Μερίδιο
Σημείωση του συντάκτη: Ο Guo Shuai είναι υποψήφιος διδάκτορας στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Λάιντεν. Το άρθρο αντικατοπτρίζει τις απόψεις του συγγραφέα και όχι απαραίτητα τις απόψεις του CGTN.
Υπήρξαν φωνές που κατηγορούν την Κίνα για φερόμενη έλλειψη διαφάνειας και συμβολή στην παγκόσμια πανδημία COVID-19.
Μια συντηρητική δεξαμενή σκέψης με έδρα το Λονδίνο φέρεται να πιέζει την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου να αναλάβει δράση εναντίον της Κίνας ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ), υποστηρίζοντας ότι η Κίνα παρέβη τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον Διεθνή Κανονισμό Υγείας (IHR) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ( ΠΟΥ), ιδίως, την υποχρέωση έγκαιρης ενημέρωσης της ΠΟΥ για κάθε συμβάν που μπορεί να αποτελεί «έκτακτη ανάγκη διεθνούς υγείας για τη διεθνή ανησυχία» (PHEIC) (άρθρα 6 και 7 του IHR).
Η πρόταση αυτή δεν διαθέτει επαρκή νομική βάση.
Πρώτα απ 'όλα, ένας τέτοιος ισχυρισμός αγνοεί τον κανόνα δικαιοδοσίας του ICJ. Για αμφισβητούμενες υποθέσεις, το ICJ χρειάζεται τη συγκατάθεση ενός κράτους για να ασκήσει τη δικαιοδοσία του, ενώ η Κίνα δεν το έχει δώσει ποτέ.
Για ζητήματα που σχετίζονται με την υγεία, το άρθρο 56 του ΔΕΥ ορίζει "επίλυση διαφορών" και επιτρέπει "διαπραγμάτευση ή οποιοδήποτε άλλο ειρηνικό μέσο της δικής τους επιλογής, συμπεριλαμβανομένων καλών υπηρεσιών, διαμεσολάβησης ή συμβιβασμού", καθώς και αναφορά στον γενικό διευθυντή της ΠΟΥ ή διαιτησία, αλλά όχι υποβολή στο ICJ.
Το άρθρο 75 του Συντάγματος της ΠΟΥ αναφέρει την πιθανότητα δικαιοδοσίας του ICJ, αλλά με περιορισμούς στην ερμηνεία ή την εφαρμογή του Συντάγματος και μια προϋπόθεση για να περάσει πρώτα η διαπραγμάτευση ή η Συνέλευση Υγείας. Είναι αδύνατο να υποβληθεί μια υπόθεση απευθείας στο ICJ.
Δεύτερον, κάθε προσπάθεια να κηρυχθεί η κρατική ευθύνη της Κίνας πρέπει να αποδείξει ότι (1) η Κίνα παραβίασε τη διεθνή της υποχρέωση και έκανε μια διεθνώς παράνομη πράξη. και (2) εάν ζητηθεί αποζημίωση, πρέπει να καθοριστεί αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ μιας διεθνούς παράνομης πράξης και ζημίας. Δεν πληρούνται καμία από τις δύο προϋποθέσεις.
Η Κίνα έχει εκπληρώσει τη διεθνή υποχρέωσή της βάσει του IHR σχετικά με την κοινοποίηση στον ΠΟΥ για κάθε πιθανό γεγονός PHEIC.
Η Κίνα ενημέρωσε τον ΠΟΥ για μια πνευμονία για άγνωστη αιτία στις 31 Δεκεμβρίου 2019 και κοινοποίησε τη γενετική ακολουθία του ιού στις 12 Ιανουαρίου 2020, πολύ πριν ο ΠΟΥ κήρυξε ένα γεγονός PHECI στις 30 Ιανουαρίου 2020.
Το ξέσπασμα εκτός Κίνας δεν έχει καμία σχέση με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κίνας. Στην πραγματικότητα, η Κίνα παρείχε εκτεταμένα κλινικά δεδομένα που απαιτούνται για οποιαδήποτε χώρα για την καταπολέμηση του ιού και δημοσίευσε κοινή έκθεση με την ΠΟΥ για τη διάγνωση και τη θεραπεία του COVID-19 τον Φεβρουάριο. Δυστυχώς, οι περισσότερες χώρες απέτυχαν να ακολουθήσουν τις συμβουλές των εμπειρογνωμόνων από την Κίνα και τον ΠΟΥ.
