Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πτώση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024

Martin Sonneborn-Oh. Sieht aus, als gäbe es ein neues Sykes-Picot-Abkommen! 108 Jahre später.Wir haben da mal Fragen:1) Wo ist denn Syrien nur geblieben?2) Müssen wir jetzt einen neuen Diercke-Weltatlas bestellen? 3) Wieso nennen unsere doch manchmal ganz gut informierten Zeitungen (Wetter, Fußball, Lottozahlen, Horoskop) diese durchgeknallten Al Qaida-Islamisten immer so höflich „moderate“ „Rebellen“, während sie gleichzeitig darauf bestehen, die ideologisch nahezu identen Vertreter der Hamas immerzu als „Terroristen“ zu bezeichnen? 4) Wie kommt es, dass man es (in denselben Medien) eine „Befreiung“ nennt, wenn das syrische Volk unter die Besatzung einer marodierenden usbekisch-uigurisch-turkmenisch-tschetschenischen Dschihadistengang gerät? 5) Wissen die auf syrischem Staatsgebiet versammelten Takfiri-Kopfabschneider schon, dass sie auf der von höchstoben verordneten Landkarte am Ende gar nicht vorgesehen sind?6) Ist das in dieser „regelbasierten“ Weltordnung schon verbindlich festgeschrieben, dass man einen kollabierenden Staat als Nachbar einfach so übernehmen darf? Gilt das auch für uns und das (schon ein bisschen kaputtere) Frankreich?7) A propos Nachbar: Was machen eigentlich die USA da in der Gegend?8) Wo ist denn eigentlich das Völkerrechtssubjet Syrien geblieben, dessen Status von einem Sturz der Regierung doch völlig unberührt bleibt?9) Hat irgendjemand die Syrer mal gefragt, ob sie diesen Scharia-Klimbim überhaupt mitmachen wollen, bevor sie perspektivisch — je nach PLZ -, Türken, Israelis oder - Allah behüte - gar US-Amerikaner werden müssen?10) Kann es sein, dass noch nicht einmal einer dieser - mit Verlaub! - ابن العاهرة-Neubesatzer halbwegs passables levantinisches Arabisch spricht? (Haben, hüstel, Mister Sykes & Monsieur Picot auch nicht getan.)11) War das Zeitalter des Kolonialismus (nach 500 qualvollen Ausbeutungs- & Unterdrückungsjahren) nicht eigentlich im letzten Jahrhundert schon vorbei?12) Steht eigentlich jedem eine Pufferzone zu? Uns auch? Die vonderLeyen niemals je betreten darf? Natürlich nur zu unserem Schutz. Aggressive Vorwärtsverteidigung, Sie verstehen.13) Wieso sprechen selbst die wokesten Neuzeitopportunisten immer noch vom Nahen Osten, wenn sie Westasien meinen? Wie würden die wohl gucken, wenn man ihnen beiläufig mal steckte, dass Westasien nur aus Sicht einstiger (und heutiger) Kolonialisten der „Nahe Osten“ ist?14) Und schließlich: Die EU empfindet sich doch als moralisch so fein aufgestellt, wenn sie sich fortwährend für Minoritäten aller Art einsetzt, sogar für die Uiguren im ziemlich fernen China. Selbst dem dümmsten Atheisten ist aber mittlerweile aufgefallen, dass die EU noch nie, wirklich noch nie, auch nur ein einziges Wort über die Christen im „Nahen Osten“ verloren hat, deren Jahrtausende alte Spuren aus der kulturellen Textur dieser Region gerade großflächig mit Vorschlaghammer herausradiert werden. Warum?15) Wo ist denn Syrien nur geblieben?

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2024

counter punch - Δεκεμβρίου 2015Συρία: Ο απόλυτος πόλεμος του PipelineistanΠέπε ΕσκομπάρΗ Συρία είναι ένας ενεργειακός

8 Δεκεμβρίου 2015

Συρία: Ο απόλυτος πόλεμος του Pipelineistan

Η Συρία είναι ένας ενεργειακός πόλεμος. Με την καρδιά του θέματος να χαρακτηρίζει έναν φαύλο γεωπολιτικό ανταγωνισμό μεταξύ δύο προτεινόμενων αγωγών φυσικού αερίου, είναι ο απόλυτος πόλεμος του Pipelinestan , ο όρος που επινόησα εδώ και πολύ καιρό για τα αυτοκρατορικά ενεργειακά πεδία μάχης του 21ου αιώνα.

