείς πως το μοναδικό κονδύλι φόρων που μειώνεται είναι η φορολογία των επιχειρήσεων.
Όσο κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ σας κατηγορεί ότι "δεν ακολουθείτε την πολιτική του", η αλήθεια είναι κάπως διαφορετική. Συνεχίζετε στον ίδιο δρόμο, τον οποίο έχουν ακολουθήσει διαχρονικά όλες οι αστικές κυβερνήσεις και χαρίζετε δισεκατομμύρια ευρώ στο μεγάλο κεφάλαιο.
Η φορολογική επιβάρυνση, αλά ΣΥΡΙΖΑ, για τις επιχειρήσεις ανερχόταν στα 4,5 δισ. ευρώ. Και μόλις βρέθηκε "δημοσιονομικός χώρος", αμέσως μειώσατε τις επιβαρύνσεις στα 4 δισ. ευρώ, μέσα από τη "δραστική μείωση των συντελεστών", όπως με κομπασμό αναφέρετε στην ίδια την έκθεση του προϋπολογισμού.
Και δεν μπορούμε να μη σχολιάσουμε την "ένσταση" του "υπουργείου Αξιωματικής Αντιπολίτευσης" στις νέες διατάξεις φοροασυλίας για το μεγάλο κεφάλαιο.
Σας είπε ο ΣΥΡΙΖΑ πως ήθελε "να βοηθήσει τις επιχειρήσεις από τις αποσβέσεις" και πως υπάρχει διαφορά, γιατί "πρώτα κάνεις την επένδυση και μετά κερδίζεις", τάχα για να αναδείξει προφανώς πως υπάρχει και καλό κεφάλαιο που κάνει και επενδύσεις. Η διατύπωση αυτή μας θύμισε την για γέλια και για κλάματα μεταξύ σας -θα θυμόσαστε- αντιπαράθεση παλιότερα για τις υπεραποσβέσεις. Ποιος θα προτείνει μεγαλύτερες. 150% ο ΣΥΡΙΖΑ, 200% η ΝΔ ή το ανάποδο, πού να θυμάται κανείς αυτό το γελοίον αυτής της αντιπαράθεσης;
Μην ανησυχείτε. Η άρχουσα τάξη, αυτή δηλαδή που έχει και όλη τη μεγάλη ιδιοκτησία και την πραγματική εξουσία, ξέρει πολύ καλά ότι και οι δύο τής είστε εξίσου χρήσιμοι. Πως υλοποιείτε, σε τελευταία ανάλυση, την πολιτική της, πως δεν έχετε καμιά πραγματικά μεγάλη διαφορά στο διά ταύτα κι αυτό είναι που την ενδιαφέρει. Δεν υπάρχει συνεπώς λόγος για υπερβολές.
Αλήθεια, έχει διαφορά πώς ακριβώς θα μειωθούν οι φόροι για το μεγάλο κεφάλαιο;
Δηλαδή, αν έρθουν οι φοροαπαλλαγές με υπεραποσβέσεις της πρότασης ΣΥΡΙΖΑ και οι μεγαλοσχήμονες μπορούν να μην πληρώνουν καθόλου φόρο για κάθε ευρώ που επενδύουν, αυτό τι αλλάζει; Ποιος θα πληρώσει τα κρατικά έσοδα; Σε ποιον θα πέφτουν τότε τα βάρη; Θα πάψει να γονατίζει ο λαός;
ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ κόβουν και ράβουν πάντα σε βάρος των εργαζομένων. Η πολιτική φοροασυλίας και φοροαπαλλαγών για τους βιομηχάνους, τους εφοπλιστές, τις τράπεζες, η πολιτική που οι μετοχές και τα κέρδη τους δεν φορολογούνται καθόλου αποτυπώνει την ίδια κόκκινη κλωστή που τους ενώνει: Τη διασφάλιση των συμφερόντων των λίγων μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Γι' αυτό και επιμένουν, μαζί, στην ανάγκη ολοκληρωτικής καταγραφής με ηλεκτρονικό τρόπο όλων των δαπανών των εργαζομένων.
Τι κάνετε με απλά λόγια εσείς της ΝΔ;
Κλιμακώνετε την πολιτική του εξαναγκασμού σε "ηλεκτρονικές αγορές" που θεμελίωσε ο ΣΥΡΙΖΑ και με τη θέσπιση κατώτατου ορίου για ηλεκτρονικές αγορές στο δυσθεώρητο 30% του εισοδήματος.
