Οι New York Times μηνύουν την ΕΕ για τα κείμενα της φον ντερ Λάιεν για την Pfizer
Τα μηνύματα θα μπορούσαν να ρίξουν φως σε συμφωνίες για την αγορά εμβολίων για τον COVID-19 αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η εφημερίδα θα αντιμετωπίσει τους δικηγόρους της ΕΕ στο ανώτατο δικαστήριο του μπλοκ, υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή αντιμετωπίζει νομική υποχρέωση να δημοσιοποιήσει τα μηνύματα, τα οποία θα μπορούσαν να περιέχουν πληροφορίες για τις συμφωνίες του μπλοκ για την αγορά δόσεων COVID-19 αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ | Φωτογραφία πισίνας από την Johanna Geron/Getty Images
Οι New York Times οδηγούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο δικαστήριο για την αποτυχία του εκτελεστικού οργάνου να δημοσιοποιήσει μηνύματα κειμένου μεταξύ της προέδρου της Ursula von der Leyen και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer, Albert Bourla.
Η εφημερίδα θα αντιμετωπίσει τους δικηγόρους της ΕΕ στο ανώτατο δικαστήριο του μπλοκ, υποστηρίζοντας ότι η Επιτροπή αντιμετωπίζει νομική υποχρέωση να δημοσιοποιήσει τα μηνύματα, τα οποία θα μπορούσαν να περιέχουν πληροφορίες για τις συμφωνίες του μπλοκ για την αγορά δόσεων COVID-19 αξίας δισεκατομμυρίων ευρώ.
Οι New York Times αρνήθηκαν να σχολιάσουν την υπόθεση. Μια δήλωση από το δημοσίευμα ανέφερε: "Οι Times υποβάλλουν πολλά αιτήματα για ελευθερία πληροφοριών και διατηρεί ενεργό φάκελο. Δεν μπορούμε να σχολιάσουμε αυτήν τη στιγμή το θέμα αυτής της αγωγής."
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν απάντησε αμέσως σε αίτημα για σχολιασμό.
Η μήνυση ακολουθεί έρευνα του Ιανουαρίου 2022 από την Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια Emily O'Reilly, η οποία εντόπισε κακοδιοίκηση στις προσπάθειες της Επιτροπής να ανακτήσει αρχικά τα γραπτά μηνύματα, μετά από αίτημα δημόσιας πρόσβασης του δημοσιογράφου του netzpolitik.org , Alexander Fanta. Η έρευνα του Διαμεσολαβητή διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν ζήτησε ρητά από το προσωπικό γραφείο του Προέδρου να αναζητήσει μηνύματα κειμένου.
Σε απάντηση, η Επίτροπος για τις Αξίες και τη Διαφάνεια της ΕΕ, Věra Jourová, ισχυρίστηκε ότι τα μηνύματα κειμένου μπορεί να έχουν διαγραφεί, λόγω της «μικρής διάρκειας, εφήμερης φύσης τους».
Η γερμανική εφημερίδα Bild κατέθεσε προηγουμένως μια σειρά αγωγών κατά της Επιτροπής ζητώντας την αποκάλυψη εγγράφων που σχετίζονται με τις διαπραγματεύσεις για την αγορά των εμβολίων για τον COVID-19 που κατασκευάστηκαν από την Pfizer/BioNTech και την AstraZeneca.
Ενώ αρκετές από τις αναφορές της απορρίφθηκαν από τα δικαστήρια, η Bild — η οποία όπως και το POLITICO ανήκει στον εκδότη Axel Springer — έλαβε ορισμένα έγγραφα σχετικά με τις συνομιλίες, συμπεριλαμβανομένης της αλληλογραφίας μέσω email που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2020. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για προηγούμενες επαφές της von der Leyen με Ωστόσο, ο Διευθύνων Σύμβουλος της Pfizer, Μπούρλα, ήρθε στο φως ως αποτέλεσμα της αγωγής της Bild.
Πρόσθετες αναφορές από τους Douglas Busvine και Aoife White.
Ορισμένες περιοχές αυτής της σελίδας ενδέχεται να μετατοπιστούν αν αλλάξετε το μέγεθος του παραθύρου του προγράμματος περιήγησης. Φροντίστε να ελέγξετε την επικεφαλίδα και τη σειρά εγγράφων.