Όλα ξεκίνησαν το 2009, όταν το Κατάρ πρότεινε στη Δαμασκό την κατασκευή ενός αγωγού από το δικό του Βόρειο Πεδίο – γειτονικό με το κοίτασμα South Pars, το οποίο ανήκει στο Ιράν – διασχίζοντας τη Σαουδική Αραβία, την Ιορδανία και τη Συρία μέχρι την Τουρκία, για να προμηθεύσει ΕΕ.

Αντίθετα, η Δαμασκός επέλεξε το 2010 να προνομεύσει ένα ανταγωνιστικό έργο, το Ιράν-Ιράκ-Συρία 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων, γνωστό και ως «Ισλαμικός αγωγός». Η συμφωνία ανακοινώθηκε επίσημα τον Ιούλιο του 2011, όταν η συριακή τραγωδία ήταν ήδη σε εξέλιξη. Το 2012, υπογράφηκε Μνημόνιο Συνεργασίας (MoU) με το Ιράν.

Μέχρι τότε, η Συρία απορρίφθηκε, γεωστρατηγικά, καθώς δεν είχε τόσο πολύ πετρέλαιο και φυσικό αέριο σε σύγκριση με τη λέσχη πετροδολαρίων του GCC . Αλλά οι γνώστες γνώριζαν ήδη τη σημασία του ως περιφερειακού ενεργειακού διαδρόμου. Αργότερα, αυτό ενισχύθηκε με την ανακάλυψη σοβαρών υπεράκτιων δυνατοτήτων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Το Ιράν από την πλευρά του είναι μια καθιερωμένη μονάδα παραγωγής πετρελαίου και φυσικού αερίου. Οι επίμονες κραυγές στις Βρυξέλλες – ακόμα ανίκανοι να καταλήξουν σε μια ενοποιημένη ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική μετά από περισσότερα από 10 χρόνια – οφείλονταν στον ελάχιστα συγκρατημένο ενθουσιασμό για τον ισλαμικό αγωγό. αυτή θα ήταν η ιδανική στρατηγική για διαφοροποίηση από την Gazprom. Αλλά το Ιράν βρισκόταν υπό κυρώσεις που σχετίζονται με τα πυρηνικά των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Αυτό κατέληξε να μετατραπεί σε βασικό στρατηγικό λόγο, τουλάχιστον για τους Ευρωπαίους, για μια διπλωματική λύση στον ιρανικό πυρηνικό φάκελο. ένα «αποκαταστημένο» (στη Δύση) Ιράν μπορεί να γίνει βασική πηγή ενέργειας για την ΕΕ.

Ωστόσο, από τη σκοπιά της Ουάσιγκτον, ένα γεωστρατηγικό πρόβλημα παρέμενε: πώς να σπάσει η συμμαχία Τεχεράνης-Δαμασκού. Και τελικά, πώς να σπάσει η συμμαχία Τεχεράνης-Μόσχας.

Η εμμονή «Ο Άσαντ πρέπει να φύγει» στην Ουάσιγκτον είναι μια πολυκέφαλη ύδρα. Περιλαμβάνει το σπάσιμο μιας συμμαχίας Ρωσίας-Ιράν-Ιράκ-Συρίας (τώρα σε μεγάλο βαθμό η συμμαχία «4+1», συμπεριλαμβανομένης της Χεζμπολάχ, που πολεμά ενεργά όλα τα σκέλη του Σαλαφικού Τζιχαντισμού στη Συρία). Αλλά περιλαμβάνει επίσης την απομόνωση του ενεργειακού συντονισμού μεταξύ τους, προς όφελος των πελατών/υποτελών των πετροδολαρίων του Κόλπου που συνδέονται με τους ενεργειακούς κολοσσούς των ΗΠΑ.

Έτσι, η στρατηγική της Ουάσιγκτον μέχρι στιγμής για την εισαγωγή της παροιμιώδους λογικής της Αυτοκρατορίας του Χάους στη Συρία. τροφοδοτώντας τις φλόγες του εσωτερικού χάους, μια προσχεδιασμένη επιχείρηση από τη CIA, τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, με το τέλος του παιχνιδιού να είναι η αλλαγή καθεστώτος στη Δαμασκό.

Ένας αγωγός Ιράν-Ιράκ-Συρίας είναι απαράδεκτος στο Beltway όχι μόνο επειδή χάνουν οι υποτελείς των ΗΠΑ, αλλά κυρίως επειδή σε όρους συναλλαγματικού πολέμου θα παρακάμπτει το πετροδολάριο. Το ιρανικό αέριο από το South Pars θα διαπραγματεύεται σε ένα εναλλακτικό καλάθι νομισμάτων.