Γιατί το κάνετε;
Είναι προφανές, ποιος ωφελείται από αυτή την κοινή πολιτική ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ για τις ηλεκτρονικές αγορές. Ωφελούνται οι τράπεζες, μέσα από τις οποίες περνάει όλο το ηλεκτρονικό εμπόριο, ωφελούνται οι μεγάλες εταιρείες στις οποίες κατευθύνεται το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι οποίες, ομολογουμένως, δεν φοροδιαφεύγουν, καθώς νόμιμα, πληρώνουν ελάχιστους ως καθόλου φόρους, ενώ έχουν και ιδιαίτερα προνομιακούς όρους με τις τράπεζες.
Την ίδια στιγμή, η πολιτική αυτή "ευνοεί" και την εκάστοτε κυβέρνηση "φανερώνοντας" μόνο ένα κομμάτι της οικονομίας, εμφανίζεται μια τεχνητή αύξηση του ΑΕΠ ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Ποιος όμως χάνει από την πολιτική σας τελικά; Και αυτό επίσης είναι προφανές:
Η πολιτική αυτή κυριολεκτικά "τσακίζει" τους αυτοαπασχολούμενους, επαγγελματίες, εμπόρους που εξαναγκάζονται να φανερώσουν τα ισχνά εισοδήματά τους στο αδηφάγο αστικό κράτος, στις τράπεζες, στις οποίες και χρωστάνε, και να φορολογηθούν επ' αυτών. Αλλά τσακίζει και τους εργαζόμενους, τόσο μέσα από το πρόστιμο για τη μη επίτευξη του ορίου, όσο και από τη δραστική αύξηση του κόστους των υπηρεσιών, λόγω της φορολόγησής τους. Αν, μάλιστα, προσθέσει κανείς τον ΦΠΑ και τον φόρο εισοδήματος των αυτοαπασχολουμένων, υπερβαίνει το 50%, και ένα μεγάλο κομμάτι του θα φορτωθεί στη λαϊκή κατανάλωση.
Αντίστοιχη είναι και η πολιτική σας στον ΕΝΦΙΑ. Μας λέτε ότι μειώσατε τους συντελεστές, όμως ο φόρος αυξάνεται σε σχέση με το 2019. Η καινούργια κυβερνητική μεθόδευση φανερώνεται στην αναφορά μιας "δίκαιης ανακατανομής του ΕΝΦΙΑ", μέσα από τον υπολογισμό της πραγματικής αντικειμενικής αξίας των "πολύ ακριβών" ακινήτων που βρίσκονται σε τουριστικές παραθαλάσσιες ζώνες.
Με απλά λόγια, όμως, στόχος σας είναι να φορολογήσετε κάθε ακίνητο που έχει εμπορική αξία. Να "πιεστούν" λαϊκές οικογένειες μέσα από τη φορολόγηση του παραθαλάσσιου ακινήτου τους, για να το "αξιοποιήσουν" στον τουριστικό τομέα. Δηλαδή, να σταματήσουν να το χρησιμοποιούν για ξεκούραση, για αναψυχή, είτε να το εκποιήσουν, είτε να το μετατρέψουν σε χώρο τουριστικής διαμονής.
Η επίτευξη του στόχου των δεκάδων νέων εκατομμυρίων τουριστών στην Ελλάδα κάθε χρόνο απαιτεί ορισμένες θυσίες και εν προκειμένω την υλοποίηση της παραίνεσης της έκθεσης McKinsey - ΣΕΒ για την οικονομία του 2020 που αναγόρευε την ανάγκη μείωσης του εγχώριου τουρισμού και μετατροπής του σε εισαγόμενο. Γι' αυτό, άλλωστε, ακολουθείτε την ίδια πολιτική με τον ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθούσε να την εμφανίσει όμως με άλλο "πρόσημο", ως τάχα φορολόγηση του πλούτου.
Άλλωστε, την ίδια κριτική ασκεί και τώρα στις μειώσεις που κάνετε στον ΕΝΦΙΑ. Πως ο ταξικός χαρακτήρας της πολιτικής σας φαίνεται από το γεγονός ότι κάνετε μειώσεις στα υψηλά κλιμάκια του ΕΝΦΙΑ.