Ανάλυση New York Times: «Αναγέννηση» του ΝΑΤΟ με την ένωση της Ευρώπης απέναντι στον Πούτιν
«Η στρατιωτική μη ευθυγράμμιση έχει εξυπηρετήσει καλά τη Σουηδία, αλλά το συμπέρασμά μας είναι ότι δεν θα μας εξυπηρετήσει εξίσου καλά στο μέλλον», δήλωσε την Κυριακή η πρωθυπουργός της Σουηδίας, Μαγκνταλένα Άντερσον.
Δεδομένου ότι οι στρατοί της Φινλανδίας και της Σουηδίας είναι ήδη καλά ενσωματωμένοι στο ΝΑΤΟ -ένας λόγος για τον οποίο η διαδικασία υποβολής αιτήσεων μπορεί να προχωρήσει γρήγορα-, ο άμεσος αντίκτυπος της μεταβολής της στρατηγικής πορείας των δύο χωρών, υπό το φως της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, θα είναι λιγότερο πρακτικός παρά πολιτικός Μία νέα Ευρώπη
Αυτή είναι μία νέα Ευρώπη στην οποία δεν υπάρχει πλέον «ενδιάμεσος» χώρος. Οι χώρες είτε προστατεύονται από το ΝΑΤΟ είτε είναι μόνες τους ενάντια σε μία Ρωσία που κυβερνάται από έναν άνθρωπο αποφασισμένο να διεκδικήσει τη θέση της χώρας στην παγκόσμια σκηνή διά της βίας. Για τη Σουηδία, και ειδικά για τη Φινλανδία, η οποία μοιράζεται σύνορα 1.300 χλμ με τη Ρωσία, η απόφαση Πούτιν να εισβάλει σε έναν γείτονα δεν μπορούσε να αγνοηθεί.
Και δεν ήταν οι μόνες χώρες. Η Γερμανία, ένα γενικά φιλειρηνικό έθνος από τότε που βγήκε από τα ερείπια του 1945, έχει ξεκινήσει μία τεράστια επένδυση στις Ένοπλες Δυνάμεις της, καθώς και μια προσπάθεια να απαλλαγεί από την εξάρτησή της από την ενέργεια από μία Ρωσία που είχε κρίνει ως, αν όχι αθώα, αλλά τουλάχιστον έναν αξιόπιστο εμπορικό εταίρο.
«Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ δεν ήταν ποτέ η αιτία της απόφασης του κ. Πούτιν να εισβάλει στην Ουκρανία, αλλά αποτελεί σίγουρα συνέπεια», δηλώνει η Νάταλι Τότσι, διευθύντρια του Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων στη Ρώμη. «Η Σουηδία και η Φινλανδία βλέπουν τώρα μία Ρωσία που είναι ρεβανσιστική και ρεβιζιονιστική με τρόπο πολύ πιο επικίνδυνο από ό,τι κατά το τελευταίο σκέλος του Ψυχρού Πολέμου» αναφέρει.
Η Σουηδία και η Φινλανδία έκριναν ότι η ουδετερότητα ήταν προς το συμφέρον τους όταν αντιμετώπιζαν τη σοβιετική απειλή, και στη σουηδική περίπτωση για αιώνες πριν από αυτό. Δεν άλλαξαν την πορεία τους, αν και εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στις περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου Η αναγέννηση μίας συμμαχίας
Η αλλαγή του διάθεσης στις δύο χώρες τους τελευταίους μήνες ήταν δραματική, ένδειξη για το πώς η αποφασιστικότητα Πούτιν να απωθήσει το ΝΑΤΟ και να αποδυναμώσει την υποστήριξή του είχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα -την αναγέννηση μιας συμμαχίας που αναζητούσε εδώ και μία ολόκληρη γενιά έναν πειστικό λόγο ύπαρξης.
Ενώ μόλις το ένα τέταρτο του πληθυσμού στη Σουηδία και τη Φινλανδία υποστήριζε την ένταξη στο ΝΑΤΟ πέρυσι, ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί κατακόρυφα σήμερα -αγγίζοντας το 76% σε πρόσφατη δημοσκόπηση στη Φινλανδία. Το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Σουηδίας, το μεγαλύτερο κόμμα της χώρας και επί μακρόν προπύργιο αδέσμευτων, έχει αγκαλιάσει πλέον την ένταξη στο ΝΑΤΟ.