Συνδυάστε το με τη στρεβλή αντίληψη, η οποία είναι ευρέως διαδεδομένη στο Beltway, ότι αυτός ο αγωγός θα σήμαινε ότι η Ρωσία θα ελέγχει περαιτέρω τη ροή φυσικού αερίου από το Ιράν, την Κασπία Θάλασσα και την Κεντρική Ασία. Ανοησίες. Η Gazprom είπε ήδη ότι θα ενδιαφερόταν για ορισμένες πτυχές της συμφωνίας, αλλά αυτό είναι ουσιαστικά ένα ιρανικό έργο. Στην πραγματικότητα, αυτός ο αγωγός θα αντιπροσώπευε μια εναλλακτική λύση για την Gazprom.

Ωστόσο, η θέση της κυβέρνησης Ομπάμα ήταν πάντα να «υποστηρίζει» τον αγωγό του Κατάρ «ως έναν τρόπο εξισορρόπησης του Ιράν» και ταυτόχρονα «να διαφοροποιεί τις προμήθειες φυσικού αερίου της Ευρώπης μακριά από τη Ρωσία». Έτσι, τόσο το Ιράν όσο και η Ρωσία διαμορφώθηκαν ως «εχθρός».

Η Τουρκία σε σταυροδρόμι

Το έργο του Κατάρ, υπό την ηγεσία της Qatar Petroleum, κατόρθωσε αναμενόμενα να αποπλανήσει διάφορους Ευρωπαίους, λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια πίεση των ΗΠΑ και τα ισχυρά λόμπι του Κατάρ σε μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Ο αγωγός θα διανύει μέρος της διαδρομής μιας διαβόητης όπερας του Pipelineistan , του πλέον ανενεργού Nabucco, ενός έργου που παλαιότερα είχε την έδρα του στη Βιέννη.

Άρα, σιωπηρά, από την αρχή, η ΕΕ υποστήριζε στην πραγματικότητα την ώθηση για αλλαγή καθεστώτος στη Δαμασκό – η οποία μέχρι στιγμής μπορεί να κόστισε στη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ τουλάχιστον 4 δισεκατομμύρια δολάρια (και συνεχίζει να μετράει). Ήταν ένα σχέδιο πολύ παρόμοιο με την αφγανική τζιχάντ της δεκαετίας του 1980. Οι Άραβες χρηματοδοτούν/εξοπλίζουν μια πολυεθνική δέσμη τζιχαντιστών/μισθοφόρων, βοηθούμενοι από έναν στρατηγικό μεσολαβητή (Πακιστάν στην περίπτωση του Αφγανιστάν, Τουρκία στην περίπτωση της Συρίας), αλλά τώρα πολεμούν άμεσα μια κοσμική αραβική δημοκρατία.

Έγινε πολύ πιο σκληρό, φυσικά, με τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και το Ισραήλ να στροβιλίζουν προοδευτικά κάθε είδους μυστικές επιχειρήσεις που προνόμιαζαν τους «μετριοπαθείς» αντάρτες και κατά τα άλλα, στοχεύουν πάντα στην αλλαγή καθεστώτος.

Το παιχνίδι τώρα έχει επεκταθεί ακόμη περισσότερο, με τον πρόσφατα ανακαλυφθέν υπεράκτιο πλούτο φυσικού αερίου σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο – σε υπεράκτια Ισραήλ, Παλαιστίνη, Κύπρο, Τουρκία, Αίγυπτο, Συρία και Λίβανο. Ολόκληρη αυτή η περιοχή μπορεί να περιέχει έως και 1,7 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου και έως και 122 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου. Και αυτό θα μπορούσε να είναι μόνο το ένα τρίτο του συνολικού πλούτου των ορυκτών καυσίμων που δεν έχουν ανακαλυφθεί στο Λεβάντε.

Από τη σκοπιά της Ουάσιγκτον, το παιχνίδι είναι ξεκάθαρο: να προσπαθήσει να απομονώσει τη Ρωσία, το Ιράν και μια «αμετάβλητη στο καθεστώς» Συρία όσο το δυνατόν περισσότερο από τον νέο ενεργειακό μπόνους της Ανατολικής Μεσογείου.

Και αυτό μας φέρνει στην Τουρκία – τώρα στη γραμμή πυρός από τη Μόσχα μετά την κατάρριψη του Su-24.