Χωρίς αμφιβολία, το κοινωνικό σας ακροατήριο περιμένει ορισμένες τέτοιες μειώσεις στον ΕΝΦΙΑ, αλλά η τοποθέτηση αυτή συγκαλύπτει κάτι πολύ ουσιαστικότερο: Πως οι μεγάλες επιχειρήσεις πλήρωναν και συνεχίζουν να πληρώνουν ελάχιστο έως καθόλου ΕΝΦΙΑ.
Είτε επί ΝΔ, είτε επί ΣΥΡΙΖΑ ένα ξενοδοχείο αντικειμενικής αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ δεν πληρώνει ΕΝΦΙΑ. Συγκαλύπτουν επίσης πως στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε καπιταλιστική χώρα, ο πλούτος, ο πραγματικός πλούτος βρίσκεται αλλού. Ο πραγματικός πλούτος, ο συσσωρευμένος ιδρώτας των εργαζομένων βρίσκεται στο κεφάλαιο που συσσωρεύουν μεγάλες επιχειρήσεις, βρίσκεται στις μετοχές που κρατούν στα χέρια τους οι μεγαλομέτοχοι των εφοπλιστικών, τραπεζικών, βιομηχανικών, κατασκευαστικών ομίλων.
Οποιαδήποτε συζήτηση, η οποία δεν φωτίζει αυτή την απλή αλήθεια, είναι σε τελευταία ανάλυση συγκάλυψη. Και αυτόν τον πλούτο δεν τον φορολογεί κανένας. Ούτε εσείς ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο τελευταίος φορολογικός νόμος που φέρατε, επιτρέπει τη μεταβίβαση των συμμετοχών αφορολόγητα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτός που έφερε την προνομιακή μεταχείριση της μεταβίβασης των μετοχών του Χρηματιστηρίου.
Η δε συζήτηση για τη φορολόγηση της κατοχής του είναι απλά αστεία. Θα μπορούσε κανείς φυσικά να αντιτάξει ένα άλλο επιχείρημα. Πως η φορολογία μεν αυξάνεται, αλλά πως αναπροσαρμόζονται αντίστοιχα οι κρατικές δαπάνες.
Και εκεί όμως ο προϋπολογισμός σας συνεχίζει στην ίδια πορεία με τους προηγούμενους προϋπολογισμούς των τελευταίων ετών. Πίσω από κάθε "εξορθολογισμό" και μείωση δαπανών βρίσκεται και μια νέα επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων.
Η μείωση των δαπανών για τα κρατικά αυτοκίνητα των 3 εκατομμυρίων ευρώ είναι σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στα 110 εκατ. ευρώ που προϋπολογίζετε να εξοικονομήσετε μέσα από την αύξηση της εισπραξιμότητας των εσόδων των δήμων, δηλαδή μέσα από τη μεγαλύτερη απομύζηση εργαζομένων - λαϊκών στρωμάτων από τους δήμους.
Αλλά, το εμβληματικότερο ίσως μέτρο εξορθολογισμού των δαπανών βρίσκεται στις συντάξεις. Κι εκεί αποδεικνύεται πως, παρά τα όσα υποστηρίξατε, η πολιτική σας συνεχίζει στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση με όλους τους προηγούμενους. Με τρία νούμερα αποδεικνύεται το τι ακριβώς κάνετε: Το κράτος "εξοικονομεί" 475 εκατομμύρια ευρώ συνταξιοδοτικής δαπάνης, οι ασφαλιστικές εισφορές αυξάνονται κατά 600 εκατομμύρια και οι παροχές μειώνονται κατά 236 εκατομμύρια ευρώ.
Με απλά λόγια, οι εργαζόμενοι πληρώνουν περισσότερα και παίρνουν λιγότερα, ενώ και ο κρατικός προϋπολογισμός ελαφραίνει. Και αυτό έχετε το θράσος να το διαφημίζετε μάλιστα σαν βελτίωση, ως πλεονασματικό προϋπολογισμό των Ταμείων.
