60 δισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της άμυνας της Ουκρανίας, 30 δισεκατομμύρια ευρώ για μακροοικονομική χρηματοδοτική βοήθεια και δημοσιονομική στήριξη
Η Ουκρανία πρέπει να δεσμευτεί να συνεχίσει τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις και να καταπολεμήσει τη διαφθορά
Το δάνειο θα χρηματοδοτηθεί μέσω κοινού δανεισμού της ΕΕ, η Ουκρανία θα το αποπληρώσει μόλις λάβει τις πολεμικές αποζημιώσεις από τη Ρωσία
Οι ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ τριών νομοσχεδίων που προβλέπουν τη διάθεση δανείου ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ από την ΕΕ στην Ουκρανία, καθώς αντιμετωπίζει τον συνεχιζόμενο επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας.
Την Τετάρτη, το Κοινοβούλιο ενέκρινε δέσμη προτάσεων που αποσκοπούν στην υποστήριξη της Ουκρανίας με ένα δάνειο της ΕΕ ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2026 και το 2027. Το λεγόμενο δάνειο στήριξης της Ουκρανίας θα βοηθήσει στην κάλυψη των επειγουσών χρηματοδοτικών αναγκών της Ουκρανίας εν μέσω του συνεχιζόμενου επιθετικού πολέμου της Ρωσίας που εισέρχεται στο πέμπτο έτος του.
Από το δάνειο, 30 δισεκατομμύρια ευρώ θα διατεθούν για μακροοικονομική χρηματοδοτική βοήθεια ή δημοσιονομική στήριξη, μέσω της Διευκόλυνσης της ΕΕ για την Ουκρανία. 60 δισεκατομμύρια ευρώ θα διατεθούν για την ενίσχυση των αμυντικών δυνατοτήτων της Ουκρανίας και την υποστήριξη της προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού, διασφαλίζοντας την έγκαιρη πρόσβαση σε κρίσιμα αμυντικά προϊόντα από - κατ' αρχήν - τις αμυντικές βιομηχανίες της Ουκρανίας, της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ)/Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ). Εάν ορισμένα αμυντικά υλικά δεν είναι άμεσα διαθέσιμα από αυτές τις χώρες για επείγουσα παράδοση στην Ουκρανία, θα εφαρμοστεί μια σειρά από στοχευμένες παρεκκλίσεις για την προμήθειά τους από άλλες χώρες.
Η οικονομική βοήθεια θα παρασχεθεί σύμφωνα με τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Ουκρανίας, όπως ορίζονται σε χρηματοδοτική στρατηγική που θα καταρτίσει η Ουκρανία και θα αξιολογήσει η Επιτροπή. Η στρατηγική θα απαιτήσει την έγκριση του Συμβουλίου.
Όλη η χρηματοδότηση θα υπόκειται σε αυστηρούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της συνεχιζόμενης δέσμευσης της Ουκρανίας στη δημοκρατική διακυβέρνηση, το κράτος δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Αυτό περιλαμβάνει τις συνεχιζόμενες προσπάθειες για την καταπολέμηση της διαφθοράς και την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών.
Το δάνειο στήριξης θα χρηματοδοτηθεί μέσω κοινού δανεισμού της ΕΕ από τις κεφαλαιαγορές και θα είναι εγγυημένο από το «περιθώριο» του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού της ΕΕ, ενώ το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους θα καλυφθεί από τους ετήσιους προϋπολογισμούς της ΕΕ. Η Επιτροπή έχει εκτιμήσει το κόστος εξυπηρέτησης του χρέους σε περίπου 1 δισεκατομμύριο ευρώ για το 2027 και σε περίπου 3 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως από το 2028. Η Ουκρανία θα είναι υπεύθυνη για την αποπληρωμή του κεφαλαίου του δανείου μόλις λάβει τις πολεμικές αποζημιώσεις από τη Ρωσία.
Οι νομοθετικές πράξεις που απαιτούνται για την ολοκλήρωση αυτού του πακέτου στήριξης εγκρίθηκαν σύμφωνα με την επείγουσα διαδικασία του Κοινοβουλίου για να διασφαλιστεί η παροχή ταχείας βοήθειας στην Ουκρανία. Η πρόταση για το δάνειο στήριξης της Ουκρανίας εγκρίθηκε με 458 ψήφους υπέρ, 140 κατά και 44 αποχές, η πρόταση τροποποίησης της Διευκόλυνσης για την Ουκρανία έλαβε 473 ψήφους κατά, 140 κατά και 32 αποχές, ενώ η πρόταση τροποποίησης του μακροπρόθεσμου προϋπολογισμού (ΠΔΠ) της ΕΕ για την περίοδο 2021-2027 εξασφάλισε 490 ψήφους κατά, 130 κατά και 32 αποχές.
Επόμενα βήματα
Το Συμβούλιο πρέπει επίσης να εγκρίνει επίσημα τη δέσμη μέτρων, ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να εκταμιεύσει την πρώτη πληρωμή στις αρχές του δεύτερου τριμήνου του 2026.
Φόντο
Το δάνειο στήριξης της ΕΕ συμφωνήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες στις 18 Δεκεμβρίου 2025 και παρουσιάστηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 14 Ιανουαρίου 2026. Τα 90 δισεκατομμύρια ευρώ προορίζονται να καλύψουν τα δύο τρίτα των εκτιμώμενων οικονομικών αναγκών της Ουκρανίας για την εν λόγω περίοδο. Καθώς η Τσεχία, η Ουγγαρία και η Σλοβακία έχουν επιλέξει να μην υποστηρίξουν το δάνειο, η συμφωνία ελήφθη στο πλαίσιο της διαδικασίας ενισχυμένης συνεργασίας , ενός μηχανισμού που επιτρέπει στα κράτη μέλη της ΕΕ που είναι πρόθυμα να συνεργαστούν σε συγκεκριμένους τομείς χωρίς ομοφωνία.
Volodymyr Zelenskyy -Today, the European Parliament voted on the €90 billion EU Support Loan for Ukraine. I thank @EP_President and all political groups of the European Parliament for their leadership and responsibility.
It is important that this is precisely the signal that must be sent to the aggressor. Ukraine will endure and can protect lives. Europe is united and strong, and it supports Ukraine. And all of this is funded by the very funds that Russia must repay.
Χρησιμοποιούμε cookies για να διασφαλίσουμε ότι θα έχετε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στον ιστότοπό μας. Τα cookies που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία του ιστότοπου ορίζονται αυτόματα. Μπορείτε επίσης να επιτρέψετε τα cookies για στατιστικούς σκοπούς. [Σύνδεσμος προς την Πολιτική Απορρήτου]
«Διεκδικούμε την ελευθερία μας μαζί με τους γείτονές μας».
Ομιλία του Καγκελάριου Μερτς στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου«Διεκδικούμε την ελευθερία μας μαζί με τους γείτονές μας».