Η φιλοδοξία της Άγκυρας, στην πραγματικότητα εμμονή, είναι να τοποθετήσει την Τουρκία ως το κύριο ενεργειακό σταυροδρόμι για ολόκληρη την ΕΕ. 1) Ως κόμβος διαμετακόμισης φυσικού αερίου από το Ιράν, την Κεντρική Ασία και, μέχρι σήμερα, τη Ρωσία (ο αγωγός φυσικού αερίου Turkish Stream έχει ανασταλεί , δεν έχει ακυρωθεί). 2) Ως κόμβος για σημαντικές ανακαλύψεις αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο. 3) Και ως κόμβος για το φυσικό αέριο που εισάγεται από την Περιφερειακή Κυβέρνηση του Κουρδιστάν (KRG) στο βόρειο Ιράκ.

Η Τουρκία παίζει τον ρόλο του βασικού ενεργειακού σταυροδρόμι στο έργο του αγωγού Κατάρ. Αλλά είναι πάντα σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο αγωγός του Κατάρ δεν χρειάζεται να διέρχεται από τη Συρία και την Τουρκία. Θα μπορούσε εύκολα να διασχίσει τη Σαουδική Αραβία, την Ερυθρά Θάλασσα, την Αίγυπτο και να φτάσει στην Ανατολική Μεσόγειο.

Έτσι, στη Μεγάλη Εικόνα, από τη σκοπιά της Ουάσιγκτον, αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία, για άλλη μια φορά, είναι η «απομόνωση» του Ιράν από την Ευρώπη. Το παιχνίδι της Ουάσιγκτον είναι να δώσει προνόμια στο Κατάρ ως πηγή, όχι στο Ιράν, και στην Τουρκία ως κόμβο, προκειμένου η ΕΕ να διαφοροποιηθεί από την Gazprom.

Αυτή είναι η ίδια λογική πίσω από την κατασκευή του δαπανηρού αγωγού Μπακού-Τφλίδας-Τσεϊχάν (BTC), τον οποίο διευκόλυνε στο Αζερμπαϊτζάν ο Zbigniew «Grand Chessboard» Brzezinski προσωπικά.

Ως έχει, οι προοπτικές και για τους δύο αγωγούς είναι λιγότερο από θλιβερές. Η ειρηνευτική διαδικασία της Βιέννης σχετικά με τη Συρία δεν θα πάει πουθενά όσο το Ριάντ επιμένει να διατηρεί τα όπλα του στη λίστα των «μη τρομοκρατών», και η Άγκυρα συνεχίζει να επιτρέπει την ελεύθερη συνοριακή ροή των τζιχαντιστών ενώ εμπλέκεται σε άβολες επιχειρήσεις με κλεμμένο συριακό πετρέλαιο.

Το βέβαιο είναι ότι, γεωοικονομικά, η Συρία υπερβαίνει τον εμφύλιο πόλεμο. είναι ένα φαύλο παιχνίδι δύναμης του Pipelineistan σε μια ιλιγγιώδη περίπλοκη σκακιέρα όπου το Μεγάλο Βραβείο θα αντιπροσωπεύει μια σημαντική νίκη στους ενεργειακούς πολέμους του 21ου αιώνα.

Αυτό το κομμάτι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Strategic Culture Foundation .

Ο Πέπε Εσκομπάρ είναι ο συγγραφέας του Globalistan: How the Globalized World is Dissolving into Liquid War (Nimble Books, 2007), Red Zone Blues: a snapshot of Baghdad during the surge and Obama κάνει Globalistan (Nimble Books, 2009). Το τελευταίο του βιβλίο είναι το Empire of Chaos . Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του στο pepeasia@yahoo.com .

Scott Ritter - Regarding Syria:Stop looking for conspiracy centered on betrayal.This was never supposed to be anything other than a localized attack in the vicinity of Aleppo.But when the HTS fighters encountered no resistance, they pushed on.Everything that unfolded from that point appears to be opportunistic exploitation of the unexplained, and unexplainable, collapse of the Syrian nation.As Syria collapsed, those nations that had been conspiring against Syria have pounced on the rubble of that nation and declared victory.Those nations that supported Syria are left to gaze in bewilderment at the evaporation of everything they had worked to achieve over the past decade.But none of this was planned.Everyone is reacting.Which means there is no guaranteed outcome.Things look good at the moment for Israel and Turkey.And things certainly look bad for Russia and Iran.But there are many unknowns lying in ambush for all parties involved.Because none of this was predicted.And nobody has a plan for what happens next.