Αυτό είναι βέβαια το αποτέλεσμα του ανταποδοτικού ασφαλιστικού συστήματος του νόμου Κατρούγκαλου. Γι' αυτό και είναι αστείο να εμφανίζεστε τώρα "στα κάγκελα", κύριοι της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Εσείς φέρατε την ανταποδοτική λειτουργία των Ταμείων, τις αναλογιστικές μελέτες, την ατομική μερίδα για τους ασφαλισμένους. Και δεν το κάνατε τυχαία. Αυτήν την πολιτική χρειάζεται το μεγάλο κεφάλαιο, τη μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους, το τσεκούρωμα συντάξεων, τη μείωση της επιβάρυνσης.
Ο προϋπολογισμός που φέρνετε, κύριοι της κυβέρνησης, από όποια πλευρά και αν τον κοιτάξει κανείς, έχει τον ίδιο χαρακτήρα, δεν θα κουραστούμε να το λέμε: Είναι μέτρα που διασφαλίζουν μόνο την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου.
Είναι χαρακτηριστικό πως μια απ' τις ελάχιστες ίσως αυξήσεις στον προϋπολογισμό είναι η αύξηση της άμεσης χρηματοδότησης του κατασκευαστικού κεφαλαίου μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Και μάλιστα, η αύξηση είναι περίπου 600 εκατ. ευρώ.
Με απλά λόγια, βουτάτε από τις συντάξεις 500 εκατ. ευρώ, βουτάτε από τους δήμους άλλα 100 εκατ. ευρώ και τα δίνετε μπαξίσι στο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτή η απλή αριθμητική είναι η ουσία του προϋπολογισμού σας. Αναδιανομή στο μεγάλο κεφάλαιο και προώθηση όλων των μέτρων που απαιτούνται για την κερδοφορία του.
Χαρακτηριστική είναι και η επιμονή σας στις ιδιωτικοποιήσεις. Πέραν του πασίγνωστου και εμβληματικού παραδείγματος του Ελληνικού, έχετε βάλει μέσα στον προϋπολογισμό, ως "στόχο πολιτικής" για το 2020, την υποχρέωση -προσέξτε- την υποχρέωση του κρατικού μηχανισμού να αποδέχεται το 60% των "προτάσεων" για αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου!
Με απλά λόγια, μετά την ποινικοποίηση που φέρατε στις κρατικές υπηρεσίες, όταν αρνούνται να επικυρώσουν τις υποτυπώδεις και ελλιπείς μελέτες περιβαλλοντικής προστασίας, τώρα προχωράτε ακόμα περισσότερο.
Μας λέτε πως το κράτος έχει στόχο να απαντά θετικά στην πλειοψηφία των σχετικών αιτημάτων που κάνει το μεγάλο κεφάλαιο για προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων.
Είναι λοιπόν εύκολο να δει κανείς πως ωφελημένοι από την καπιταλιστική ανάπτυξη δεν είναι ο ελληνικός λαός, οι μισθωτοί, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι συνταξιούχοι. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς πως κάνετε ό,τι μπορείτε για να διαμορφώσετε εκείνους τους όρους που διευκολύνουν αυτήν την πορεία. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα είστε πετυχημένοι.
Έχετε επιδοθεί σε έναν επικοινωνιακό πόλεμο για να αποδείξετε τόσο στην αστική τάξη, όσο και σε ένα μεγάλο τμήμα του πολιτικού ακροατηρίου σας, κατά βάση λαϊκούς ανθρώπους που προσδοκούν -μάταια- σε κάποια κέρδη απ' αυτήν την ανάπτυξη πως η δική σας κυβέρνηση είναι καταλληλότερη από ό,τι η προηγούμενη, για να διαχειριστεί την αστική εξουσία σε αυτή τη φάση της -έστω ασταθούς ακόμα- ανάπτυξης.
Σχεδόν πανηγυρίζετε στον προϋπολογισμό για την επιτάχυνση των ρυθμών ανάπτυξης μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τη ΝΔ. Και, μάλιστα, έχετε προχωρήσει σε μια πρόβλεψη για έναν σχεδόν θεαματικό ρυθμό ανάπτυξης που θα προσεγγίζει το 3% για το 2020.