Σε έναν κόσμο αυξανόμενων εντάσεων, η Ευρώπη πρέπει να διατηρήσει τις δικές της αξίες, να προστατεύσει την ελευθερία της και να βασιστεί στα δυνατά της σημεία, τόνισε ο Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στην ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ( MSC ). Η Ευρώπη είναι σήμερα πιο πολύτιμη από ποτέ.
«Μαζί, έχουμε περάσει το κατώφλι μιας εποχής που χαρακτηρίζεται για άλλη μια φορά ανοιχτά από την πολιτική ισχύος και, πάνω απ' όλα, από την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων», δήλωσε ο Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς στην εναρκτήρια ομιλία του στην 62η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. «Το πρώτο μας καθήκον ως Ευρωπαίοι» σήμερα είναι να αναγνωρίσουμε αυτήν την πραγματικότητα και να «προετοιμαστούμε για τη νέα εποχή». Ο Καγκελάριος τόνισε ότι η γερμανική εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφάλειας βασίζεται πάντα στις ευρωπαϊκές αρχές. «Διεκδικούμε την ελευθερία μας μαζί με τους γείτονές μας», κατέληξε ο Μερτς.
Στην εποχή των μεγάλων δυνάμεων, η ελευθερία της Ευρώπης απειλείται. Για να την διατηρήσει, χρειάζεται «δύναμη και θέληση», μαζί με ετοιμότητα για νέα ξεκινήματα, αλλαγές και θυσίες. Για αυτό, η Ευρώπη χρειάζεται ένα «πρόγραμμα ελευθερίας». Αυτό περιλαμβάνει πρωτίστως την περαιτέρω ενδυνάμωση της Ευρώπης - ως κυρίαρχης Ευρώπης και ως ισχυρής Ευρώπης εντός του ΝΑΤΟ . Επιπλέον, η διατλαντική σχέση θα πρέπει να αναζωογονηθεί και να σφυρηλατηθεί ένα ισχυρό δίκτυο με παγκόσμιους εταίρους.
Τα σημαντικότερα σημεία της ομιλίας εν συντομία:
Νέα παγκόσμια αταξία: «Η διεθνής τάξη, η οποία βασιζόταν σε δικαιώματα και κανόνες», δήλωσε ο καγκελάριος Μερτς, «δεν υπάρχει πλέον με αυτή τη μορφή». Το αργότερο με τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, «έχει ξεκινήσει μια νέα φάση ανοιχτά ξεσπασμένων πολέμων και συγκρούσεων». Ο αγώνας για σφαίρες επιρροής, εξαρτήσεις και υποταγή ωθεί μερικές φορές τα δημοκρατικά συντεταγμένα κράτη στα όρια της ικανότητάς τους να δράσουν.
Διατλαντικές σχέσεις: Έχει ανοίξει ρήγμα με τις ΗΠΑ και η ηγετική θέση των Ηνωμένων Πολιτειών αμφισβητείται, δήλωσε ο Καγκελάριος. Σε ορισμένα ζητήματα, η Ευρώπη καταλήγει σε διαφορετικά συμπεράσματα από την κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον . Ωστόσο, παρά όλες τις δυσκολίες στην εταιρική σχέση, εξακολουθεί να έχει δυνατότητες. Το ΝΑΤΟ αποτελεί κοινό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα - για την Ευρώπη και για τις ΗΠΑ .
Ο νέος ρόλος της Ευρώπης: Ο Καγκελάριος τόνισε επίσης ότι η Ευρώπη πρέπει να διαφυλάξει τα συμφέροντα και τις αξίες της και να βασιστεί στις δικές της δυνάμεις. Πάνω απ' όλα είναι η ελευθερία της Ευρώπης, η οποία καθίσταται δυνατή μόνο μέσω της ασφάλειας και της οικονομικής ισχύος. Με ένα πρόγραμμα ελευθερίας, η Ευρώπη θα πρέπει να είναι ισχυρότερη και πιο κυρίαρχη στο μέλλον.
Δείτε την ομιλία στο βίντεο εδώ:
32:11
Αναπαραγωγή βίντεο: Ο Καγκελάριος Μερτς στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
Βίντεο του Καγκελάριου Μερτς στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου
Διαβάστε το απόσπασμα της ομιλίας εδώ:
Αγαπητέ Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ,
Αγαπητέ Μάρκους Σέντερ,
Αγαπητοί συνάδελφοι από κυβερνήσεις και κοινοβούλια,
Εξοχότατε,
Αγαπητοί επισκέπτες,
Κυρίες και κύριοι,
Με κάποιες διακοπές, έρχομαι στο Μόναχο για τη Διάσκεψη Ασφαλείας εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια. Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ήταν πάντα ένας σεισμογράφος της πολιτικής κατάστασης· στα πρώτα της χρόνια, ένας σεισμογράφος για τις σχέσεις μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης· και εδώ και πολλά χρόνια, ένας σεισμογράφος για ολόκληρη την παγκόσμια πολιτική κατάσταση. Τα προηγούμενα χρόνια, ερχόμουν εδώ κυρίως για να καλλιεργήσω σχέσεις με τους Αμερικανούς φίλους μας, αλλά και για να γνωρίσω νέους παράγοντες στην εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφαλείας από πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο.
Εδώ και μερικά χρόνια, σε αυτή την αίθουσα επικρατεί μια ατμόσφαιρα που χαρακτηρίζεται από αυξανόμενες εντάσεις και συγκρούσεις στον κόσμο. Το αργότερο με τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας πριν από τέσσερα χρόνια, εισήλθαμε σε μια νέα φάση ανοιχτά ξεσπασμένων πολέμων και συγκρούσεων που μας κρατούν σε αγωνία και αλλάζουν τον κόσμο μας πιο βαθιά από ό,τι εμείς, ακόμη και εδώ σε αυτή την αίθουσα, είχαμε φανταστεί ότι ήταν δυνατόν για τόσα χρόνια πριν. Σε αυτό το πλαίσιο, αγαπητέ Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, ήταν σημαντικό για μένα να ανοίξω σήμερα αυτό το συνέδριο. Επειδή πρέπει να μιλήσουμε μεταξύ μας, πιο επειγόντως από ποτέ.
Πριν από αυτό, επιτρέψτε μου, εκ μέρους της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης, να ευχαριστήσω τον Wolfgang Ischinger που ανέλαβε για άλλη μια φορά τον ρόλο του προέδρου του συνεδρίου φέτος. Επιτρέψτε μου να πω το εξής, αγαπητέ Wolfgang: Σας ευχαριστώ πολύ για το έργο σας, ειδικά φέτος!
Αυτό το συνέδριο φέρει ένα ζοφερό σύνθημα: Υπό Καταστροφή . Αυτό το σύνθημα πιθανότατα σημαίνει ότι η διεθνής τάξη, η οποία βασιζόταν σε δικαιώματα και κανόνες, πρόκειται να καταστραφεί. – Φοβάμαι ότι πρέπει να το θέσουμε ακόμη πιο ξεκάθαρα: Αυτή η τάξη, όσο ατελής κι αν ήταν ακόμη και στα καλύτερά της, δεν υπάρχει πλέον στην αρχική της μορφή.
