Οι διαδηλωτές κατασκήνωσαν στο Σολ, μπροστά από το Κογκρέσο: «Για ποιον κυβερνάτε;»
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης για τα διατάγματα στη Βουλή, οι διαδηλωτές ζήτησαν γενική απεργία ως τον «μόνο τρόπο» για την επίτευξη αξιοπρεπούς στέγασης.
Περισσότεροι από 500 άνθρωποι διασχίζουν την απόσταση περίπου 600 μέτρων που χωρίζει την Puerta del Sol από το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, φτάνοντας γύρω στις 11:00 π.μ., την ώρα που η έκτακτη ολομέλεια ξεκίνησε τη συζήτηση και την ψηφοφορία για τα δύο διατάγματα για τη στέγαση που προώθησε η κυβέρνηση. Οι διαδηλωτές παρέμειναν συγκεντρωμένοι μπροστά από τα εμπόδια που είχε ανεγείρει η Εθνική Αστυνομία για να εμποδίσει την πρόσβαση στην οδό Carrera de San Jerónimo μέχρι να ολοκληρωθεί η ψηφοφορία και οι ψήφοι «όχι» των κομμάτων PP, Vox και Junts να καταψηφίσουν και τα δύο νομοσχέδια. Εν μέσω φωνών «Ντροπή!» και «Πού είναι η προοδευτική κυβέρνηση;», οι συμμετέχοντες κάλεσαν σε γενική απεργία ως τον «μόνο τρόπο» για την επίτευξη αξιοπρεπούς στέγασης στην Ισπανία, ενώ οι βουλευτές συζήτησαν στην κάτω βουλή . Ο Lorenzo Goñi, 78 ετών, κρατούσε μια πινακίδα που έγραφε: «PP, Junts και Vox, δεν βοηθάτε αυτούς που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη. Για ποιον κυβερνάτε;»
Ο Γκόνι εξήγησε ότι πήγε στο Κογκρέσο για να ασκήσει πίεση στα μέλη του κοινοβουλίου, αφότου το Junts ανακοίνωσε χθες το βράδυ την ψήφο του κατά των διαταγμάτων για τη στέγαση, καταδικάζοντάς τα σε αποτυχία . «Η στέγαση είναι δικαίωμα. Αν δεν μας ακούσουν σήμερα, θα επιστρέψουμε. Εμείς οι αντιφασίστες είμαστε εδώ», δήλωσε αυτό το μέλος της Πλατφόρμας Aluche υπερασπιζόμενο το δημόσιο συνταξιοδοτικό σύστημα.
Η κινητοποίηση έχει κηρυχθεί από την Ένωση Ενοικιαστών . «Πηγαίνουμε στο Κογκρέσο για να μας ακούσουν. Η στέγαση πρέπει να σταματήσει να είναι επιχείρηση και να γίνει ένα ουσιαστικό δικαίωμα», δήλωσε η οργάνωση. Η Alicia del Río, μία από τις εκπροσώπους, επέμεινε ότι «ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι μια γενική απεργία». Και επανέλαβε ότι εάν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να ψηφίσει τα διατάγματα αυτή την Παρασκευή, «δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσει η νομοθετική εξουσία».
Η Κλάρα Γκαρσία, 20 ετών, από τη Μαδρίτη, σπουδάζει Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Complutense και δεν πιστεύει ότι θα μπορέσει να έχει σπίτι για τουλάχιστον 10 χρόνια. «Είτε πεθαίνει ένα μέλος της οικογένειας και κληρονομώ εγώ, είτε δεν νομίζω ότι μπορώ να αντέξω οικονομικά ένα σπίτι με τον μισθό μου», είπε. Όπως και αυτή, ο Κάρλος Ντούκε, 21 ετών, το βλέπει «αδύνατο». Ο νεαρός άνδρας από το Βιγιαβέρδε, ο οποίος τονίζει ότι τα διαμερίσματα στην περιοχή του έχουν «αυξήσει σημαντικά την αξία τους», βρίσκεται στον καταυλισμό Πουέρτα ντελ Σολ από τη Δευτέρα. «Δεν βλέπω τον εαυτό μου να έχει σπίτι για τουλάχιστον 10 χρόνια, ακόμα κι αν εργάζομαι», θρήνησε.