Αλλά ακόμα και ένας τέτοιος ρυθμός ανάπτυξης δεν είναι και τόσο αξιοπερίεργος. Η ιστορική πείρα άλλωστε του καπιταλισμού αποδεικνύει πως μετά από μια φάση έντονης, βαθιάς κρίσης έρχεται και μια φάση ανάπτυξης. Και πώς να μην έρθει με όλα τα τόσα σαρωτικά "διαρθρωτικά" μέτρα, με τόσο χαμηλούς μισθούς.
Όμως, ακόμα και ένας τέτοιος ρυθμός ανάπτυξης κυριολεκτικά ωχριά μπροστά στη συρρίκνωση του ΑΕΠ κατά 25%, όλη την περίοδο της κρίσης.
Έχετε καθόλου σκεφτεί πόσα χρόνια χρειάζονται μόνο για να επανέλθει το ΑΕΠ στα προ κρίσης επίπεδα;
Αλλά, τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά από όλα αυτά. Σας λέμε ότι οι προβλέψεις σας είναι υπερβολικές. Και γι' αυτό δεν υιοθετούνται κι από κανέναν.
Ο ρυθμός ανάπτυξης του ΑΕΠ το τέλος του 2019 εκτιμάται ήδη πως θα κινηθεί σε μικρότερα επίπεδα ακόμα και από τους στόχους του Απρίλη.
Η δυναμική της εγχώριας οικονομίας δεν είναι τέτοια. Αλλά η "πραγματική" παραπλάνηση βρίσκεται αλλού. Βρίσκεται στην ολοένα και αυξανόμενη πιθανότητα εκδήλωσης κρίσης στη διεθνή οικονομία και κυρίως στις επιπτώσεις που θα έχει στην εγχώρια οικονομία και στην επίτευξη των στόχων για το 2020.
Και ποια είναι η λύση που βρήκατε μπροστά στη συνεχιζόμενη στασιμότητα της διεθνούς οικονομίας;
Επιχειρείτε να "ξεμπερδέψετε" με αυτούς τους κινδύνους, με τον έωλο ισχυρισμό πως η εγχώρια οικονομία έχει εσωτερική δυναμική και πιθανή χρονική υστέρηση σε σχέση με τη διεθνή και πως εξαιτίας αυτού του λόγου, η διεθνής οικονομία θα έχει "κατ' εκτίμηση περιορισμένη επίδραση" στις εγχώριες εξελίξεις.
Αρκεί να δει κανείς προσεκτικά τον ίδιο τον προϋπολογισμό σας για να βρει την αλήθεια:
Εσείς οι ίδιοι λέτε πως η αναμενόμενη ανάπτυξη θα προέλθει κυρίως από μια μεγάλη αύξηση των επενδύσεων, που με τη σειρά τους έχουν εξωτερική προέλευση.
Χέρι - χέρι με τον ΣΥΡΙΖΑ καταφέρατε όμως να ισχυροποιήσετε περαιτέρω τη βαρύτητα στην εγχώρια οικονομία κλάδων εξαγωγής υπηρεσιών, όπως ο τουρισμός, όπως οι διεθνείς μεταφορές, δηλαδή εκείνων των κλάδων που είναι περισσότερο ευαίσθητοι και ευάλωτοι στις διακυμάνσεις της διεθνούς οικονομίας.
Και βέβαια το επιχείρημα περί "υστέρησης"... Μα, δεν έχετε σκεφτεί πως όταν ισχυρίζεστε πως η ελληνική οικονομία έχει μια υστέρηση, όταν το λέτε το μόνο που λέτε είναι απλά πως η στασιμότητα του 2019 δεν έχει ακόμα επιδράσει στην εγχώρια οικονομία και πως η επίπτωσή της αναμένεται το επόμενο διάστημα.
Δηλαδή, όποια πλευρά και αν κοιτάξει κανείς, η πραγματικότητα είναι διαφορετική απ' το κυβερνητικό αφήγημα. Ο στόχος μιας συνεχούς, χωρίς αναταράξεις ανάπτυξης είναι αρκετά επισφαλής, λόγω των προβλημάτων της αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε παγκόσμια κλίμακα.
Αν συνυπολογίσει κανείς και την επιδείνωση της τουρκικής επιθετικότητας, τη "διαχείρισή" της από την ελληνική πλευρά και τις επιπτώσεις της στην οικονομία, εύκολα μπορεί να καταλάβει.