Και εμείς, η Ευρώπη; – Λοιπόν, η Ευρώπη – όπως έγραψε ο Peter Sloterdijk πριν από λίγες εβδομάδες – έβαλε τέλος σε ένα μακρύ διάλειμμα από την παγκόσμια ιστορία. Μαζί, έχουμε περάσει το κατώφλι μιας εποχής που χαρακτηρίζεται για άλλη μια φορά ανοιχτά από την ισχύ και, πάνω απ 'όλα, από την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων.
Πρώτα και κύρια, υπάρχει ο βίαιος αναθεωρητισμός της Ρωσίας, ένας βάναυσος πόλεμος εναντίον της Ουκρανίας, εναντίον της πολιτικής μας τάξης, με καθημερινά, φρικτά εγκλήματα πολέμου. Αλλά αυτή είναι μόνο η πιο κραυγαλέα εκδήλωση που βλέπουμε καθημερινά. Βλέπουμε άλλες εξελίξεις στον κόσμο, εξελίξεις που είναι διαφορετικές από αυτές που έχουμε συχνά συζητήσει εδώ σε αυτή την αίθουσα τα τελευταία χρόνια και δεκαετίες. Η Κίνα διεκδικεί την παγκόσμια κυριαρχία της. Η Κίνα έχει θέσει τις βάσεις για αυτό εδώ και πολλά χρόνια με στρατηγική υπομονή. Στο άμεσο μέλλον, το Πεκίνο θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στρατιωτικά επί ίσοις όροις. Η Κίνα εκμεταλλεύεται συστηματικά τις εξαρτήσεις των άλλων. Η Κίνα επανερμηνεύει τη διεθνή τάξη για να εξυπηρετήσει τους δικούς της σκοπούς.
Αν υπήρξε ποτέ μια μονοπολική στιγμή στην ιστορία μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, αυτή έχει παρέλθει προ πολλού. Η αξίωση των Ηνωμένων Πολιτειών για ηγεσία, σε κάθε περίπτωση, αμφισβητείται, ίσως και χάνεται.
Η ανανεωμένη εστίαση στην πολιτική ισχύος δεν εξηγείται μόνο από την αντιπαλότητα μεταξύ των μεγάλων κρατών. Κυρίες και κύριοι, αντανακλά επίσης ανήσυχες, δυναμικές κοινωνίες σε περιόδους μεγάλων αναταραχών. Εκφράζει την ανάγκη, ακόμη και σε πολλά δημοκρατικά κράτη, για ισχυρή ηγεσία σε έναν κόσμο όπου τα δημοκρατικά συγκροτημένα κράτη φτάνουν στα όρια της ικανότητάς τους να δράσουν. Η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων -ή έτσι φαίνεται- προσφέρει ισχυρές, απλές απαντήσεις, τουλάχιστον στις μεγάλες δυνάμεις, και τουλάχιστον αρχικά. Απογοητευμένη, η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων απομακρύνεται από έναν κόσμο του οποίου η αυξανόμενη διασύνδεση έχει μεταφραστεί στη ρύθμιση της νομιμότητας και στην ειρήνευση των σχέσεων μεταξύ των κρατών. Η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων λειτουργεί σύμφωνα με τους δικούς της κανόνες. Είναι γρήγορη, σκληρή και συχνά απρόβλεπτη. Φοβάται τις δικές της εξαρτήσεις. Αλλά χρησιμοποιεί τις εξαρτήσεις των άλλων και, εάν χρειαστεί, τις εκμεταλλεύεται. Ο αγώνας για σφαίρες επιρροής, για εξαρτήσεις και για υποταγή έρχεται στο προσκήνιο. Οι πρώτες ύλες, οι τεχνολογίες και οι αλυσίδες εφοδιασμού γίνονται όργανα ισχύος στο παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος των μεγάλων. Αυτό είναι ένα επικίνδυνο παιχνίδι, πρώτα για τις μικρές δυνάμεις, αλλά αργότερα πιθανώς και για τις μεγάλες.
Οι φίλοι μας στις Ηνωμένες Πολιτείες προσαρμόζονται σε αυτό με ταχύ ρυθμό. Έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη τους να προλάβουν την Κίνα. Στην Εθνική Στρατηγική Ασφαλείας τους, καταλήγουν σε ριζοσπαστικά συμπεράσματα. Το κάνουν με τρόπο που δεν επιβραδύνει αυτή την τάση, αλλά μάλλον την επιταχύνει.
Εμείς οι Ευρωπαίοι λαμβάνουμε επίσης τα προληπτικά μας μέτρα. Κάνουμε τις προετοιμασίες μας για αυτή τη νέα εποχή. Με αυτόν τον τρόπο, καταλήγουμε σε διαφορετικά συμπεράσματα από, για παράδειγμα, την κυβέρνηση στην Ουάσινγκτον .
Το πρώτο μας καθήκον σήμερα, το καθήκον μας ως Ευρωπαίων και φυσικά ως Γερμανών, είναι να αναγνωρίσουμε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι την αποδεχόμαστε απλώς ως μια αμετάβλητη μοίρα. Δεν είμαστε στο έλεος αυτού του κόσμου. Μπορούμε να τον διαμορφώσουμε. Δεν έχω καμία αμφιβολία: Θα διατηρήσουμε τα συμφέροντά μας και τις αξίες μας σε αυτόν τον κόσμο, τουλάχιστον αν βασιστούμε αποφασιστικά, συλλογικά και με αυτοπεποίθηση στη δική μας δύναμη. Με αυτόν τον τρόπο, θα αντέξουμε την καταιγίδα και θα διατηρήσουμε την ελευθερία μας. Θα ανοίξουμε νέες πόρτες, θα αδράξουμε νέες ευκαιρίες και, αν το κάνουμε σωστά, θα βγούμε ακόμη πιο δυνατοί από αυτή τη δοκιμασία.
Κυρίες και κύριοι, ας είμαστε ειλικρινείς: Πρέπει πρώτα να εξετάσουμε τους στόχους μας και μετά τις δυνατότητές μας. – Οι κύριοι στόχοι της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας πηγάζουν από τον Βασικό μας Νόμο, την ιστορία μας και τη γεωγραφία μας. Πάνω απ' όλα βρίσκεται η ελευθερία μας. Η ασφάλειά μας καθιστά δυνατή αυτήν την ελευθερία. Η οικονομική μας ισχύς υπηρετεί αυτήν την ελευθερία. Ο Βασικός Νόμος, η ιστορία και η γεωγραφία μας υποχρεώνουν να εξετάζουμε πάντα τους στόχους μας σε ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αυτός ο προσανατολισμός αντιστοιχεί στα συμφέροντά μας. Μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορεί να ανοίξει τις καλύτερες ευκαιρίες για τη χώρα μας. Η γερμανική εξωτερική πολιτική και η γερμανική πολιτική ασφαλείας, ειδικότερα, είναι βαθιά ριζωμένες στην Ευρώπη. Αυτή η Ευρώπη είναι σήμερα πιο πολύτιμη από ποτέ. Ο τρόπος με τον οποίο επιδιώκουμε τους στόχους μας είναι κάτι που τώρα συμβιβαζόμαστε με τις δικές μας δυνατότητες.
Επιτρέψτε μου να είμαι ειλικρινής: Σε σύγκριση με τη διαθέσιμη ισχύ της, η γερμανική εξωτερική πολιτική τις τελευταίες δεκαετίες έχει -ας το θέσω έτσι- επιδείξει μια κανονιστική υπερβολή. Με τις καλύτερες προθέσεις, έχει επικρίνει τις παραβιάσεις της διεθνούς τάξης παγκοσμίως. Συχνά έχει εκδώσει προειδοποιήσεις, απαιτήσεις και επιπλήξεις. Αλλά δεν έχει ασχοληθεί επαρκώς με το γεγονός ότι τα μέσα για την αντιμετώπιση της κατάστασης συχνά έλειπαν. Αυτό το χάσμα μεταξύ φιλοδοξίας και δυνατότητας έχει διευρυνθεί υπερβολικά. Το κλείνουμε. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα αντιμετωπίσουμε καλύτερα την πραγματικότητα.
Ας κάνουμε, λοιπόν, έναν απολογισμό των δικών μας δυνατοτήτων. Ένα σύντομο παράδειγμα: Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Ρωσίας ανέρχεται σήμερα σε περίπου δύο τρισεκατομμύρια ευρώ. Αυτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σχεδόν δέκα φορές υψηλότερο. Κι όμως, η Ευρώπη δεν είναι δέκα φορές πιο ισχυρή από τη σημερινή Ρωσία. Το στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και τεχνολογικό μας δυναμικό είναι τεράστιο. Αλλά απέχουμε πολύ από το να το έχουμε αξιοποιήσει πλήρως.
Το πιο σημαντικό τώρα είναι το εξής: Πρέπει να αλλάξουμε τη νοοτροπία μας. Έχουμε καταλάβει ότι στην εποχή των υπερδυνάμεων, η ελευθερία μας δεν είναι πλέον δεδομένη. Απειλείται. Θα χρειαστεί αποφασιστικότητα και θέληση για να υπερασπιστούμε αυτήν την ελευθερία. Αυτό θα απαιτήσει προθυμία να ακολουθήσουμε νέα μονοπάτια, να αποδεχτούμε την αλλαγή και, ναι, ακόμη και να κάνουμε θυσίες - όχι κάποια μέρα, αλλά τώρα.
Για επιτακτικούς λόγους, εμείς στη Γερμανία δεν παίρνουμε την κρατική εξουσία στα ελαφρά. Από το 1945, η ιδέα ότι πρέπει να περιορίσουμε αυτήν την εξουσία έχει βαθιά ριζωθεί στη σκέψη μας. – Επιτρέψτε μου να προσθέσω: Η υπερβολική κρατική εξουσία όχι μόνο καταστρέφει τα θεμέλια της ελευθερίας μας, αλλά και η πολύ λίγη κρατική εξουσία οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα από διαφορετική οδό. – Αυτό το ερώτημα έχει μια βαθιά ευρωπαϊκή διάσταση. Πριν από δεκαπέντε χρόνια, ο Ράντεκ Σικόρσκι έγραψε ήδη μια προειδοποιητική ιστορία για τη Γερμανία – και μπορώ να τον παραθέσω –: «Φοβάμαι τη γερμανική αδράνεια περισσότερο από τη γερμανική ισχύ». – Αυτό, επίσης, αποτελεί μέρος της ευθύνης μας, η οποία προκύπτει από τον Βασικό Νόμο, την ιστορία και τη γεωγραφία. Αναλαμβάνουμε αυτήν την ευθύνη.
Γι' αυτό, χρειαζόμαστε μια στρατηγική που να επιλύει ένα προφανές δίλημμα. Η αναμόρφωση του κόσμου από τις μεγάλες δυνάμεις συμβαίνει ταχύτερα και πιο βαθιά από ό,τι μπορούμε να ενισχύσουμε τους εαυτούς μας. Μόνο αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν είμαι πεπεισμένος από τις μερικές φορές αντανακλαστικές εκκλήσεις προς την Ευρώπη να ξεγράψει τις Ηνωμένες Πολιτείες ως εταίρο. Κυρίες και κύριοι, κατανοώ την ανησυχία και την αμφιβολία που αναδύονται σε τέτοιες απαιτήσεις. Συμμερίζομαι μάλιστα μερικές από αυτές. Κι όμως, αυτές οι απαιτήσεις δεν είναι καλά μελετημένες. Απλώς αγνοούν τις σκληρές γεωπολιτικές πραγματικότητες στην Ευρώπη και υποτιμούν τις δυνατότητες που εξακολουθεί να έχει η εταιρική μας σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρά όλες τις δυσκολίες.
Δεν θα είναι λοιπόν αρκετό να αντιδράσουμε ρητορικά όσο το δυνατόν πιο έξυπνα στους ελιγμούς και τις ιδιοτροπίες των ισχυρών. Σε αυτή την περίοδο των προκλήσεων, καθορίζουμε τη δική μας ατζέντα. Αναλογιζόμαστε τον εαυτό μας. Αυτή η ατζέντα βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία διαμόρφωσης. Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά; Κι όμως, η εφαρμογή της έχει ήδη ξεκινήσει. Χρησιμοποιούμε την πίεση που δεχόμαστε για να δημιουργήσουμε κάτι νέο και, ελπίζουμε, κάτι καλό.
Η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων στην Ευρώπη δεν αποτελεί επιλογή για τη Γερμανία. Ηγεσία βασισμένη σε εταιρικές σχέσεις - ναι· ηγεμονικές φαντασιώσεις - όχι. Εμείς οι Γερμανοί δεν θα ξαναπάμε ποτέ μόνοι μας. Αυτό είναι ένα διαρκές μάθημα από την ιστορία μας. Διεκδικούμε την ελευθερία μας με τους γείτονές μας, μόνο με τους γείτονές μας, τους συμμάχους μας και τους εταίρους μας. Χτίζουμε πάνω στη δύναμή μας, την κυριαρχία μας και την ικανότητά μας για αμοιβαία αλληλεγγύη στην Ευρώπη. Το κάνουμε αυτό με ρεαλισμό αρχών.
Αγαπητοί φίλοι – αν μου επιτρέπεται να το πω – κυρίες και κύριοι, αυτό το πρόγραμμα ελευθερίας περιλαμβάνει τέσσερα σημεία.
Πρώτον. Ενισχύουμε τους εαυτούς μας στρατιωτικά, πολιτικά, οικονομικά και τεχνολογικά.
Αυτό μειώνει τις εξαρτήσεις μας και την ευαλωτότητά μας. Η ύψιστη προτεραιότητά μας είναι η ενίσχυση της Ευρώπης εντός του ΝΑΤΟ . Επενδύουμε σε μεγάλο βαθμό σε αξιόπιστη αποτροπή.