Ανάμεσα στο πλήθος είναι η 19χρονη Aurora Romero και η 18χρονη Paula Giménez, δύο φοιτήτριες πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης, οι οποίες ήρθαν στο Κογκρέσο για να «δείξουν την υποστήριξή τους, να κάνουν φασαρία». Η Romero συγκινήθηκε επειδή η υπόθεση της Maricarmen, της 87χρονης γυναίκας που εκδιώχθηκε από το σπίτι της στις 23 Σεπτεμβρίου, έχει γίνει σύμβολο αντίστασης. «Πιστεύουμε ότι είναι φανταστικό που τόσοι πολλοί άνθρωποι κινητοποιούνται», δήλωσαν οι νεαρές γυναίκες. Η Romero πρόσθεσε ότι συμμετέχει επίσης στην κινητοποίηση, ώστε να έχει πρόσβαση σε στέγαση στο μέλλον: «Όταν κοιτάζω τα παράθυρα των μεσιτών και βλέπω τις τιμές των σπιτιών, δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα μπορέσω ποτέ να τα αντέξω οικονομικά. Είναι απαράδεκτες τιμές».
Δεν είναι όλοι οι διαδηλωτές νέοι φοιτητές. Η Ντέλια Γκόμεζ είναι 70 ετών, έχει το δικό της σπίτι και ενοικιάζει επίσης ένα διαμέρισμα. Έχει έρθει για να κάνει δωρεά και να υποστηρίξει την κατασκήνωση όσο περισσότερο μπορεί, επειδή δεν θεωρεί φυσιολογικό το γεγονός ότι οι νέοι στην Ισπανία δεν έχουν πρόσβαση σε στέγαση. Αν και η κατασκήνωση απαιτεί το δικαίωμα στη στέγαση, είναι ένα πρόβλημα που ξεπερνά τα σύνορα. Ο Τζέιμς Ντέιβις, από την Καλιφόρνια, έχει επίσης συμμετάσχει στην διαμαρτυρία. Είναι 38 ετών και ζει στην Ισπανία εδώ και 11 χρόνια. Ζει σε ένα ενοικιαζόμενο διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου με την κοπέλα του, όπου πληρώνει 1.200 ευρώ το μήνα. Αυτός, όπως και οι φοιτητές που είναι σχεδόν 20 χρόνια νεότεροί του, δεν πιστεύει ότι θα μπορέσει να αγοράσει σπίτι την επόμενη δεκαετία.
«Ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί»
Ενώ τα μέλη του κοινοβουλίου συζητούσαν τα διατάγματα στην ολομέλεια, οι διαδηλωτές απ' έξω προειδοποίησαν ότι η «μάχη» συνεχίζεται. Μόλις τελείωσε η έκτακτη σύνοδος και ανακοινώθηκε η απόρριψη των δύο κειμένων από τη Βουλή, επέστρεψαν στην Πουέρτα ντελ Σολ, όπου παραμένει στη θέση του ο καταυλισμός που είχε δημιουργηθεί στις 26 Αυγούστου.
Η διαδήλωση μεταφέρθηκε στη γωνία της Puerta del Sol και της Calle Mayor, όπου εκπρόσωποι της φοιτητικής ένωσης έχουν αναλάβει την ηγεσία της διαμαρτυρίας, η οποία εξακολουθεί να προσελκύει εκατοντάδες ανθρώπους. «Η λύση είναι η απαλλοτρίωση» και «Βγάλτε τους γύπες από τις γειτονιές μας» ήταν μεταξύ των συνθημάτων που ακούστηκαν κατά μήκος της διαδρομής. Ο Carlos, ένας 25χρονος εκπρόσωπος της φοιτητικής πλατφόρμας Contracorriente (Ενάντια στο Ρεύμα), ο οποίος προτιμά να μην δώσει το επώνυμό του, δήλωσε ότι δεν εξεπλάγη που τα διατάγματα απέτυχαν στο Κογκρέσο και δήλωσε ότι το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν άσχετο γι' αυτόν επειδή «ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί». «Ο μόνος δρόμος προς τα εμπρός είναι μια γενική απεργία», πρόσθεσε.
