Ιρανικές εφημερίδες με σκληροπυρηνικές γραμμές δίνουν αμοιβή σε όποιον σκοτώσει ή αιχμαλωτίσει Αμερικανούς στρατιώτες
Οι σκληροπυρηνικές ιρανικές εφημερίδες έδωσαν εξέχουσα θέση στο πρωτοσέλιδό τους τη Δευτέρα στην ανακοίνωση ενός αρχηγού του στρατού για χρηματικές αμοιβές για τη δολοφονία ή τη σύλληψη Αμερικανού στρατιωτικού προσωπικού.
Η εφημερίδα Hamshahri αφιέρωσε μεγάλο μέρος της πρώτης σελίδας της σε μια εικόνα ενός εμφανώς φοβισμένου Αμερικανού στρατιώτη που τον αρπάζει από το γιακά ένα χέρι που φορούσε ένα ιρανικό τρίχρωμο βραχιόλι.
Σκοτώστε ή αιχμαλωτίστε οποιονδήποτε Αμερικανό εισβολέα και λάβετε αμοιβή 3 δισεκατομμυρίων τόμαν», έγραφε ο τίτλος της εφημερίδας, αποδίδοντας την προσφορά στον διοικητή του στρατού.
Πρόσθεσε ότι οι Ιρανές γυναίκες θα λάβουν διπλάσια ανταμοιβή για αυτό.
Ο Kayhan έκανε επίσης την επικηρυγμένη επιστολή κύριο θέμα στην πρώτη σελίδα του, δηλώνοντας σε έναν μεγάλο τίτλο: «Αμοιβή 30 δισεκατομμυρίων ριάλ για το κυνήγι οποιουδήποτε Αμερικανού εισβολέα».
Σε άλλο σημείο της πρώτης σελίδας, ο Kayhan υποστήριξε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχασαν τον πόλεμο εναντίον του Ιράν και θα έπρεπε να κάνουν παραχωρήσεις για να τον τερματίσουν.
Δύο γυναίκες κάθονται σε ένα καφέ στην Τεχεράνη, η μία κοιτάζοντας το κινητό της τηλέφωνο.
Ιρανοί νομοθέτες έχουν προωθήσει μια εκτεταμένη νομοθεσία που θα μπορούσε να οδηγήσει άτομα στη φυλακή επειδή μιλούν σε δημοσιογράφους, επειδή συνεργάζονται ακαδημαϊκά και επειδή έχουν μη εξουσιοδοτημένη επαφή με ξένες πρεσβείες, διευρύνοντας δραματικά τη συμπεριφορά που οι υπηρεσίες ασφαλείας θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ως ξένη διείσδυση.
Το νομοσχέδιο θα έδινε επίσης στο Υπουργείο Πληροφοριών και στον Οργανισμό Πληροφοριών των Φρουρών της Επανάστασης κεντρικό ρόλο στη δημιουργία απαγορευμένων ξένων δεσμών, ενδεχομένως παραδίδοντας στους εισαγγελείς ένα ευρύ νέο σύνολο αδικημάτων σε ένα δικαστικό σύστημα που έχει επανειλημμένα επικριθεί από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την ορθή διαδικασία.
Το κοινοβούλιο ενέκρινε το γενικό πλαίσιο του νομοσχεδίου την Κυριακή, αν και το τρέχον κείμενό του δεν έχει δημοσιοποιηθεί.
Το τελευταίο, δημόσια διαθέσιμο προσχέδιο περιέχει 19 άρθρα που επιβάλλουν ποινές φυλάκισης, επαγγελματικές απαγορεύσεις και άλλες κυρώσεις σε όλους τους τομείς της δημοσιογραφίας, του ακαδημαϊκού χώρου, της κοινωνίας των πολιτών, του πολιτισμού και της επικοινωνίας με ξένα άτομα και οργανισμούς.