Υπενθυμίζεται ότι η Γερμανία τροποποίησε το σύνταγμά της. Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Χάγη τον περασμένο Ιούνιο, όλοι οι σύμμαχοι - σχεδόν όλοι οι σύμμαχοι - δεσμεύτηκαν να επενδύσουν το πέντε τοις εκατό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους στην ασφάλεια στο μέλλον. Μόνο η Γερμανία θα επενδύσει αρκετές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα χρόνια.
Υποστηρίζουμε την Ουκρανία στην θαρραλέα αντίστασή της στον ρωσικό ιμπεριαλισμό. Το κάνουμε αυτό διπλωματικά, πολιτικά, οικονομικά και, φυσικά, στρατιωτικά. Παρεμπιπτόντως, η Γερμανία και η Ευρώπη παρέχουν κρίσιμη ηγεσία εδώ τον τελευταίο χρόνο. Έχουμε επιβάλει απρόβλεπτες απώλειες και κόστος στη Μόσχα. Εάν η Μόσχα τελικά συμφωνήσει στην ειρήνη, θα είναι εν μέρει εξαιτίας αυτού. Αυτή είναι μια έκφραση ευρωπαϊκής αυτοεπιβεβαίωσης.
Έχουμε ξεκινήσει σημαντικά συμβατικά έργα προμηθειών: στην αεράμυνα, για επιθέσεις μεγάλης ακρίβειας και στην τεχνολογία δορυφόρων. Αναζωογονούμε την αμυντική μας βιομηχανία. Νέα εργοστάσια ανοίγουν, δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και αναδύονται νέες τεχνολογίες. Όπως είπε ο Βαυαρός Πρωθυπουργός: Εδώ γύρω από το Μόναχο, για παράδειγμα, ένα σύμπλεγμα εξαιρετικά καινοτόμων εταιρειών αμυντικής τεχνολογίας βρίσκεται σε άνθηση , αναπτύσσοντας πρωτοποριακές τεχνολογίες, ορισμένες από τις οποίες σε στενή συνεργασία με την Ουκρανία.
Κύριε Υπουργέ Άμυνας, η μεταρρύθμιση της στρατιωτικής μας θητείας βρίσκεται σε εξέλιξη. Θα κάνουμε προσαρμογές εάν χρειαστεί.
Ενισχύουμε την ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ . Για τον σκοπό αυτό, η ταξιαρχία μας ιδρύεται στη Λιθουανία – η πρώτη φορά στην ιστορία της Bundeswehr που μια ολόκληρη μεγάλη μονάδα αναπτύσσεται εκτός της επικράτειάς μας.
Θα διασφαλίσουμε μεγαλύτερη ασφάλεια στον μακρινό βορρά. Έχουν αναφερθεί τα πρώτα γερμανικά Eurofighter και θα ακολουθήσουν κι άλλα.
Θα – το έχω πει συχνά και το επαναλαμβάνω εδώ – καταστήσουμε την Bundeswehr τον ισχυρότερο συμβατικό στρατό στην Ευρώπη το συντομότερο δυνατό – έναν στρατό που θα μπορεί να αντέξει τις δυνάμεις του όταν χρειάζεται.
Ταυτόχρονα, κάνουμε την κοινωνία και την οικονομία μας πιο ανθεκτικές. Εισάγουμε νέους νόμους για να ενισχύσουμε τα δίκτυά μας και τις κρίσιμες υποδομές μας έναντι υβριδικών επιθέσεων. Δημιουργούμε ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού και μειώνουμε τις μονόπλευρες εξαρτήσεις από πρώτες ύλες, βασικά προϊόντα και τεχνολογίες. Προστατεύουμε την ελεύθερη και δημοκρατική μας τάξη από τους εχθρούς της, τόσο εσωτερικούς όσο και εξωτερικούς. Μεταξύ άλλων, θα ενισχύσουμε τις υπηρεσίες πληροφοριών μας.
Σε αυτόν τον νέο κόσμο, η πολιτική ανταγωνισμού είναι πολιτική ασφάλειας και η πολιτική ασφάλειας είναι πολιτική ανταγωνισμού. Και οι δύο υπηρετούν την ελευθερία μας. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο θέλουμε να είμαστε οι κινητήριες δυνάμεις της προόδου στις μελλοντικές τεχνολογίες. Η τεχνητή νοημοσύνη θα διαδραματίσει βασικό ρόλο σε αυτό.
Δεύτερον, ενδυναμώνουμε την Ευρώπη.
Μια κυρίαρχη Ευρώπη είναι η καλύτερη απάντησή μας στη νέα εποχή. Η ένωση και η ενίσχυση της Ευρώπης είναι το πιο σημαντικό μας καθήκον σήμερα.
Η Ευρώπη μας πρέπει να επικεντρωθεί σε ό,τι είναι ουσιώδες: τη διατήρηση και την ενίσχυση της ελευθερίας μας, της ασφάλειάς μας και της ανταγωνιστικότητάς μας. Πρέπει να θέσουμε τέλος στον πολλαπλασιασμό της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και ρύθμισης. Τα ευρωπαϊκά πρότυπα δεν πρέπει να μας περιορίζουν με τρόπους που παραλύουν και εμποδίζουν την ανταγωνιστικότητά μας. Πρέπει να αναδεικνύουν τα δυνατά μας σημεία. Πρέπει να τροφοδοτούν την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα, να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις και να ανταμείβουν τη δημιουργικότητα. Η Ευρώπη δεν πρέπει να υποχωρήσει στο πεδίο της αποφυγής κινδύνων. Η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει ευκαιρίες και να απελευθερώσει τις δυνατότητές της.
Αγαπητή Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, συζητήσαμε εντατικά αυτά τα ζητήματα χθες με τους Ευρωπαίους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων και τώρα μαζί αναπτύσσουμε έναν κοινό οδικό χάρτη για μια ισχυρή και κυρίαρχη Ευρώπη. Η Ευρώπη πρέπει να γίνει μια παγκόσμια πολιτική δύναμη με τη δική της στρατηγική ασφαλείας.
Υπενθυμίζουμε, και για όσους μπορεί να μην το γνωρίζουν: Το Άρθρο 42 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση μας δεσμεύει να βοηθάμε ο ένας τον άλλον σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης στην Ευρώπη. Τώρα πρέπει να διευκρινίσουμε πώς σκοπεύουμε να το οργανώσουμε αυτό σε ευρωπαϊκό επίπεδο - όχι ως αντικατάσταση του ΝΑΤΟ , αλλά ως έναν αυτοσυντηρούμενο, ισχυρό πυλώνα εντός της συμμαχίας.
Έχω ξεκινήσει τις πρώτες συνομιλίες με τον Γάλλο Πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν σχετικά με την ευρωπαϊκή πυρηνική αποτροπή. Κυρίες και κύριοι, επιτρέψτε μου να είμαι σαφής: τηρούμε τις νομικές μας υποχρεώσεις. Το εξετάζουμε αυτό αυστηρά στο πλαίσιο της πυρηνικής μας ανταλλαγής εντός του ΝΑΤΟ και δεν θα επιτρέψουμε να δημιουργηθούν στην Ευρώπη ζώνες διαφορετικής ασφάλειας.