Άλλοι διαδηλωτές εξεπλάγησαν από την ψήφο των βουλευτών. «Νομίζαμε ότι θα είχαν λίγη συνείδηση», δήλωσαν η Μαριμάρ και ο Ραφαέλ Γκονζάλες, ένα παντρεμένο ζευγάρι από τη Χετάφε, ηλικίας περίπου εξήντα ετών, με δύο παιδιά, εκ των οποίων το ένα, 38 ετών, εξακολουθεί να ζει μαζί τους επειδή δεν μπορεί να μετακομίσει. «Είναι ντροπή», πρόσθεσαν.

Το αποτέλεσμα έχει πυροδοτήσει δυσαρέσκεια στη διαδήλωση. Η 22χρονη Ναταλία Τιράντο κουνάει θυμωμένα τα κλειδιά της στον αέρα. «Νιώθω απίστευτα λυπημένη για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας. Δεν καταλαβαίνω πώς τα μέλη του κοινοβουλίου, ειδικά αυτά από το Χουντς, δεν μπορούν να ντρέπονται», είπε η νεαρή γυναίκα από το Τολέδο που μετακόμισε στη Μαδρίτη πριν από ένα μήνα για να σπουδάσει Επικοινωνία. «Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να βρεις ένα μέρος για να ζήσεις εδώ. Είναι ένας εφιάλτης. Πληρώνω 500 ευρώ το μήνα για ένα μικροσκοπικό δωμάτιο», εξήγησε η Τιράντο, η οποία εργάζεται ως υπάλληλος καταστήματος. «Με συγκινεί πραγματικά να βλέπω όλους να βγαίνουν στους δρόμους. Δεν μπορεί, όσο σκληρά κι αν δουλέψουμε, να μην μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα», θρήνησε.
Η Έλενα Ερεζουέλο, 22 ετών, εξέφρασε επίσης την οργή της. Εργάζεται και σπουδάζει Διεθνείς Σχέσεις, αλλά δεν πιστεύει ότι θα μπορέσει να αγοράσει σπίτι και πιστεύει ότι πιθανότατα θα μετακομίσει σύντομα μόνη της. Για την ίδια, τα μέτρα που ανακοινώθηκαν την Παρασκευή «ήταν ανεπαρκή». Ωστόσο, παρά την απογοήτευσή της, είπε ότι έχει «ελπίδα». Και είπε ότι πιστεύει ότι, εάν οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών παραμείνουν ενεργές, μπορούν να γίνουν βελτιώσεις για την άμβλυνση της στεγαστικής κρίσης.
Μεταξύ εκείνων που δεν εξεπλάγησαν από την απόφαση του Κογκρέσου είναι ο 44χρονος Ιβάν Ντένια, ο οποίος συμμετέχει στα συνθήματα της διαδήλωσης από λίγο πιο πίσω, μαζί με έναν φίλο του. Υποστηρίζει ότι αυτό που συνέβη αυτή την Παρασκευή αποδεικνύει ότι δεν μπορεί κανείς να ψηφίσει «ούτε για τη δεξιά ούτε για την εθνικιστική δεξιά». Όσον αφορά την κυβέρνηση, σημείωσε ότι επίσης δεν είχε εμπιστοσύνη σε αυτήν και πιστεύει ότι πρέπει να ολοκληρώσει τη θητεία της. «Μπορείς να εμπιστευτείς μόνο ορισμένα αριστερά κόμματα, και ακόμη και τότε, με προσοχή», δήλωσε.




Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου