Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Nafteboriki-Πέθανε η διακεκριμένη ιστορικός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Πέθανε η διακεκριμένη ιστορικός Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη, μεταξύ άλλων είχε βραβευτεί στη Γαλλία με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής

Πέθανε σε ηλικία 99 ετών η κορυφαία Ελληνίδα βυζαντινολόγος ιστορικός, με διεθνή αναγνώριση Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης στη Σορβόνη ενώ, μεταξύ άλλων, είχε βραβευτεί στη Γαλλία με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής.

Ειδικεύτηκε στον κόσμο της χριστιανικής Ανατολής και τη βυζαντινή κοινωνία. Το έργο της «Βυζάντιο, η Πρώτη Ευρωπαϊκή Αυτοκρατορία» είναι από τα πιο γνωστά.

Ποια ήταν

Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1926 στο Βύρωνα, «Σ’ ένα σπίτι προσφυγικό, αλλά παρέα με την Ακρόπολη», όπως έχει εξομολλογηθεί η ίδια.

Πατέρας της ήταν ο Νικόλαος Γλύκατζης, έμπορος, και επιστάτης των κτημάτων της οικογενείας της μητέρας της, Καλλιρόης, το γένος Ψαλτίδη, η οποία προερχόταν από εύπορη οικογένεια της Προύσας.

ADVERTISING

Αποφοίτησε από το Δ΄ Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Τμήμα Ιστορίας-Αρχαιολογίας). Στην Κατοχή εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ, ωστόσο, όπως είχε η ίδια αποκαλύψει, υπήρξε για μία περίοδο γραμματέας της βασίλισσας Φρειδερίκης, καθώς γνώριζε την αγγλική και γαλλική γλώσσα.

Κατά τα Δεκεμβριανά, ακολούθησε τον ΕΛΑΣ Αθηνών, στην υποχώρηση του από την Αττική και επέστρεψε στον Βύρωνα μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας.

Το 1953 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου συνέχισε τις σπουδές της στην École des Hautes Études στη Γαλλία.  Δύο χρόνια μετά την άφιξή της, διορίσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (Γαλλία) (CNRS) και το 1964 έγινε διευθύντρια σπουδών του Κέντρου και το 1967 καθηγήτρια στη Σορβόννη. Το 1966 έλαβε το δίπλωμα doctorat ès lettres, με τη μελέτη της για το Βυζάντιο και τη θάλασσα, που εκδόθηκε από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Γαλλίας (Byzance et la mer, Παρίσι: Presses universitaires de France).

Συνέχισε τις σπουδές της στην Ecole des Hautes Etudes στη Γαλλία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Ιστορίας και Docteur es Lettres. Ερευνήτρια του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας και διευθύντρια ερευνών από το 1964, εξελέγη Καθηγήτρια της Βυζαντινής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967.

Στο Παρίσι, γνώρισε τον σύζυγό της, τον Ζακ Αρβελέρ (1918–2010) , που ήταν αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού της Γαλλίας και ο οποίος καταγόταν από μεγαλοαστική οικογένεια του Παρισιού. Με τον Ζακ Αρβελέρ απέκτησε μία κόρη, την Μαρί-Ελέν.

Διετέλεσε Διευθύντρια του Κέντρου Ιστορίας και Πολιτισμού του Βυζαντίου και της Χριστιανικής Αρχαιολογίας, έγινε Αντιπρύτανις (1970-1973) και το 1976, Πρύτανις στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης (Paris I, επίτιμη Πρόεδρος από το 1981). Ήταν η πρώτη γυναίκα Πρύτανης στην ιστορία των 700 χρόνων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης αλλά και η πρώτη γυναίκα παγκοσμίως που είχε τέτοια θέση σε διεθνώς αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο.

Οι διακρίσεις της

Στη Γαλλία τιμήθηκε ως:

  • Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής
  • Μεγαλόσταυρος του Εθνικού Τάγματος της Τιμής
  • Διοικητής της Τάξης των Ακαδημαϊκών Φοινίκων
  • Ταξιάρχης των Τεχνών και των Γραμμάτων

Ακόμη έχει λάβει τις εξής διακρίσεις:

Ταξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής (Ελλάδα), Επίτιμη Πολίτης (Γαλλία), Υψηλότατη Ταξιάρχης (Μεξικό), Ταξιάρχης της Εθνικής Ταξιαρχίας (Λουξεμβούργο), Υψηλότερη Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας των Τιμών (Αυστρία), Ταξιάρχης της Βασιλικής Ταξιαρχίας της Δανίας, Ταξιάρχης των Επιστημών, της Παιδείας και της Τέχνης (Πορτογαλία), Ταξιάρχης της Ταξιαρχίας της Τιμής (Ιταλία), τιμητικό μετάλλιο από τη Πολωνική Ακαδημία Επιστημών και Ασημένιο Μετάλλιο του Ολυμπιακού Τάγματος από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