Η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία πρέπει τελικά να μετατρέψει τις δυνατότητές της σε απτά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, θα οργανώσουμε τρία βασικά «S» – τυποποίηση, κλιμάκωση και απλοποίηση των οπλικών συστημάτων – σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό θα απελευθερώσει τεράστιες δυνατότητες.
Μεταφράζουμε αυτή τη δύναμη σε μια ενοποιημένη εξωτερική παρουσία που περιλαμβάνει τους στρατηγικούς μας εταίρους. Αυτό περιλαμβάνει μια ισχυρή εμπορική πολιτική. Η συμφωνία ΕΕ - MERCOSUR που διαπραγματεύτηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τεσσάρων χωρών της Νότιας Αμερικής θα εφαρμοστεί προσωρινά - αυτή είναι η σωστή απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών με την Ινδία έχει οριστικοποιηθεί. Περαιτέρω συμφωνίες θα ακολουθήσουν και πρέπει να ακολουθήσουν σύντομα.
Διπλωματικά, εμείς στην Ευρώπη πετυχαίνουμε αυτή τη στιγμή ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα. Αυτό είναι επίσης εμφανές στο έργο μας για την ειρήνη στην Ουκρανία. Όπου η ευελιξία είναι απαραίτητη, προχωράμε σε μικρές ομάδες - με την E3, δηλαδή τη Γερμανία, τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία, αλλά και με την Ιταλία και την Πολωνία ως βασικούς ευρωπαίους παράγοντες. Γνωρίζουμε ότι μακροπρόθεσμα, η επιτυχία μας θα έρθει μόνο αν φέρουμε μαζί μας και τους άλλους Ευρωπαίους. Το κάνουμε αυτό, και για εμάς τους Γερμανούς, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Είμαστε η καρδιά της Ευρώπης. Αν η Ευρώπη διαλυθεί, η Γερμανία διαλυθεί.
Αλλά απευθύνω επίσης έκκληση στους εταίρους μας: Αναγνωρίστε τη σημασία της στιγμής· ανοίξτε το δρόμο για μια ισχυρή, κυρίαρχη Ευρώπη.
Τρίτον, θέλουμε να δημιουργήσουμε μια νέα διατλαντική εταιρική σχέση.
Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω με την άβολη αλήθεια: Ένα χάσμα, ένα βαθύ χάσμα, έχει ανοίξει μεταξύ της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ο αντιπρόεδρος Τζ. Ντ. Βανς το είπε αυτό εδώ στο Μόναχο πριν από ένα χρόνο. Είχε δίκιο στην περιγραφή του.
Ο πολιτισμικός πόλεμος που διεξάγει το κίνημα MAGA στις ΗΠΑ δεν είναι δικός μας. Η ελευθερία του λόγου τελειώνει εδώ όταν παραβιάζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το σύνταγμα. Και δεν πιστεύουμε στους δασμούς και τον προστατευτισμό, αλλά στο ελεύθερο εμπόριο. Υποστηρίζουμε τις συμφωνίες για το κλίμα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας επειδή είμαστε πεπεισμένοι ότι μπορούμε να λύσουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις μόνο μαζί.
Η διατλαντική εταιρική σχέση έχει προφανώς χάσει την αυτονόητη φύση της – πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στη συνέχεια εδώ στην Ευρώπη και πιθανώς και εδώ σε αυτή την αίθουσα.
Κυρίες και κύριοι, αν θέλουμε η εταιρική μας σχέση να έχει μέλλον, πρέπει να την επαναπροσδιορίσουμε με δύο τρόπους. Αυτός ο επαναπροσδιορισμός πρέπει να είναι συγκεκριμένος, όχι εσωτεριστικός. Πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού: Μαζί είμαστε πιο δυνατοί. Εμείς οι Ευρωπαίοι γνωρίζουμε πόσο πολύτιμη είναι η εμπιστοσύνη στην οποία βασίζεται το ΝΑΤΟ .
Στην εποχή των υπερδυνάμεων, και οι ΗΠΑ θα βασίζονται σε αυτή την εμπιστοσύνη. Ακόμα και αυτές φτάνουν στα όρια της δικής τους ισχύος όταν ενεργούν μόνες τους. Οι στρατηγικοί αναλυτές στο Πεντάγωνο, τουλάχιστον, φαίνεται να το καταλαβαίνουν αυτό. Το ΝΑΤΟ δεν είναι μόνο το ανταγωνιστικό μας πλεονέκτημα, αλλά, αγαπητοί Αμερικανοί φίλοι, και το δικό σας.
(Στα Αγγλικά) Θα ήθελα να επαναλάβω αυτό το σημείο για τους Αμερικανούς φίλους μας. Για πάνω από τρεις γενιές, η εμπιστοσύνη μεταξύ συμμάχων, εταίρων και φίλων ήταν αυτό που έχει καταστήσει το ΝΑΤΟ την ισχυρότερη συμμαχία όλων των εποχών. Η Ευρώπη έχει πλήρη επίγνωση της αξίας της. Σε περιόδους αντιπαλότητας μεγάλων δυνάμεων, ακόμη και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα είναι αρκετά ισχυρές για να κάνουν τα πάντα μόνες τους. Αγαπητοί φίλοι, η συμμετοχή στο ΝΑΤΟ δεν αποτελεί μόνο ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για την Ευρώπη, αλλά και ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ας αποκαταστήσουμε και ας αναζωογονήσουμε μαζί τη διατλαντική εμπιστοσύνη. Εμείς οι Ευρωπαίοι κάνουμε το καθήκον μας.
(στα γερμανικά) Θα ήθελα να επαναλάβω τη δήλωση του Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ: Οι αυταρχικές δημοκρατίες μπορεί να έχουν οπαδούς· οι δημοκρατίες έχουν εταίρους και συμμάχους.
Αυτή η δήλωση ισχύει και για εμάς τους Ευρωπαίους. Ένας αληθινός σύμμαχος παίρνει στα σοβαρά τις υποχρεώσεις του. Κανείς δεν μας ανάγκασε να βρισκόμαστε στην υπερβολική εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες στην οποία βρεθήκαμε πρόσφατα. Αυτή η εξάρτηση ήταν αυτοεπιβαλλόμενη. Αλλά αφήνουμε αυτή την κατάσταση πίσω μας τώρα, και κατά προτίμηση νωρίτερα παρά αργότερα.
Δεν θα το πετύχουμε αυτό εγκαταλείποντας το ΝΑΤΟ . Θα το πετύχουμε οικοδομώντας έναν ισχυρό, αυτοσυντηρούμενο ευρωπαϊκό πυλώνα εντός της συμμαχίας, προς το δικό μας συμφέρον.
Αυτή η αποχώρηση, κυρίες και κύριοι, είναι το σωστό που πρέπει να γίνει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Είναι το σωστό που πρέπει να γίνει εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίσουν να τηρούν αποστάσεις. Είναι το σωστό που πρέπει να γίνει όσο δεν μπορούμε να εγγυηθούμε την ασφάλειά μας. Και τέλος, είναι επίσης το σωστό που πρέπει να γίνει για την αποκατάσταση μιας πιο υγιούς διατλαντικής εταιρικής σχέσης.