Και είναι γεγονός πως η επιθετικότητα της Τουρκίας έκανε άλλο ένα επικίνδυνο βήμα μπροστά, με το μνημόνιο που υπέγραψε η Τουρκία με τη λεγόμενη κυβέρνηση της Λιβύης για οριοθέτηση ΑΟΖ, διαγράφοντας από το χάρτη ελληνικά νησιά.
Μόνο που την τουρκική επιθετικότητα δεν μπορεί να την αντιμετωπίσει η πρόσδεση της Ελλάδας στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, όπως το ΝΑΤΟ. Χρόνια τώρα έτσι εφησυχάζετε τον ελληνικό λαό, όλοι σας.
Το μόνο που κάνει αυτή η πρόσδεση είναι να ενισχύει την τουρκική προκλητικότητα, να οδηγεί βήμα το βήμα σε απαράδεκτες υποχωρήσεις σε κυριαρχικά δικαιώματα, να αυξάνει τους πολεμικούς εξοπλισμούς για τις ανάγκες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, να γεμίζει τη χώρα βάσεις και μάλιστα τώρα και με πυρηνικές κεφαλές ξανά, που από ό,τι φαίνεται μεταφέρονται από τη βάση του Ιντσιρλίκ στον Άραξο ή στη Σούδα.
Δυστυχώς, ούτε η στήριξη των αποφάσεων του ΝΑΤΟ, δηλαδή των πολεμικών σχεδίων σε βάρος της Ρωσίας, που μιλούν ακόμα και για πυρηνικό πλήγμα, ούτε τα 4 δισ. που πληρώνουν κάθε χρόνο για δαπάνες του ΝΑΤΟ οι ελληνικές κυβερνήσεις απέτρεψαν, μέχρι τώρα, την προσπάθεια της τουρκικής άρχουσας τάξης να δημιουργεί τετελεσμένα, να προβάλλει διεκδικήσεις σε βάρος κυριαρχικών δικαιωμάτων. Αντίθετα αυτές οι ιμπεριαλιστικές συμμαχίες δίνουν αέρα στα πανιά αυτής της επιθετικότητας.
Αλήθεια, το ΝΑΤΟ δεν είναι αυτό που δεν αναγνωρίζει καν σύνορα ανάμεσα στις χώρες-μέλη του; Αυτό δεν είναι που θεωρεί το Αιγαίο ενιαίο επιχειρησιακό χώρο; Οι ΗΠΑ και ο "διαβολικά καλός" Τραμπ του Τσίπρα δεν είναι που δεν θέλει να τα χαλάσει με την Τουρκία για να μην τη χαρίσει -λέει- στη Ρωσία;
Και ενώ τόσα χρόνια μας έχουν γανώσει το μυαλό με τις δήθεν συμμαχίες, ουσιαστικά τις συμμαχίες δηλαδή της ελληνικής αστικής τάξης που δήθεν παρέχουν προστασία και ασφάλεια στο λαό και τη χώρα, τώρα ρίχνουν στο τραπέζι και το ζήτημα της συνδιαχείρισης του Αιγαίου.
Μόνο που το ιδεολόγημα που προβάλλεται ως προπαγανδιστικό επιχείρημα για την ανάγκη ενός επώδυνου συμβιβασμού με την Τουρκία -συνεκμετάλλευση του Αιγαίου και των οικοπέδων της Κύπρου- για να αποφύγουμε δήθεν τον πόλεμο, είναι και ψεύτικο και εξίσου επικίνδυνο και για το παρόν και για το μέλλον, για τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, για την ειρήνη στην περιοχή. Γιατί εδώ στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, του Αιγαίου, μια περιοχή πλούσια σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων, κυρίως φυσικού αερίου, ανταγωνίζονται ισχυρά κράτη όπως οι ΗΠΑ, η Γαλλία, η Ρωσία, η Βρετανία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Κίνα για το ποιος θα βάλει στο χέρι τον πλούτο αυτής περιοχής.
Σ' αυτό το έδαφος εκδηλώνονται και οι ανταγωνισμοί. Και αυτοί οι ανταγωνισμοί οδηγούν σε πολεμικές συγκρούσεις, όπως με τραγικό τρόπο έχει αποδειχτεί και στο παρελθόν, με διάφορες επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική κ.α.