The black flag of Salafist Islam has been raised over Damascus.

ISIS/Al Qaeda has won.

All you chest pounding “America First” hyper-patriots need to reflect on the following:

The same terrorists who attacked us on 9/11.

Whom we waged war against in Afghanistan, Iraq, and elsewhere.

Losing thousands of our servicemen and women.

Costing trillions of dollars.

They won.

And we helped them.

America stands for nothing.

I don’t want to hear anything more about 9/11.

tass. Ο Άσαντ στη Μόσχα, ασφάλεια των ρωσικών βάσεων: τι είπε η πηγή του Κρεμλίνου

8 Δεκεμβρίου, 20:24

ΣΥΝΤΟΜΗ: Ο Άσαντ στη Μόσχα, ασφάλεια των ρωσικών βάσεων: τι είπε η πηγή του Κρεμλίνου

Σύμφωνα με την πηγή από το Κρεμλίνο, η Ρωσία χορήγησε άσυλο στον πρώην πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ Άσαντ και τα μέλη της οικογένειάς του

Μπασάρ Άσαντ

ΜΟΣΧΑ, 8 Δεκεμβρίου. /TASS/. Η Ρωσία χορήγησε άσυλο στον πρώην πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ Άσαντ και στα μέλη της οικογένειάς του, δήλωσε πηγή στο Κρεμλίνο.

Το TASS έχει συνόψει όσα είναι γνωστά για αυτό μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με την πηγή από το Κρεμλίνο, ο Άσαντ και η οικογένειά του έχουν φτάσει στη Μόσχα. Με γνώμονα ανθρωπιστικούς λόγους, η Ρωσία τους χορήγησε άσυλο.

"Η Ρωσία μιλούσε πάντα υπέρ μιας πολιτικής διευθέτησης της συριακής κρίσης. Επιμένουμε να επαναληφθούν οι συνομιλίες με τη μεσολάβηση του ΟΗΕ", είπε η πηγή.

«Ρώσοι αξιωματούχοι βρίσκονται σε επαφή με εκπροσώπους της ένοπλης συριακής αντιπολίτευσης, οι ηγέτες της οποίας έχουν εγγυηθεί την ασφάλεια των ρωσικών στρατιωτικών βάσεων και των διπλωματικών αποστολών στο συριακό έδαφος», πρόσθεσε η πηγή.

Ετικέτες

Συρία Μπασάρ Άσαντ

Σύγκρουση στη Συρία

πριν 7 λεπτά

Καμία επικοινωνία μεταξύ του Άσαντ και της συριακής πρεσβείας στη Μόσχα — διπλωμάτης

Η πηγή του Κρεμλίνου είπε αργότερα ότι ο Άσαντ και τα μέλη της οικογένειάς του έφτασαν στη Μόσχα καθώς η Ρωσία τους είχε παράσχει άσυλο για ανθρωπιστικούς λόγους

Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2024

Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2024

ΣΥΝΤΟΜΗ: Ο Άσαντ στη Μόσχα, ασφάλεια των ρωσικών βάσεων: τι είπε η πηγή του Κρεμλίνου

Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2024

Ευχαριστούμε που ήρθατε μαζί μας

Να τι έγινε σήμερα

Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου επισκέπτεται τα σύνορα με τη Συρία, χαιρετίζει την «ιστορική ημέρα»: Έκθεση

Η έλλειψη ρωσικού πανικού μπορεί να σημαίνει κάποιου είδους κατανόηση με την Τουρκιά

Ποιος είναι ο Αμπού Μοχάμεντ αλ Τζουλάνι, ο οποίος ηγήθηκε της εκδίωξης του Μπασάρ αλ Άσαντ;

Η συριακή πλευρά του Jaber διασχίζει με την Ιορδανία άδεια

Ο Λίβανος λέει ότι ενισχύει τα στρατεύματα στα σύνορα με τη Συρία μετά την πτώση του αλ Άσαντ

Ο Μακρόν της Γαλλίας λέει ότι «το βάρβαρο κράτος έπεσε»

Εγγραφείτε στο Al Jazeera

Εβδομαδιαίο ενημερωτικό δελτίο

Αυτοκίνητα πλημμυρίζουν στη Συρία μετά την ανατροπή του αλ Άσαντ

Η Αίγυπτος καλεί όλα τα μέρη στη Συρία να διατηρήσουν τις δυνατότητες του κράτους