Υποψιάζομαι ότι στο μέλλον θα διαφωνούμε συχνότερα από ό,τι στο παρελθόν. Θα πρέπει να διαπραγματευόμαστε και ίσως ακόμη και να διαφωνούμε συχνότερα για τη σωστή πορεία προς τα εμπρός. Αν το κάνουμε αυτό με ανανεωμένη δύναμη, σεβασμό και αυτοσεβασμό, τότε θα είναι προς όφελος και των δύο πλευρών.
Παρεμπιπτόντως, διαισθάνθηκα κάτι τέτοιο στις συζητήσεις που είχαμε για τη Γροιλανδία τις τελευταίες εβδομάδες. Απευθύνομαι ιδιαίτερα στη Μέτε Φρέντερικσεν, την πρωθυπουργό της Δανίας, η οποία γνωρίζει ότι μπορεί να βασίζεται στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη χωρίς καμία επιφύλαξη.
Τέταρτον και τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό , χτίζουμε ένα ισχυρό δίκτυο παγκόσμιων συνεργασιών.
Όσο σημαντική κι αν παραμένει για εμάς η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η διατλαντική εταιρική σχέση, δεν θα επαρκούν πλέον για να διατηρήσουν την ελευθερία μας. Η εταιρική σχέση δεν είναι απόλυτη έννοια. Η εταιρική σχέση δεν απαιτεί πλήρη συμφωνία για όλες τις αξίες και τα συμφέροντα. Αυτό, παρεμπιπτόντως, είναι ένα από τα μαθήματα αυτών των ημερών, εβδομάδων και μηνών.
Αυτό μας επιτρέπει να προσεγγίσουμε νέους συνεργάτες με τους οποίους μοιραζόμαστε όχι όλες, αλλά σημαντικές, ανησυχίες. Αυτό αποφεύγει τις εξαρτήσεις και τους κινδύνους, ενώ ταυτόχρονα ανοίγει ευκαιρίες και πιθανότητες και για τις δύο πλευρές. Προστατεύει την ελευθερία μας.
Ο Καναδάς και η Ιαπωνία, η Τουρκία, η Ινδία, η Βραζιλία, αλλά και η Νότια Αφρική, τα κράτη του Κόλπου και άλλοι θα διαδραματίσουν βασικό ρόλο σε αυτό. Θέλουμε να συνεργαστούμε στενότερα με αυτές τις χώρες, με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό και με μακροπρόθεσμη προοπτική.
Μας ενδιαφέρει θεμελιώδες ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο μπορούμε να βασιστούμε σε συμφωνίες, στο οποίο είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε από κοινού τα παγκόσμια προβλήματα και, πάνω απ' όλα, στο οποίο μπορούμε να επιλύσουμε τις συγκρούσεις ειρηνικά.
Μοιραζόμαστε την εμπειρία ότι το διεθνές δίκαιο και οι διεθνείς οργανισμοί υπηρετούν την κυριαρχία μας, την ανεξαρτησία μας, αλλά και την ελευθερία μας.
Εμείς οι Γερμανοί γνωρίζουμε: Ένας κόσμος όπου μόνο η δύναμη μετράει θα ήταν ένα σκοτεινό μέρος. Η χώρα μας ακολούθησε αυτό το μονοπάτι τον 20ό αιώνα, φτάνοντας στο πικρό και άσχημο τέλος του.
Σήμερα ακολουθούμε έναν διαφορετικό, έναν καλύτερο δρόμο.
Η μεγαλύτερη δύναμή μας παραμένει η ικανότητά μας να χτίζουμε συνεργασίες, συμμαχίες και οργανισμούς που βασίζονται στο νόμο και τους κανόνες, θεμελιώνονται στον σεβασμό και την εμπιστοσύνη και πιστεύουν στη δύναμη της ελευθερίας.
Μετά το 1945, οι Αμερικανοί φίλοι μας ήταν κυρίως αυτοί που ενέπνευσαν εμάς τους Γερμανούς με αυτή την ισχυρή και λαμπρή ιδέα. Δεν θα το ξεχάσουμε αυτό. Πάνω σε αυτή τη βάση, το ΝΑΤΟ έχει γίνει η ισχυρότερη πολιτική συμμαχία στην ιστορία.
Παραμένουμε πιστοί σε αυτήν την ιδέα. Με όλη μας τη δύναμη και το πάθος, με ευπρέπεια και αλληλεγγύη, με δημιουργικότητα και θάρρος, μεταφέρουμε αυτήν την ιδέα στη νέα εποχή, ώστε αυτή η εποχή να μην γίνει σκοτεινή, αλλά, κυρίες και κύριοι, μια καλή στιγμή - για εμάς, αλλά πάνω απ 'όλα για τη γενιά των παιδιών και των εγγονιών μας, που βασίζονται σε εμάς για να κάνουμε το σωστό αυτές τις μέρες και εβδομάδες. Είμαστε αποφασισμένοι να το κάνουμε.
Δημοσιεύθηκε 12 Φεβρουαρίου 2026τελευταία ενημέρωση 6 ώρες πριν
Σε αναζήτηση απαντήσεων στην εποχή Τραμπ, με τις σταθερές του παρελθόντος να χάνονται και νέες δυνάμεις να διεκδικούν το δικό τους μερίδιο στη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων.
https://p.dw.com/p/58RwJ
«Υπό διάλυση»: το φετινό όχι και τόσο αισιόδοξο σλόγκαν της ΔιάσκεψηςΕικόνα: Liesa Johannssen/REUTERS
Συνάντηση Στάρμερ, Μερτς και Μακρόν στη Διάσκεψη Ασφαλείας του ΜονάχουΕικόνα: Kay Nietfeld/AP Photo/picture alliance
«Η Γαλλία στην Ευρώπη και τον κόσμο» ήταν το θέμα της ομιλίας του Γάλλου προέδρου Εμμανουέλ Μακρόν στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου . Εν τέλει όμως ο Γάλλος πρόεδρος αξιοποίησε την παρουσία του στο Μόναχο για να ζητήσει από τους Ευρωπαίους να τολμήσουν περισσότερη Ευρώπη, με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και πίστη σε αυτά που έχουν κατακτήσει και σε αυτά που είναι σε θέση να επιτύχουν μελλοντικά από κοινού. Πρόσθεσε ωστόσο ότι οι εχθροί της Ευρώπης δεν θέλουν να δουν τους Ευρωπαίους να πετυχαίνουν. Ακόμα όμως και ορισμένοι Ευρωπαίοι στέκονται εμπόδιο στην πρόοδο, είπε. «Πρέπει να το αλλάξουμε αυτό», υπογράμμισε ο Γάλλος πρόεδρος.
Στο παράδειγμα της Ουκρανίας και του συνεχιζόμενου πολέμου ο Εμμανουέλ Μακρόν τόνισε ότι «η μοίρα της Ουκρανίας είναι η μοίρα της Ευρώπης», υπερασπιζόμενος την πρότασή του για διάλογο με τη Μόσχα . Παράλληλα όμως τάχθηκε υπέρ της αύξησης των πιέσεων στη Ρωσία .