Η έγκριση του γενικού πλαισίου δεν σημαίνει ότι οι νομοθέτες έχουν εγκρίνει κάθε διάταξη και η τελική νομοθεσία θα μπορούσε να διαφέρει σημαντικά.
Αλλά αν οι κεντρικές διατάξεις της επιβιώσουν, η νομοθεσία θα δημιουργήσει ένα εκτεταμένο νέο πλαίσιο για τη δίωξη φερόμενων ξένων επιρροών, καθώς οι αρχές εντείνουν τις διώξεις για υποτιθέμενους δεσμούς με ξένες κυβερνήσεις και μέσα ενημέρωσης.
Τι θα μπορούσε να οδηγήσει κάποιον στη φυλακή;
Μεταξύ των πιο εκτεταμένων διατάξεων είναι το Άρθρο 7, το οποίο θα απαγόρευε την αποστολή μηνυμάτων, φωτογραφιών, βίντεο, ήχου ή άλλων δεδομένων σε μη ιρανικά μέσα ενημέρωσης ή σε άτομα που ασχολούνται με μιντιακές δραστηριότητες στο εξωτερικό.
Το αδίκημα θα επισύρει ποινή φυλάκισης, με ενδεχομένως αυστηρότερη ποινή εάν η επικοινωνία πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο εργασιακής συμφωνίας, θεωρήθηκε ότι αποσκοπούσε στην υπονόμευση της εθνικής ασφάλειας ή έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια «κρίσης», «αναταραχής» ή «ταραχών».
Το Άρθρο 6 θα απαγόρευε τις συνεντεύξεις ή άλλες επικοινωνίες με μέσα ενημέρωσης που θεωρούνται εχθρικά, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών ή ισραηλινών χρηματοδοτούμενων μέσων ενημέρωσης. Η επικοινωνία με άλλα ξένα μέσα ενημέρωσης θα απαιτούσε ειδοποίηση μέσω ενός συστήματος του Υπουργείου Πληροφοριών, ενώ η μη ειδοποίηση τιμωρείται επίσης με φυλάκιση.
Σύμφωνα με το Άρθρο 5, το Υπουργείο Πληροφοριών θα δημοσιεύει ετησίως έναν κατάλογο ξένων κυβερνήσεων, πανεπιστημίων και ιδρυμάτων που έχουν εγκριθεί για υποτροφίες, ακαδημαϊκές συμφωνίες, συνέδρια και επιστημονική συνεργασία.
Η συνεργασία με ιδρύματα εκτός αυτού του καταλόγου θα μπορούσε να επιφέρει φυλάκιση, όπως και η αποστολή ιατρικών, ερευνητικών ή αρχαιολογικών δειγμάτων σε αυτά.
Εν τω μεταξύ, τα ιδιώτες και οι οργανισμοί που επικοινωνούν με ξένες πρεσβείες ή ιδρύματα θα πρέπει να ειδοποιούν τις αρχές και να λαμβάνουν γραπτή άδεια, με περιορισμένες εξαιρέσεις για προσωπικά και αστικά ζητήματα.
ΜΚΟ, οι ενώσεις και τα πολιτικά κόμματα θα απαγορεύονται να δέχονται οικονομικά οφέλη από ξένες κυβερνήσεις, ιδρύματα ή πρεσβείες χωρίς την έγκριση μιας επιτροπής που θα περιλαμβάνει το Υπουργείο Πληροφοριών και τις Υπηρεσίες Πληροφοριών του IRGC.
Οι παραβιάσεις θα μπορούσαν να επιφέρουν φυλάκιση, μακροχρόνιες απαγορεύσεις κοινωνικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και διάλυση της οργάνωσης.
Τα κινηματογραφικά, ντοκιμαντέρ, θεατρικά, μουσικά και βιβλιογραφικά έργα που περιλαμβάνουν «απαγορευμένη ξένη σκηνοθεσία ή υποστήριξη» θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μόνιμες επαγγελματικές απαγορεύσεις εάν οι αρχές κρίνουν ότι αμφισβητούν τους θρησκευτικούς κανόνες, απεικονίζουν αρνητικά το Ιράν ή προωθούν αυτό που το νομοσχέδιο αποκαλεί αντιισλαμική κουλτούρα.