Έχει διατελέσει Διευθύντρια του Τμήματος Ιστορίας και Πρόεδρος της Επιτροπής Έρευνας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, Επισκέπτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Harvard, Αντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Paris I (Επίτιμη Πρόεδρος από το 1981), Πρύτανης της Ακαδημίας και Καγκελάριος των Πανεπιστημίων των Παρισίων, Αντιπρόεδρος και εν συνεχεία Πρόεδρος του Ιδρύματος Georges Pompidou, Πρόεδρος του Αμερικανικού Μουσείου Τέχνης στη Γαλλία, Αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Danielle Mitterrand, Εμπειρογνώμων για κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες στην UNESCO, Πρόεδρος και εν συνεχεία Επίτιμη Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Ενώσεως Βυζαντινών Σπουδών, Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Ενώσεως Ιστορικών Επιστημών, Πρόεδρος και εν συνεχεία Επίτιμη Πρόεδρος της Παγκόσμιας Κίνησης Επιστημονικής Ευθύνης (MURS), Πρόεδρος του Εθνικού Θεάτρου, Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών και του Διεθνούς Ιδρύματος Ντιμίτρι Σοστακόβιτς. Αντεπιστέλλον Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Βρετανικής Ακαδημίας, της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου, της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου και της Βουλγαρίας. Επίτιμη διδάκτωρ πλειάδας πανεπιστημίων.

Τα συγκλονιστικα ντοκουμεντα ανηκουν στο λαο! Δεος για το φωτογραφικο υλικο απο την εκτελεση των 200 κομμουνιστων στην Καισαριανη


Τα συγκλονιστικα ντοκουμεντα ανηκουν στο λαο! Δεος για το φωτογραφικο υλικο απο την εκτελεση των 200 κομμουνιστων στην Καισαριανη

15:49

Δέος για το φωτογραφικό υλικό από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή!

Από το βράδυ του Σαββάτου ένας ολόκληρος λαός κρατάει την ανάσα του με συγκίνηση και περηφάνια. «Κλίνει το γόνυ» και πάλι μπροστά στους τιμημένους νεκρούς του, τους 200 εκτελεσμένους κομμουνιστές. Τους αλύγιστους της ταξικής πάλης που από τις φυλακές και τις εξορίες, από τα χέρια της αστικής τάξης στους ναζί κατακτητές, βάδισαν εκείνη την Πρωτομαγιά το 1944, από την Καισαριανή «ίσια ως την αιωνιότητα»: Αψηφώντας έως και τον θάνατο, με ακλόνητη την πίστη στο δίκιο του αγώνα για έναν κόσμο χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση. Σίγουροι ότι τη σκυτάλη θα παίρνανε άλλοι και άλλοι μέχρι την τελική απελευθέρωση της εργατικής τάξης, του λαού, μέχρι την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά των πολέμων και της εκμετάλλευσης. Πηγή ανεξάντλητης έμπνευσης έως και τις μέρες μας, σήμερα που τα σύννεφα ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου πυκνώνουν και πάλι, σήμερα που το βάρβαρο εκμεταλλευτικό σύστημα σαπίζει απ' όλους τους πόρους του.

82 χρόνια μετά, οι πρώτες γνωστές φωτογραφίες από τη μεγάλη αυτή θυσία ήρθαν στο φως: Δείχνουν τους κομμουνιστές να φορτώνονται στα καμιόνια στο Χαϊδάρι, να μπαίνουν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, να στέκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα. Τα όσα αποτυπώνονται στα ιστορικά αυτά ντοκουμέντα - που όπως όλα δείχνουν είναι αυθεντικά - απλά συγκλονίζουν και επιβεβαιώνουν: Οι κομμουνιστές πήγαν στον θάνατο με βλέμμα καθαρό, χαμογελώντας και τραγουδώντας, με το κεφάλι ψηλά, με τις γροθιές υψωμένες και τα στήθη όρθια απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα!

Από την πρώτη στιγμή που δημοσιεύτηκε το υλικό, ένα παλλαϊκό «κύμα», μία απαίτηση ανέβηκε στα χείλη όλου του ελληνικού λαού, με πρώτους τους συγγενείς και απογόνους των εκτελεσμένων και όλης της δρακογενιάς της Αντίστασης: Οι φωτογραφίες αυτές ανήκουν στον ελληνικό λαό και πρέπει να βρεθούν εκεί που ανήκουν, στο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς» στον δήμο Καισαριανής, στον δήμο Χαϊδαρίου του «Μπλοκ 15», στο Κόμμα των εκτελεσμένων, το τιμημένο Κάππα Κάππα Εψιλον. Από την πρώτη στιγμή το ΚΚΕ ανέλαβε πρωτοβουλίες σε αυτήν την κατεύθυνση, όπως και για να συμβάλει στην ταυτοποίηση όσων αποτυπώνονται στις φωτογραφίες, μεταξύ άλλων με ανοιχτή επιστολή από τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στον πρόεδρο της Βουλής και στους αρμόδιους υπουργούς.