«Ο Πούτιν σκαρφάλωσε σε ένα δέντρο και δεν ξέρει πώς να κατέβει», λέει η Νικόλ Μπασαρά, Γαλλίδα αναλύτρια Εξωτερικής Πολιτικής. «Τώρα θα αντιμετωπίσει ένα ΝΑΤΟ που είναι ισχυρότερο, μεγαλύτερο και πιο αποφασιστικό», σημειώνει.
Το Άρθρο 3 της ιδρυτικής Συνθήκης του ΝΑΤΟ ορίζει ότι τα μέλη πρέπει να «διατηρούν και να αναπτύσσουν την ατομική και συλλογική τους ικανότητα να αντιστέκονται σε ένοπλη επίθεση» με διαρκή και αποτελεσματικά ίδια μέσα, καθώς και με αμοιβαία βοήθεια. Στην περίπτωση της Σουηδίας και της Φινλανδίας, αυτές οι ικανότητες έχουν ήδη αναπτυχθεί εκτενώς μέσω στενής συνεργασίας με το ΝΑΤΟ.
«Ποτέ δεν ξέρεις με τη Ρωσία»
Ο Καρλ Μπιλντ, πρώην πρωθυπουργός και υπουργός Εξωτερικών της Σουηδίας, δηλώνει σχετικά: «Βρισκόμασταν σε μία καθοδική πορεία ως προς μία στενότερη συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Όμως, δόθηκε το καύσιμο [για να κινηθούμε] σε αυτό το μονοπάτι την 24η Φεβρουαρίου», όταν ξεκίνησε η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
«Η απόφασή μας αντανακλά την άποψη ότι η Ρωσία θα παραμείνει ένα περίπλοκο μέρος για μεγάλο χρονικό διάστημα και ο πόλεμος στην Ουκρανία θα είναι αρκετά παρατεταμένος, με μια ασταθή και άκρως αναθεωρητική ηγεσία στο Κρεμλίνο για το άμεσο μέλλον», προσθέτει ο ίδιος.
Ερωτηθείς εάν η Σουηδία φοβάται αντίποινα από τη Ρωσία, ο Καρλ Μπιλντ αναφέρει: «Ποτέ δεν ξέρεις με τη Ρωσία, αλλά η διάθεση είναι αρκετά αποφασιστική».
Η εκτίμηση ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία μπορεί να είναι μακροχρόνιος είναι πλέον ευρέως διαδεδομένη στην Ευρώπη. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν στράφηκε μόνο κατά του γείτονά του, αλλά και κατά της Δύσης και των Ηνωμένων Πολιτειών, τις οποίες εμφανίζει ως «αυτοκρατορία του ψεύδους», σημειώνει ο Ρότζερ Κόεν των New York Times.
Χρειάστηκε να παρέλθουν περίπου 20 χρόνια από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών του 1919 για να αντιδράσει η Γερμανία στην ταπείνωση που αντιλαμβανόταν στέλνοντας την πολεμική μηχανή του Τρίτου Ράιχ πέρα από τα σύνορα των γειτόνων της, πυροδοτώντας τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Χρειάστηκαν περίπου 30 χρόνια για να οδηγήσει η έντονη δυσαρέσκεια του Πούτιν για την ταπείνωση της διάλυσης της σοβιετικής αυτοκρατορίας σε μία ευρείας κλίμακας εισβολή στην Ουκρανία.
Φαίνεται απίθανο ο Ρώσος πρόεδρος να αντιστρέψει την πορεία του, παρόλο που ο πόλεμος που εξαπέλυσε έχει πάει άσχημα μέχρι τώρα.
Στην πράξη, τόσο η Φινλανδία, όσο και η Σουηδία, έχουν ζήσει επί μακρόν με ρωσικά πυρηνικά όπλα στο κοντινό Καλίνινγκραντ, τον ρωσικό θύλακα που βρίσκεται ανάμεσα στην Πολωνία και τη Λιθουανία, στις ακτές της Βαλτικής.