Η διοργάνωση ορισμένων μαθημάτων ή εργαστηρίων που συνδέονται με το εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων διαδικτυακών προγραμμάτων, θα μπορούσε επίσης να επιφέρει ποινές φυλάκισης, όπως και η εν γνώσει συμμετοχή σε αυτά.
Ευρεία εγκλήματα, ισχυροί ερευνητές
εύρος της απαγορευμένης συμπεριφοράς επιδεινώνεται από τις εξουσίες που έχουν δοθεί στις υπηρεσίες ασφαλείας του Ιράν.
Το προσχέδιο ορίζει το Υπουργείο Πληροφοριών και την Υπηρεσία Πληροφοριών του IRGC ως τις κύριες ανακριτικές αρχές που είναι υπεύθυνες για την παρουσίαση αποδεικτικών στοιχείων απαγορευμένης ξένης κατεύθυνσης ή εμπλοκής στις δικαστικές αρχές.
Τα κριτήρια που θα τους ανατεθεί να θεσπίσουν είναι γενικά.
Το Άρθρο 1 καλύπτει άτομα που ενεργούν υπό την επίβλεψη, τη διεύθυνση, την εκπαίδευση ή την καθοδήγηση ενός ευρέος φάσματος ξένων κυβερνήσεων, διεθνών οργανισμών και άλλων μη ιρανικών οντοτήτων.
Οι πιθανές βλάβες περιλαμβάνουν την πρόκληση ζημίας στην εθνική ασφάλεια ή την εδαφική ακεραιότητα, αλλά και την υπονόμευση της εμπιστοσύνης του κοινού στο πολιτικό σύστημα ή τη μείωση της εκλογικής συμμετοχής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, προβλέπονται αυστηρές ποινές φυλάκισης.
Μια άλλη διάταξη αναφέρει ότι η άγνοια μιας απαγορευμένης ξένης σύνδεσης δεν θα εξάλειφε απαραίτητα την ποινική ευθύνη εάν οι αρχές καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι η αμέλεια ή η αμέλεια προκάλεσε βλάβη.
Οι υποθέσεις θα εκδικάζονται από Επαναστατικά Δικαστήρια, τα οποία θα μπορούν επίσης να διατάσσουν δήμευση περιουσιακών στοιχείων και επαγγελματικές απαγορεύσεις.
Νέες κατηγορίες σε ένα σύστημα υπό έλεγχο
Ποινικοποιώντας ένα πολύ ευρύτερο φάσμα επαφών και επικοινωνιών με το εξωτερικό, το νομοσχέδιο θα μπορούσε να επιβάλει στους ανακριτές και τους εισαγγελείς πρόσθετες κατηγορίες σε υποθέσεις που αφορούν φερόμενους δεσμούς με το εξωτερικό.
Αυτή η προοπτική είναι ιδιαίτερα σημαντική δεδομένου του ιστορικού των Επαναστατικών Δικαστηρίων και των υπηρεσιών ασφαλείας του Ιράν.
Το Human Rights Watch έχει καταγράψει περιορισμούς στην πρόσβαση σε ανεξάρτητους δικηγόρους σε υποθέσεις εθνικής ασφάλειας και δήλωσε ότι τα Επαναστατικά Δικαστήρια τακτικά δεν πληρούν τα πρότυπα δίκαιης δίκης.
Η ομάδα ανέφερε τον Φεβρουάριο ότι τα κρατικά μέσα ενημέρωσης είχαν μεταδώσει εκατοντάδες φερόμενες ομολογίες, συμπεριλαμβανομένων δηλώσεων που περιέγραφαν τη συνεργασία με ξένες υπηρεσίες πληροφοριών και κοινοποίηση πλάνων διαμαρτυρίας σε περσικά μέσα ενημέρωσης στο εξωτερικό.
Η Διεθνής Αμνηστία έχει επίσης καταγράψει αυτό που περιγράφει ως συστηματική άρνηση πρόσβασης σε δικηγόρους και αναγκαστικές ομολογίες κατά τη διάρκεια της καταστολής του Ιανουαρίου, συμπεριλαμβανομένων κρατουμένων που εξαναγκάστηκαν να ομολογήσουν ότι έστειλαν εικόνες διαμαρτυρίας σε μέσα ενημέρωσης εκτός Ιράν.
Η επικάλυψη με τη συμπεριφορά που προβλέπεται από την προτεινόμενη νομοθεσία είναι εντυπωσιακή.
Συνεπώς, το νομοσχέδιο θα καταλήγει σε ένα σύστημα που έχει ήδη συνηθίσει στη δίωξη φερόμενων ξένων διασυνδέσεων, αλλά με ένα σημαντικά διευρυμένο φάσμα συμπεριφορών που είναι ρητά διαθέσιμες για δίωξη.
Θα ποινικοποιούσε επίσης ορισμένες οικονομικές δραστηριότητες που κατευθύνονται από το εξωτερικό και θα επέτρεπε ενισχυμένη τιμωρία για άλλα εγκλήματα που διαπράττονται υπό φερόμενη ξένη εποπτεία ή καθοδήγηση.
Εάν ψηφιστεί σε νόμο με την διαθέσιμη ή παρόμοια μορφή του, η νομοθεσία θα μετακινήσει την έννοια της ξένης «διείσδυσης» πολύ πέρα από την συμβατική κατασκοπεία.
μια εικονογράφηση χειρογράφου που φιλοτεχνήθηκε στην Ταμπρίζ του Ιράν τη δεκαετία του 1520, με μελάνι, χρυσό και αδιαφανή ακουαρέλα σε χαρτί. Ευγενική παραχώρηση των Συλλογών Khalili / CC-BY-SA 3.0 IGO.
Στο κλασικό περσικό έργο Σαχναμέ, ο Φερντούσι αφηγείται την ιστορία του Ζαχάκ, του σφετεριστή βασιλιά, ο οποίος φιλιέται και στους δύο ώμους από τον Αριμάν, το πνεύμα του κακού, και βρίσκει δύο μαύρα φίδια να φυτρώνουν από τις πληγές.
Κόψτε τους και θα ξαναφυτρώσουν. Ο μόνος τρόπος να τους κρατήσεις σιωπηλούς είναι να τους ταΐζεις, κάθε μέρα, με το μυαλό δύο νεαρών ανδρών. Ο Ζαχάκ βασιλεύει για χίλια χρόνια με μια διατροφή θυσιασμένης νεότητας, στηριγμένη όχι στην αφοσίωση αλλά στην όρεξη.
Η ιστορία ανέκαθεν λειτουργούσε ως παραβολή για την ιρανική τυραννία. Αυτό που νομίζω ότι της λείπει, εφαρμοζόμενο στην Ισλαμική Δημοκρατία σήμερα, είναι η αριθμητική. Ο Αλί Χαμενεΐ δεν έφτιαξε δύο φίδια. Έφτιαξε τρία.
Ο Αρτές, ο συμβατικός στρατός του Ιράν, ήταν ο πρώτος στρατός, που κληρονομήθηκε από τον Σάχη και δεν έγινε ποτέ πλήρως αξιόπιστος. Το IRGC ήταν ο δεύτερος, που δημιουργήθηκε το 1979 ειδικά επειδή η επανάσταση δεν εμπιστευόταν τον πρώτο. Οι Μπασίτζ ενσωματώθηκαν στο IRGC ως η τρίτη κεφαλή του.