Ο λαός μας πρέπει να απορρίψει όλα τα εκβιαστικά διλήμματα, να μη δεχτεί καμία υποχώρηση σε κυριαρχικά δικαιώματα. Και να σκεφτεί πως αν στην Ελλάδα και στην Τουρκία, σε άλλες χώρες έκαναν πραγματικό κουμάντο οι λαοί, εάν και στις χώρες αυτές, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στη Βόρεια Αφρική την εξουσία είχαν οι εργαζόμενοι της κάθε χώρας, το σίγουρο θα ήταν πως θα έβρισκαν και τρόπο να λύσουν τις διαφορές τους.
Προς τα εκεί λοιπόν πρέπει να πάμε σαν λαός. Εκεί πρέπει να κατευθύνεται η πάλη μας και μέσα στην Ελλάδα και σε κάθε άλλη χώρα της περιοχής.
Συνεπώς, κυρίες και κύριοι, το κλίμα εφησυχασμού που επιχειρεί να διαμορφώσει η κυβερνητική προπαγάνδα μέσα από το αφήγημα της κανονικότητας και της ανάπτυξης είναι τελικά παραπλανητικό και ως σύνολο και στα επιμέρους σημεία του. Και η επισήμανση αυτή είναι πραγματικά καταλυτική για τους εργαζόμενους. Γιατί η υποχώρηση των "αναπτυξιακών στόχων" δεν θα θίγει απλά το γόητρο της κυβέρνησής σας, δεν απειλεί απλά τη συνοχή του "αναπτυξιακού" αφηγήματός σας.
Οι συγκεκριμένες δημοσιονομικές δεσμεύσεις και η ανάγκη δημοσιονομικού χώρου, για να τροφοδοτηθεί η κερδοφορία των ομίλων, σημαίνουν σε απλά ελληνικά πως μια αστοχία των οικονομικών προβλέψεων για την ανάπτυξη οδηγεί ευθέως σε νέα δημοσιονομικά μέτρα για τους εργαζόμενους, σε αναστολή ακόμα και αυτών των ελάχιστων μέτρων ανακούφισης που έχουν δρομολογηθεί.
Ο προϋπολογισμός σας, κύριοι και κυρίες της ΝΔ, είναι συνέχεια όλων των προηγούμενων. Αποδεικνύει περίτρανα πως η ανάπτυξη αυτή για τα μονοπώλια βασίζεται στην εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων, στη φθηνή εργατική δύναμη, στη φοροεπιδρομή στον λαό, στη μείωση των κρατικών δαπανών για την Παιδεία και την Υγεία για να χρηματοδοτούνται οι μεγάλοι όμιλοι, στην επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, στην προώθηση όλων των μέτρων που απαιτεί το μεγάλο κεφάλαιο.
Αποδεικνύεται πως η μνημονιακή λιτότητα δίνει τη σκυτάλη στη μεταμνημονιακή σύνεση. Πως τα μέτρα όχι απλά δεν αίρονται με την περιβόητη ανάπτυξή σας, αλλά και κλιμακώνονται.
Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε:
Οι ισχυρισμοί οι δικοί σας για τα οφέλη της ανάπτυξης και οι ισχυρισμοί της προηγούμενης κυβέρνησης για τα οφέλη της δικής της ανάπτυξης είναι περισσότερο "ιστορίες για αγρίους". Όλοι μαζί μας λέγατε πως τα κάθε είδους μνημόνια και "μεταμνημόνια", η πολύμορφη επίθεση στα δικαιώματα, τα μέτρα "σφαγής" του λαού είναι σίγουρα δυσάρεστα, αλλά είναι απαραίτητα για να έρθει η ανάπτυξη. Μας καλούσατε να κάνουμε υπομονή για να "περάσουμε τον κάβο της κρίσης" και να φτάσουμε στα "«ήρεμα νερά της ανάπτυξης",όπου όλοι θα απολαύσουμε τους καρπούς των κόπων μας.
Η "ανάπτυξη", λοιπόν, ήρθε. Αλλά δεν είναι φιλολαϊκή. Και δεν θα μπορούσε να είναι με εσάς στο τιμόνι. Η αστική πολιτική οδηγεί στην επιδείνωση της ζωής του λαού για να διασφαλίζεται -ξαναλέμε- μόνο η κερδοφορία του κεφαλαίου.