«Αυτές οι χώρες είναι συνηθισμένες σε ρωσικές παραβιάσεις του εναέριου χώρου τους, γνωρίζουν ότι υπάρχουν κίνδυνοι», αναφέρει η κ. Τότσι. «Αλλά τα οφέλη ασφαλείας με την ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι ασύγκριτα υψηλότερα από κάθε πρόσθετο κίνδυνο», εκτιμά.
Ωστόσο, ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει αναφερθεί πολλές φορές στα εξελιγμένα πυρηνικά όπλα της Ρωσίας, υπαινισσόμενος ότι δεν θα δίσταζε να τα χρησιμοποιήσει εάν προκληθεί. Αυτή η απειλή υπάρχει όχι μόνο για τη Φινλανδία και τη Σουηδία, καθώς εγκαταλείπουν την αμυντική ουδετερότητα, αλλά για όλη την Ευρώπη και πέραν αυτής ΝΑΤΟϊκή» θάλασσα η Βαλτική
Κατά τη διάρκεια επίσκεψης στην Εσθονία, ένα από τα τρία κράτη της Βαλτικής που ανήκαν στην Σοβιετική Ένωση και εντάχθηκαν στο ΝΑΤΟ το 2004, η κ. Τότσι επισήμανε: «Υπάρχει γενικευμένη χαρά εδώ που ηΒαλτική Θάλασσα θα είναι πλέον θάλασσα του ΝΑΤΟ. Για τους Εσθονούς, οι αποφάσεις της Φινλανδίας και της Σουηδίας εκλαμβάνονται ως δικαίωση».
Για πολύ καιρό, ακόμη και έως τις παραμονές της ρωσικής εισβολής, η Ευρώπη ήταν διχασμένη. Χώρες κοντά στα ρωσικά σύνορα -όπως τα κράτη της Βαλτικής και η Πολωνία- πήραν στα σοβαρά τη ρωσική απειλή από την πικρή ιστορική εμπειρία, ενώ οι χώρες πιο δυτικά, συμπεριλαμβανομένης της Γερμανίας και της Γαλλίας, εστίαζαν περισσότερο στο να απολαύσουν το μέρισμα ειρήνης του τέλους του Ψυχρού Πολέμου αντί να δουν κατάματα τις φιλοδοξίες του Πούτιν.
Αυτές οι ψευδαισθήσεις παρέμειναν ακόμη και φότου ο Πούτιν προσάρτησε τη χερσόνησο της Κριμαίας το 2014, πυροδότησε πόλεμο στην ανατολική περιοχή Ντονμπάς της Ουκρανίας την ίδια χρονιά και κατέφυγε στη στρατιωτική ισχύ για να κερδίσει το τέλος του «παιχνιδιού» στη Συρία, χρησιμοποιώντας τις ίδιες βάναυσες μεθόδους όπως χρόνια νωρίτερα στην Τσετσενία, οι οποίες κατέστησαν εξίσου εμφανείς από τον Φεβρουάριο στην Ουκρανία.
Το τέλος των ψευδαισθήσεων
Τελικά, οι χώρες που βρίσκονται πιο κοντά στη Ρωσία γεωγραφικά και οι πιο άμεσα απειλούμενες από αυτήν, είχαν δίκιο.
Η Ευρώπη είναι τώρα σε μεγάλο βαθμό ενωμένη στην αποφασιστικότητά της να αντισταθεί στον Βλαντιμίρ Πούτιν και να διασφαλίσει ότι δεν θα κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που έτρεφαν τις δικές τους ψευδαισθήσεις για τη Ρωσία, έχουν επικεντρωθεί εκ νέου στην Ευρώπη και είναι αποφασισμένες όχι μόνο να σώσουν την Ουκρανία, αλλά να αποδυναμώσουν τη Ρωσία. Δεν πρόκειται για βραχυπρόθεσμες φιλοδοξίες.
«Έχουμε μία αλλαγμένη Ευρώπη», δηλώνει ο Καρλ Μπιλντ, τονίζοντας: «Θα έχουμε ένα ισχυρότερο ΝΑΤΟ, με αυξημένες αμυντικές δαπάνες, πολιτικά πιο συνεκτικό, με αίσθηση σκοπού. Θα αποκτήσουμε επίσης μια ισχυρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση, με μεγαλύτερη αμοιβαιότητα μεταξύ αυτής και του ΝΑΤΟ».
Η Ευρώπη, φυσικά, θα αντιμετωπίσει προκλήσεις στο οικονομικό πεδίο και όχι μόνο από έναν μακροχρόνιο πόλεμο. Και χώρες όπως η Μολδαβία και η Γεωργία, στα όρια της Ρωσίας χωρίς την προστασία του ΝΑΤΟ, θα βρεθούν επίσης ενώπιον προκλήσεων. Το «μάθημα» της Ουκρανίας
Η Φινλανδία και η Σουηδία πήραν ένα βασικό μάθημα από την Ουκρανία. Μετά την ανακοίνωση του ΝΑΤΟ το 2008 ότι η Ουκρανία και η Γεωργία «θα γίνουν μέλη του», μία απόφαση που ελήφθη με ελάχιστη σκέψη για το πώς ή πότε θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος, το ακανθώδες ζήτημα της ένταξης της Ουκρανίας αφέθηκε να «αιωρείται» από Δυτικούς ηγέτες που δεν ήθελαν να προκαλέσουν περαιτέρω τον Πούτιν.
Αυτό δεν έκανε καμία διαφορά στους υπολογισμούς του Πούτιν. Εισέβαλε ούτως ή άλλως στην Ουκρανία, επινοώντας μια ναζιστική απειλή και υποστηρίζοντας ότι το ουκρανικό κράτος ήταν «μύθος». Η Σουηδία και η Φινλανδία δεν επρόκειτο να είχαν την ίδια μοίρα λόγω άστοχης αυτοσυγκράτησης. «Πήραν ένα μάθημα», είπε η κ. Τότσι.
Το ερώτημα παραμένει πώς θα κατέβει ο κ. Πούτιν από το δέντρο του, κατά τη δήλωση της Τότσι. Ο ίδιος χαρακτήρισε τη φινλανδική απόφαση «λάθος» και επέμεινε ότι δεν υπήρχε ρωσική απειλή για τη χώρα. Διέκοψε επίσης τις ρωσικές προμήθειες ηλεκτρικής ενέργειας στη Φινλανδία. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι εγκατέλειψε την πεποίθησή του ότι η ισχύς θα επιτύχει εν τέλει τους στρατηγικούς στόχους της Ρωσίας.
«Ακόμα και αν ο Πούτιν συνειδητοποιήσει ότι έκανε λάθος, αμφιβάλλω ότι θα το παραδεχτεί ποτέ», λέει ο Καρλ Μπιλντ. «Οι συνέπειες θα ήταν πολύ βαριές. Αυτό δεν ήταν μικρό λάθος. Ήταν ένα καταστροφικό στρατηγικό λάθος πρώτης τάξης»
Στις 14 Ιανουαρίου του 2020, οι New York Times παρουσίασαν ειδήσεις στην πρώτη σελίδα σχετικά με θέματα όπως η εύθραυστη οικονομία του Ιράν (η οποία αποδεικνύεται ότι βοήθησε πολύ από την Κίνα) και την εκδίκηση των Δημοκρατικών του Προέδρου. Το άρθρο κάλυψε τις ιστορίες για την κατάρρευση της αγροτικής Βενεζουέλας, την απροθυμία του πρίγκιπα Χάρι και της «νέας ζωής» του Meghan και την απροθυμία της Apple Inc. να ξεκλειδώσει το iPhone της δολοφονίας. Οι επικεφαλίδες από την ενδιάμεση συλλογή των ψαριών, όπως οι "Iowans, Famously Indecisive, ανησυχούν για τη φυλή 2020 είναι ένα χάος" ή "ο διευθύνων σύμβουλος της BlackRock Larry Fink: Η κλιματική κρίση θα αλλάξει τη χρηματοδότηση" είναι ξεκαρδιστικές με την εκ των υστέρων ημέρα της Άνοιξης. Το συντακτικό συμβούλιο έθεσε μαζί ένα ειδικό τμήμα με τίτλο " The Choice"Που λεπτομερείς ιδιωτικές συνεντεύξεις καθένα από τους εννέα υπόλοιπους δημοκρατικούς υποψηφίους υποβλήθηκαν, έτσι ώστε να μπορούν να κερδίσουν μια έγκριση από το" χαρτί του ρεκόρ ". Το ίδιο συμβούλιο μεγάλων εγκεφάλων έγραψε ένα φρικτό σύνταγμα με τίτλο "Εσύ ονομάζεις αυτή τη διαφάνεια, κύριε Πρόεδρε;" η οποία αμφισβήτησε την ειλικρίνεια του εκτελεστικού κλάδου της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η Κίνα είχε να αντιμετωπίσει ένα παθογόνο που ονομάζεται Wuhan Coronavirus για περισσότερο από ένα μήνα, αλλά οι The New York Times δεν ενδιαφέρονται για τον Chinavirus.