Για παράδειγμα, οι ΗΠΑ δεν υιοθέτησαν δοκιμές σε εθνικό επίπεδο και η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έδωσε έγκριση έκτακτης ανάγκης μόνο στο σύστημα δοκιμών δύο μήνες μετά τον εντοπισμό της πρώτης περίπτωσης στις ΗΠΑ.
Η Ιταλία, η χώρα που έχει πληγεί περισσότερο από την Ευρώπη, έλαβε μέτρα μόνο μερικές εβδομάδες μετά την αναφορά της πρώτης υπόθεσης. Η βρετανική κυβέρνηση πρότεινε αρχικά μια αμφιλεγόμενη στρατηγική «ασυλία κοπαδιών», αλλά σύντομα την κατάργησε.
Ο Richard Horton, εκδότης του The Lancet, ενός κορυφαίου ιατρικού περιοδικού, επέκρινε δημόσια τη στρατηγική της βρετανικής κυβέρνησης η οποία δεν ακολούθησε τη συμβουλή του ΠΟΥ να "δοκιμάσει, να δοκιμάσει" κάθε ύποπτη περίπτωση και χαρακτήρισε την Εθνική Υπηρεσία Υγείας (NHS) "εθνικό σκάνδαλο. "
Αντιθέτως, χώρες που υιοθετούν άμεσα μέτρα όπως η Σιγκαπούρη κατάφεραν να συγκρατήσουν τη διάδοση εντός των τοπικών κοινοτήτων. Η Νότια Κορέα, παρά την πρόωρη επιδημία, υιοθέτησε επίσης μέτρα έκτακτης ανάγκης και σύντομα κράτησε νέα καθημερινά επιβεβαιωμένα κρούσματα σε χαμηλά επίπεδα. Αυτά είναι παραδείγματα χωρών που επωφελήθηκαν από τις πληροφορίες που κοινοποίησε η Κίνα σε πρώιμο στάδιο.
Τρίτον, ένας τέτοιος ισχυρισμός είναι ακριβώς ένα παράδειγμα κατάχρησης διαδικασίας και κατάχρησης δικαιωμάτων. Μία από τις προτάσεις που αναφέρθηκε ακόμη και ήταν ότι «ακόμη και αν η νομική πρόκληση δεν είναι επιτυχής, η άσκηση μιας τέτοιας υπόθεσης σε ένα δημόσιο φόρουμ όπως το Διεθνές Δικαστήριο θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικές πολιτικές νίκες».
Μια τέτοια αμβλύ προσπάθεια, εάν γίνει, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια που έχει σχεδιαστεί για να χρησιμοποιεί κακώς το νόμο ως μέσο για την εφαρμογή κρυφών πολιτικών ατζέντων αντί να επιδιώκει δικαιοσύνη και δικαιοσύνη.
Ο σκοπός της ίδρυσης της ΠΟΥ, όπως αναφέρεται στο Σύνταγμα της ΠΟΥ, είναι "η επίτευξη από όλους τους λαούς του υψηλότερου δυνατού επιπέδου υγείας" (άρθρο 1), το οποίο "εξαρτάται από την πληρέστερη συνεργασία ατόμων και κρατών" ( Προοίμιο).
Είναι ζωτικής σημασίας να διερευνηθεί η πηγή της σημερινής πανδημίας και η μηχανική αποτυχία να την συγκρατήσει σε προγενέστερο στάδιο, βασιζόμενη στη συνεργασία ολόκληρης της διεθνούς κοινότητας.
Είναι ατυχές το γεγονός ότι μια τέτοια πρόταση προορίζεται ως τρόπος για την επίτευξη πολιτικών κερδών και όχι για μια πραγματική αναζήτηση δικαιοσύνης και δικαιοσύνης. Είναι μια κρίση που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Η συνεργασία είναι το κλειδί για τη μελλοντική θεραπεία, αποκατάσταση και ευημερία. Αυτό που χρειάζεται τώρα η διεθνής κοινότητα είναι η αλληλεγγύη.
(Εάν θέλετε να συνεισφέρετε και να έχετε συγκεκριμένη εμπειρία, επικοινωνήστε μαζί μας στη διεύθυνση comments@cgtn.com.)
ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ CGTN
Κορυφαία ΝΕΑ