Η συνέχεια της αστικής πολιτικής που πατάει πάνω στον ίδιο άξονα, είτε με τη ΝΔ είτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Η καπιταλιστική ανάπτυξη δεν συμβαδίζει με καλυτέρευση της ζωής των εργαζομένων.
Γι' αυτό και είναι σημαντικό σήμερα η ανάγκη της οργάνωσης της αντεπίθεσης. Γι' αυτό και εντείνετε και την κρατική καταστολή, τη συκοφαντία των εργαζομένων, του κινήματός τους.
Επιδιώκετε να διαμορφωθούν και συνθήκες "κοινωνικού αυτοματισμού" για παραπέρα χτύπημα λαϊκών δικαιωμάτων και συνδικαλιστικών ελευθεριών.
Οι καθημερινές απειλές της κυβέρνησης δεν απευθύνονται μεμονωμένα στους εργαζόμενους του ενός ή του άλλου κλάδου, είτε αυτοί είναι στο Μετρό, είτε στη ΔΕΗ, είτε στα νοσοκομεία, είτε στα Πανεπιστήμια. Απευθύνονται σε όλους. Συμβάλλουν στην προετοιμασία εδάφους για νέα μέτρα ενάντια στην απεργία, για την περιστολή των διαδηλώσεων, των κινητοποιήσεων, όπως σχεδιάζει η κυβέρνηση και θα φέρει κι άλλους νόμους απ' ό,τι λέει το επόμενο διάστημα.
Δεν της φτάνει, βλέπετε, όλο αυτό το αντεργατικό οπλοστάσιο που υπάρχει. Θέλει κι άλλη κατασταλτική θωράκιση. Μάλιστα, το τελευταίο διάστημα όλο και περισσότερο χρησιμοποιούνται μέθοδοι και πρακτικές που όχι μόνο ξεφεύγουν κι απ' αυτά τα πλαίσια των δικών σας νόμων, αλλά εξευτελίζουν ακόμα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Δεν έχει διδαχτεί τίποτα από την ελληνική ιστορία, από το παρελθόν, δεν έχει διδαχτεί τίποτα από την παγκόσμια ιστορία. Η κρατική βία, η καταστολή, η αυθαιρεσία πάντα έχει κοντά ποδάρια, δεν πάει μακριά. Φουντώνει μόνο την οργή, γίνεται μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο τελικά αυτή η οργή του λαού και σαρώνει τα πάντα στο πέρασμά της.
Σήμερα είναι μονόδρομος να οργανώσουμε την πάλη απέναντι στους πραγματικούς αντιπάλους μέσα στη χώρα, που είναι οι μονοπωλιακοί όμιλοι και το κέρδος τους, που είναι το διεφθαρμένο κράτος, το ξεπερασμένο πολιτικό προσωπικό, η αντιλαϊκή πολιτική και η καταστολή, είναι το ίδιο το σάπιο σύστημα και γι' αυτό πρέπει να οργανωθεί -επιμένουμε- η λαϊκή αντεπίθεση.
Όλοι οι βουλευτές του ΚΚΕ που μίλησαν αυτές τις μέρες, ανέδειξαν συνολικά και κατά υπουργείο τις θέσεις του ΚΚΕ. Ανέδειξαν τα προβλήματα που δημιουργεί ο προϋπολογισμός αυτός σε κρίσιμους τομείς όπως της Εκπαίδευσης, της υγείας του λαού, του Πολιτισμού, του Αθλητισμού, τη χρηματοδότηση των ΟΤΑ, τις τεράστιες ελλείψεις που συνεχίζουν να υπάρχουν και να διογκώνονται στους τομείς της Πολιτικής Προστασίας, όπως είναι αντιπλημμυρικά, αντισεισμικά, αντιπυρικά, έργα δασοπροστασίας, τόσα άλλα. Αλλά και τις αρνητικές επιπτώσεις αυτού του προϋπολογισμού σε μισθωτούς εργαζόμενους, σε συμβασιούχους, σε ανέργους, στους αγρότες, στους αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, βιοτέχνες, εμπόρους, επιστήμονες, στους φοιτητές, συνολικά στις λαϊκές οικογένειες.
Για όλους αυτούς τους λόγους τον καταψηφίζουμε».