2020 Έτος του αρουραίου
Την 14/1/2020, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέστειλε τα δελτία ειδήσεων ότι οι κινεζικές αρχές δεν είδαν τη μετάδοση του ιού μεταξύ των ανθρώπινων οικοδεσποτών. Το κινεζικό νέο έτος ήταν 10 ημέρες μακριά και κανείς στο Κ.Κ.Κ. δεν ήθελε να διαταράξει τον εορτασμό του Έτους των Αρουραίων. Ποιος θα πίστευε τις κινεζικές αρχές σε ένα θέμα τόσο σημαντικό όσο μια πιθανή παγκόσμια πανδημία; Ποιος θα ήταν αυτός, ποιος και τα εταιρικά μέσα ενημέρωσης ακολούθησαν την καθοδήγηση του ΠΟΥ με την υποβάθμιση των ειδήσεων των ιών της αμείλικτης ανάπτυξης. Την επόμενη μέρα, οι ΗΠΑ και η Κίνα υπέγραψαν τη "Φάση 1" μιας νέας εμπορικής συμφωνίας που χαλάρωσε ορισμένους δασμούς που επιβλήθηκαν στις κινεζικές εισαγωγές, ενώ η Κίνα συμφώνησε να αγοράσει περισσότερα αμερικανικά προϊόντα.
Preliminary investigations conducted by the Chinese authorities have found no clear evidence of human-to-human transmission of the novel #coronavirus (2019-nCoV) identified in #Wuhan, #China.
Η κινεζική εκδοχή των New York Times είναι μια εφημερίδα με τίτλο The People Daily και στην παραμονή της Πρωτοχρονιάς της Κίνας δημοσίευσαν ένα άρθρο με τίτλο "Η ηγεσία του CPC συναντιέται για να συζητήσει νέα πρόληψη, έλεγχος των κοροναϊών ". Ο Xi Jinping μίλησε σε μια συνάντηση της Κεντρικής Επιτροπής, η οποία ανακοίνωσε την κορυφαία προτεραιότητα του CPC να σταματήσει την εξάπλωση του ιού Wuhan εντός της Κίνας.
"Οι αξιωματούχοι των κομμάτων και των κυβερνήσεων, ειδικά οι κορυφαίοι αξιωματούχοι, πρέπει πάντα να παραμείνουν στη δουλειά τους και να σταθούν στην πρώτη γραμμή για να προστατεύσουν την κοινωνική σταθερότητα και να εξασφαλίσουν στους ανθρώπους ένα ειρηνικό και ευτυχισμένο φεστιβάλ κινεζικού νέου έτους".
Η Λαϊκή Καθημερινή
Μέχρι το τέλος του μήνα στις 28 Ιανουαρίου, ο πρόεδρος Xi δήλωσε: "Ο ιός είναι ένας διάβολος και δεν μπορούμε να αφήσουμε τον διάβολο να κρυφτεί". Η Κίνα συμφώνησε να επιτρέψει στον ΠΟΥ να στείλει μια ομάδα διεθνών εμπειρογνωμόνων "το συντομότερο δυνατό" για να κατανοήσουν καλύτερα τον ιό και να καθοδηγήσουν την παγκόσμια αντίδραση. Στις 30 Ιανουαρίου οι πρώτες δύο περιπτώσεις εντοπίστηκαν στην Ιταλία και ο ΠΟΥ ονομάστηκε επισήμως Chinavirus (COVID-19) ως "παγκόσμια έκτακτη ανάγκη". Ο Γενικός Διευθυντής Tedros Adhanom Ghebreyesus κατέστησε σαφές ότι ο ΠΟΥ "δεν συνιστά περιορισμό των μετακινήσεων, του εμπορίου και της μετακίνησης (του πληθυσμού) και μάλιστα αντιτίθεται σε οποιονδήποτε ταξιδιωτικό περιορισμό". Την επόμενη μέρα ο πρόεδρος Trump επέβαλε ταξιδιωτικούς περιορισμούς στους κινέζους πολίτες για να τους εμποδίσει να εισέλθουν στην ηπειρωτική χώρα.