Αξίζει να θυμηθούμε ότι και οι τρεις απαντούν, τόσο στα χαρτιά όσο και στην πράξη, σε έναν μόνο λαιμό. Το ιρανικό σύνταγμα ορίζει τον Ανώτατο Ηγέτη ως Αρχιστράτηγο των Ενόπλων Δυνάμεων στο σύνολό τους, τόσο του Artesh, του IRGC όσο και του Basij. Δεν υπάρχει ανεξάρτητη αλυσίδα διοίκησης εκτός της εξουσίας του Ανώτατου Ηγέτη στην οποία μπορεί να υποχωρήσει ένας στρατηγός. Οι πολιτικοί και οι δυτικοί σχολιαστές τόσο στο Λονδίνο όσο και στην Ουάσιγκτον περιμένουν να στραφεί ένα από αυτά τα κεφάλια στο σώμα. Περιμένουν το λάθος σήμα, επειδή αναλύουν το 1979, όχι το 2026.
Όταν οι στρατηγοί του Σάχη άφησαν στην άκρη τον Φεβρουάριο του 1979, το έκαναν επειδή ο Αρτές εκείνης της εποχής ήταν ένας θεσμός στρατολόγησης με επικεφαλής αξιωματικούς που όφειλαν την καριέρα τους σε έναν μονάρχη, όχι σε ένα κίνημα, και οι οποίοι δεν είχαν καμία ιδεολογική συμμετοχή σε ό,τι επακολουθούσε. Αυτός ο Αρτές δεν είναι ο σημερινός Αρτές.
Ο Αλί Χαμενεΐ αφιέρωσε δεκαετίες για να λύσει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Οι διορισμοί ανώτερων στελεχών στο σημερινό Αρτές υπόκεινται σε έλεγχο ασφαλείας και ιδεολογίας που συνδέεται με τον στρατιωτικό μηχανισμό του Ανώτατου Ηγέτη. Το Φόρουμ Μέσης Ανατολής έχει καταγράψει πώς οι προαγωγές ανώτερων στελεχών απαιτούν έγκριση από το γραφείο του Ανώτατου Ηγέτη μετά από έλεγχο του υποβάθρου ασφαλείας και του ιδεολογικού υποβάθρου ενός αξιωματικού. Οι άνδρες στην κορυφή του Αρτές είναι διορισμένοι του συστήματος, όχι επιζώντες του.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η κίνηση αυτού του μήνα για την ολοκλήρωση της ενσωμάτωσης του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων με το Κεντρικό Αρχηγείο Khatam al-Anbiya έχει μεγαλύτερη σημασία από ό,τι της έχει δοθεί εύσημα. Ο Mojtaba Khamenei, ο οποίος κληρονόμησε ένα σύστημα για το οποίο ο πατέρας του αφιέρωσε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες στην κατασκευή, έχει πλέον προχωρήσει στην επισημοποίηση μιας διαδικασίας συγκέντρωσης που είχε συζητηθεί νωρίτερα αλλά δεν ήταν ορατά σε εξέλιξη από επιχειρησιακής άποψης.
Το μάθημα που αντλήθηκε από το 2025 και τον Πόλεμο των Δώδεκα Ημερών, σύμφωνα με την ίδια την κρατική αναφορά του Ιράν, ήταν ότι οι πλεονάζουσες δομές διοίκησης επιβραδύνουν τη λήψη αποφάσεων. Η τελευταία αναδιάρθρωση αποσκοπεί στη μείωση αυτού του πλεονασμού και στη περαιτέρω στενοποίηση της διάκρισης μεταξύ της επιχειρησιακής διοίκησης του Artesh και του IRGC. Η υποκείμενη λογική είναι σαφής: το σύστημα έχει μικρό ενδιαφέρον να διατηρήσει τον θεσμικό χώρο στον οποίο ένας στρατιωτικός βραχίονας θα μπορούσε να αρχίσει να σκέφτεται ή να ενεργεί ανεξάρτητα από τους άλλους.
Θα απέρριπτα επίσης με ήπιο τρόπο όσους αναζητούν σωτηρία στους μεταρρυθμιστές του Ιράν. Η προεδρία του Πεζεσκιάν παρέχει ένα πολιτικό πρόσωπο και διεθνή κάλυψη για την διαπραγματευτική πορεία, και αυτή η λειτουργία έχει σημασία. Αλλά δεν είναι η ανεξαρτησία.
Ο Γκαλιμπάφ είναι πρώην ανώτερος διοικητής του IRGC, ο οποίος έχει περάσει δεκαετίες στο πολιτικό και ασφαλιστικό κατεστημένο της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Ο Αραγτσί είναι ένας ικανός διπλωμάτης, στον οποίο έχει ανατεθεί η εκπροσώπηση της Τεχεράνης στις διαπραγματεύσεις. Και οι δύο άνδρες λειτουργούν εντός των ορίων ανοχής του συστήματος και όχι εκτός αυτών. Η ερμηνεία της προθυμίας τους να διαπραγματευτούν ως απόδειξη μιας μετριοπαθούς παράταξης που αντιτίθεται σε μια σκληροπυρηνική, μπερδεύει τις τακτικές με τη δομή.
Όταν το Ιράν αναγκάστηκε να παραχωρήσει έδαφος, στο Μπούργκενστοκ ή στο Ισλαμαμπάντ, το παραχώρησε με τον τρόπο που μια εταιρεία ανατιμολογεί ένα προϊόν: απρόθυμα και μόνο στο βαθμό που απαιτεί η επιβίωσή του. Ο Γκαλιμπάφ δέχεται επίθεση από το ισχυρό υπερσκληροπυρηνικό Μέτωπο Παϊντάρι επειδή μιλάει με Αμερικανούς, και την απορροφά, επειδή κάποιος στο σύστημα πρέπει να αναλάβει τη διπλωματική οδό.
Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι το σύστημα είναι σταθερό με τον τρόπο που φαίνεται σταθερό. Ο Αλί Χαμενεΐ είναι νεκρός. Ο γιος του, ο οποίος δεν έχει ακόμη εμφανιστεί ή ακουστεί δημόσια, κληρονόμησε το αξίωμα με διορισμό και εξακολουθεί να εδραιώνει τον ίδιο τον μηχανισμό που σχεδίασε ο πατέρας του. Η ένταση είναι πραγματική. Αλλά η ένταση στο εσωτερικό μιας δομής δεν είναι η ίδια με ένα ρήγμα μεταξύ των μερών της. Τα τρία κεφάλια μαλώνουν για το πόσο εγκέφαλο τρέφονται και από ποιον, όχι για το αν θα συνεχίσουν να τρέφονται.
Έτσι, όταν ακούω σχόλια που ρωτούν αν αυτή είναι η στιγμή που ο Αρτές τελικά αποσχίζεται από το καθεστώς ή αν ο Γκαλιμπάφ αντιπροσωπεύει την πραγματιστική πτέρυγα που ίσως τελικά μεταρρυθμίσει το σύστημα από μέσα, σκέφτομαι τον Ζαχάκ.
Κανείς σε αυτή την ιστορία δεν σώζεται από ένα από τα φίδια που αποφασίζει ότι έχει χορτάσει. Τα φίδια δεν στρέφονται εναντίον του βασιλιά. Η ρήξη προέρχεται έξω από τον μηχανισμό της αυλής: ο Καβέ, ο σιδηρουργός, σηκώνεται πρώτος, μετατρέποντας το ιδιωτικό παράπονο σε δημόσια εξέγερση, συσπειρώνοντας τον λαό και δημιουργώντας τις συνθήκες για την επιστροφή του Φερεϊντούν. Στη συνέχεια, ο Φερεϊντούν νικά τον Ζαχάκ και τον δένει στο Νταμαβάντ. Μέχρι να σπάσει αυτή η ίδια η δομή, και τα τρία φίδια λογοδοτούν στους ίδιους ώμους.
Ο Τραμπ διέταξε το Πεντάγωνο να μειώσει τις στρατιωτικές ασκήσεις με τη Νότια Κορέα
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ διέταξε το Πεντάγωνο να μειώσει σημαντικά τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Νότια Κορέα. Η ξαφνική οδηγία στοχεύει στον μετριασμό του αμυντικού κόστους, ενώ παράλληλα τιμωρεί τη Σεούλ για την άρνησή της να συμμετάσχει σε διπλωματικές και στρατιωτικές προσπάθειες κατά του Ιράν.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έδωσε εντολή στο Πεντάγωνο να μειώσει σημαντικά τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις με τη Νότια Κορέα, αλλάζοντας απότομα έναν ακρογωνιαίο λίθο της διμερούς αμυντικής συμμαχίας.
Η εκτελεστική εντολή στοχεύει στις ετήσιες επιχειρήσεις Ulchi Freedom Shield, απαιτώντας άμεσες μειώσεις για τη μείωση του κόστους και επικαλούμενη την απροθυμία της Σεούλ να αντιμετωπίσει το Ιράν.
Παρά την ξαφνική οδηγία, στρατιωτικοί αξιωματούχοι της Νότιας Κορέας επιβεβαίωσαν ότι οι ασκήσεις ξεκίνησαν σύμφωνα με το πρόγραμμα τη Δευτέρα, με τη συμμετοχή περίπου 18.000 ατόμων.
Οι ελιγμοί, που έχουν προγραμματιστεί να διαρκέσουν έως τις 27 Αυγούστου, επικεντρώνονται ολοένα και περισσότερο σε προσομοιωμένα σενάρια κυβερνοάμυνας και πυραυλικής άμυνας σε υπολογιστή αντί για την συμβατική εκπαίδευση με πραγματικά πυρά.
Οικονομικές Διαφορές
Ο Τραμπ χρησιμοποίησε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ώρες πριν από την έναρξη των ασκήσεων για να εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά του για την ανάπτυξη.
Έδωσε προτεραιότητα στη σχέση του με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν έναντι των καθιερωμένων στρατιωτικών επιχειρήσεων.
«Αυτές οι ασκήσεις δεν είναι μόνο δαπανηρές... αλλά στέλνουν και ένα μήνυμα που είναι εντελώς ακατάλληλο και εχθρικό, σε μια χώρα που, όσο ο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ είναι πρόεδρος, δεν είναι απειλητική και δείχνει σεβασμό», έγραψε ο Τραμπ.
Η Ουάσινγκτον σταθμεύει αυτή τη στιγμή 28.500 στρατιώτες στη Νότια Κορέα, μια παρουσία που συστηματικά δημιουργεί τριβές σχετικά με την κατανομή των οικονομικών βαρών.
Ένας Αμερικανός αξιωματούχος περιέγραψε πρόσφατα τη Σεούλ ως πρότυπο εταίρο που ευθυγραμμίζεται με την περιφερειακή στρατηγική μέσω αυξημένων αμυντικών δαπανών.
Ωστόσο, ο Τραμπ συνέδεσε ανοιχτά τη μείωση των στρατιωτικών δυνάμεων με ευρύτερες γεωπολιτικές απογοητεύσεις που αφορούν την αμερικανο-ισραηλινή σύγκρουση με το Ιράν.
Είπε ότι ο πρόεδρος της Νότιας Κορέας Λι Τζάε Μιούνγκ απέρριψε πρόσφατη πρόσκληση να συμμετάσχει στις προσπάθειες αποπυρηνικοποίησης του Ιράν.
Ο προεδρικός Μπλε Οίκος υπέδειξε ότι παραμένει σε συζητήσεις σχετικά με πιθανές στρατιωτικές συνεισφορές, εξισορροπώντας τα εγχώρια νομικά πλαίσια με την περιφερειακή ετοιμότητα.
Οι αξιωματούχοι πρόσθεσαν ότι αξιολογούν τις διαδικτυακές δηλώσεις, εκφράζοντας την ελπίδα ότι ο άμεσος διάλογος μεταξύ Ουάσινγκτον και Πιονγιάνγκ θα μπορούσε να προωθήσει τη σταθερότητα της χερσονήσου.
Πιονγιάνγκ Ντάιναμικς
Η Βόρεια Κορέα διατηρεί εχθρική στάση απέναντι στις κοινές ασκήσεις, χαρακτηρίζοντάς τες ως προετοιμασίες προληπτικής εισβολής.
Το απομονωμένο κράτος εκτόξευσε έναν βαλλιστικό πύραυλο προς τη Θάλασσα της Ιαπωνίας την περασμένη εβδομάδα, μετά από μια παρόμοια εκτόξευση μικρής εμβέλειας ημέρες νωρίτερα.
Αναλυτές άμυνας στην Ουάσινγκτον υποδηλώνουν ότι η μείωση των ασκήσεων στοχεύει να διαταράξει την εμβάθυνση των στρατιωτικών δεσμών μεταξύ Πιονγιάνγκ και Μόσχας.
Βορειοκορεατικά στρατεύματα αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή μαζί με τις ρωσικές δυνάμεις στην Ουκρανία, ενώ Ουκρανοί αξιωματούχοι ανέφεραν ότι βορειοκορεατικοί πύραυλοι έπληξαν μια χαλυβουργική εγκατάσταση στη Ζαπορίζια.
Ταυτόχρονα, ο Αντιστράτηγος της Βόρειας Διοίκησης των ΗΠΑ, Τζόζεφ Τζάραρντ, προειδοποίησε ότι η Πιονγκγιάνγκ δοκίμασε πρόσφατα διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους ικανούς να μεταφέρουν πυρηνικά φορτία σε όλη τη Βόρεια Αμερική.
Η Τζένι Τάουν, επικεφαλής του προγράμματος 38 North του Κέντρου Στίμσον, σημείωσε τον στρατηγικό υπολογισμό πίσω από την στρατιωτική αποχώρηση.
«Αυτή η απόφαση μπορεί να αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για τη δημιουργία μιας διπλωματικής ευκαιρίας με την Πιονγιάνγκ, όπως επιθυμούσε σταθερά ο Τραμπ από τότε που επέστρεψε στην εξουσία, αν και η τυχαία φύση αυτής της κίνησης είναι απίθανο να κάνει μεγάλη εντύπωση στην Πιονγιάνγκ», δήλωσε.
Οικονομικές εντάσεις
Η στρατιωτική αποχώρηση συμπίπτει με σοβαρές εμπορικές απογοητεύσεις εντός της κυβέρνησης Τραμπ. Οι αξιωματούχοι αντιλαμβάνονται την κυβέρνηση της Νότιας Κορέας ως αντιμαχόμενη απέναντι στα αμερικανικά εμπορικά συμφέροντα.
«Η κυβέρνηση Λι έχει επανειλημμένα ακολουθήσει πολιτικές ανταγωνιστικές προς τις αμερικανικές εταιρείες και έχει δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον να υλοποιήσει την ιστορική επενδυτική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες», δήλωσε πρώην Αμερικανός αξιωματούχος.
Μια διμερής εμπορική συμφωνία που υπογράφηκε πέρυσι αντάλλαξε τις μειώσεις των δασμών στα αυτοκίνητα με ένα υποσχόμενο επενδυτικό πακέτο 350 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τη Νότια Κορέα, το οποίο επί του παρόντος δεν διαθέτει λειτουργικές λεπτομέρειες.
Παράλληλες διμερείς διαμάχες περιλαμβάνουν την συνεχιζόμενη έρευνα της Σεούλ για διαρροή δεδομένων σχετικά με την Coupang, μια πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου εισηγμένη στο χρηματιστήριο των ΗΠΑ.