The Chinese Communist Party suppressed initial reports on the Chinese Virus and punished doctors and journalists, causing Chinese and international experts to miss critical opportunities to prevent a global pandemic.
Στις 4 Φεβρουαρίου, η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Κίνας, Χούα Χουνούνγκ, προειδοποίησε τις ΗΠΑ για "υπερβολική αντίδραση" στα αυξανόμενα ποσοστά μόλυνσης και το θάνατο στην ηπειρωτική Κίνα. Στις 7 Φεβρουαρίου ο Xi Jinping δηλώνει τον πόλεμο των ανθρώπων για τον ιό Wuhan και ο γιατρός που εξέδωσε τις πρώτες προειδοποιήσεις για το Δεκέμβριο, ο Li Wenliang, πέθανε από τον Chinavirus. Ημέρα με τη μέρα, ο μήνας του Φεβρουαρίου γεμίζει με ιστορίες για τον εξαπλώνει Chinavirus, λοίμωξη και θάνατο σε χώρες σε όλο τον κόσμο. Στις 11 Μαρτίου, μετά την ώθηση της κινεζικής προπαγάνδας για 2 μήνες, ο ΠΟΥ έκανε την εκτίμηση ότι το COVID-19 μπορεί να χαρακτηριστεί ως πανδημία.
I want all Americans to understand: we are at war with an invisible enemy, but that enemy is no match for the spirit and resolve of the American people...
Ποιος είναι αυτός ο κρυμμένος εχθρός; Το Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα (ΚΚΚ) δεν είναι κρυμμένο. Τα Ηνωμένα Έθνη και η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) δεν είναι κρυμμένα. Οι New York Times δεν είναι κρυμμένοι. Ακόμη και ο κορωναϊός (COVID-19) ή ο Chinavirus δεν είναι κρυμμένος. Ο κρυμμένος εχθρός είναι ο αυτοκαταστροφικός μηδενισμός της Αριστεράς που εκδηλώνεται σε αυτές τις οργανώσεις. Αυτός είναι ένας ιός του μυαλού που δεν μπορεί να δει και συχνά παραμένει αόρατος ακόμα και σε εκείνους που έχουν μολυνθεί από την ασθένεια. Αυτός ο κρυμμένος εχθρός θα παρακολουθούσε μάλλον την κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας και θα εξερράγη διεθνής σύγκρουση παρά να χάσει την εξουσία της. Είναι ο πραγματικός "ιός διαβόλου" και πρέπει να νικήσει.
Ο Charles Matheson είναι ειδικός ψηφιακών μέσων, ο οποίος έχει συνεργαστεί με εταιρείες και εκδότες για πάνω από 30 χρόνια. Είναι επίσης αγρότης που εκτρέφει βοοειδή και αυξανόμενα σταφύλια, σεφ για τσίλι για το Τσίλι του Τσάρλι και για τον Κτηνοτρόφο του Clown Bell.
Ένα από τα αγαπημένα μου σχόλια μέχρι στιγμής σχετικά με αυτό το συλλογικό φόβο συγκλονίζει τον καθένα να ξεχειλίζει τώρα. Η τελευταία σας παράγραφο δεν απογοητεύτηκε.
Ο κίτρινος ουρσιολόγος βρίσκεται εδώ και πολύ καιρό και οι σύντροφοι του NYT θα υπηρετούν τους Κινέζους πληρωτές και θα τους υπηρετήσουν καλά. Ο WHO = UN / China lapdog και οτιδήποτε λένε πρέπει να ληφθούν με ένα σιτάρι αλατιού.
.
3 ΣΧΟΛΙΑ
Ο WHO = UN / China lapdog και οτιδήποτε λένε πρέπει να ληφθούν με ένα σιτάρι αλατιού.