Ο πρόεδρος Μακρόν υπογράμμισε επίσης τη σημασία της συμμετοχής των Ευρωπαίων στις συνομιλίες για την επόμενη μέρα στην πολιτική ασφαλείας για την Ευρώπη: «Πρέπει να κάνουμε μια γεωπολιτική δύναμη. Πρέπει να επιταχύνουμε τη διαδικασία που βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη. Δεν μιλάω για τη Γαλλία και τη Γερμανία , αλλά για την Ευρώπη που πρέπει να εξελιχθεί σε νέα δύναμη. Παράλληλα θα πρέπει να περιορίσουμε τις εξαρτήσεις: Είτε στην Τεχνητή Νοημοσύνη , είτε στα ορυκτά, είτε στις υπηρεσίες cloud computing. Επίσης έχει νόημα να κατασκευάσουμε το νέο μαχητικό FCAS. Είναι μια ευρωπαϊκή προσέγγιση στα ζητήματα».
Μακρόν για αποστολή δυνάμεων στην Ουκρανία και πυρηνικά
Μερτς, Μακρόν και Στάρμερ στο ΜόναχοΕικόνα: Stefan Rousseau/empics/picture alliance
Κατά την αποστολή των ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Ουκρανία στην παρούσα φάση τάχθηκε ο Μακρόν, αφού κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε κλιμάκωση της κατάστασης. Αυτό που πρέπει να συνεχιστεί η στήριξη του Κιέβου και να αυξηθεί η πίεση προς τη Ρωσία, χωρίς να υπάρξει αποδοχή των υπερβολικών απαιτήσεων του Πούτιν.
Για την πυρηνική αμυντική ομπρέλα τόνισε ότι είναι ένα θέμα που θα συζητηθεί σε συνεργασία με τη Γερμανία και την πυρηνική δύναμη της Βρετανίας, στο πλαίσιο του ανασχεδιασμού της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής ασφαλείας.
Μακρόν: Οι Ευρωπαίοι να αποφασίσουν για την τύχη τους
H Ευρώπη να δείξει αποφασιστικότητα, επιμένει πάντα ο ΜακρόνΕικόνα: Liesa Johannssen/REUTERS
«Όλα όσα τους Ευρωπαίους πρέπει να αποφασιστούν και από τους Ευρωπαίους. Θα συνεχίσουμε να ζούμε πόρτα-πόρτα με τη Ρωσία και αυτή τη γειτονιά θα πρέπει να την προσδιορίσουμε εμείς.»
«Πώς μπορούμε να βρεθούμε σε μια πιο ισχυρή διαπραγματευτική θέση; Σε αυτό το νέο πλαίσιο πρέπει να γίνουμε πιο ισχυροί, πιο ανεξάρτητοι. Δεν εννοώ τη Γαλλία. Δεν εννοώ τη Γερμανία. Εννοώ την Ευρώπη συνολικά. Να δούμε την ισχύ συνολικά ως Ευρωπαίοι. Να απαλλαγούμε από εξαρτήσεις σε μια σειρά από τομείς. Να θέσουμε ξεκάθαρους στόχους».
«Κάναμε βήματα τον περασμένο χρόνο και πρέπει σε αυτόν τον δρόμο να προχωρήσουμε. Πρέπει να επιταχύνουμε την αμυντική μας συνεργασία».
«Αναπτύξαμε νέα εργαλεία όπως το SAFE, βρήκαμε νέους πόρους. Υπάρχει μεγάλη προθυμία στην αγορά για να μας χρηματοδοτήσει».
«Δεν είναι μόνο θέμα αντίθετα όμως. Αυτό που προέχει να δειξουμε είναι η αποφασιστικότητα».
Στο θέμα του επηρεασμού της κοινής γνώμης από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενόψει κρίσιμων εκλογών αναφέρθηκε κλείνοντας την τοποθέτησή του ο πρόεδρος της Γαλλίας, που υπερασπίστηκε τα σχέδια της ΕΕ για καλύτερο έλεγχο και περιορισμό της πρόσβασης σε ανήλικους. «Πρόκειται για ένα θέμα προστασίας της Δημοκρατίας» τόνισε.
Η Ευρώπη θέλει να είναι ισχυρή για να μπορεί να είναι ένας εταίρος των ΗΠΑ που θα αντιμετωπίσει με σεβασμό είπε ολοκληρώνοντας την ομιλία του ο Πρόεδρος της Γαλλίας.
Μακρόν: Να είμαστε περήφανοι για την Ευρώπη και να το λέμε
Ο Εμμανουέλ Μακρόν δηλώνει υπερήφανος για την ΕυρώπηΕικόνα: Romain Doucelin/SIPA/picture alliance
Ξεκίνησε η παρέμβαση του προέδρου της Γαλλίας, Εμμανουέλ Μακρόν στην MSC.
Είναι η πέμπτη του παρουσία στη Διάσκεψη σύμφωνα με τον Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, ο οποίος και τον προλόγισε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι όλες αυτές οι συζητήσεις θα αποσαφηνίσουν το τοπίο των ευρωατλαντικών σχέσεων.
Μερικές βασικές εκτιμήσεις σε μια ομιλία που επέλεξε να ξεκινήσει στα αγγλικά και σε ελεύθερη απόδοση:
«Θέλω να στείλω ένα μήνυμα ελπίδας και αποφασιστικότητας. Η Ευρώπη μπορεί να γίνει ισχυρότερη. Χρειαζόμαστε μια θετική προσέγγιση... Η Ευρώπη επικρίνεται πολύ ως αργή και γραφειοκρατική... Την κατηγόρησαν ακόμα και ότι δεν επιτρέπει την ελευθερία του Τύπου.»
«Η Ευρώπη είναι ένα θεσμικό και ιστορικό επίτευγμα, που διασφάλισε την ειρήνη και την ευημερία και πρέπει να την υπερασπιστεί με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση».
«Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι ως Ευρωπαίοι και να προβάλλουμε τα επιτεύγματα μας».
«Λέμε όχι στην επίθεση στην Ουκρανία. Λέμε όχι στη λογική των κρατών δορυφόρων».
«Θέλω να μιλήσω σήμερα για τα «δικά μας», για τον πόλεμο στην Ουκρανία. Υποστηρίζουμε τις προσπάθειες Τραμπ για την ειρήνη και πιστεύω ότι πλησιάζουμε σε αυτή την κατεύθυνση. Πρέπει όμως να αυξήσουμε την πίεση προς τη Ρωσία.»
«Η μοίρα της Ουκρανίας είναι η μοίρα της Ευρώπης. Για αυτό και πρέπει να συνεχίσουμε να τη στηρίζουμε».
«Να αντιμετωπίσουμε πιο αποτελεσματικά τον σκιώδη ρωσικό στόλο, που στηρίζει την πολεμική οικονομία της Μόσχας»
«Δεν μπορεί να υπάρξει ειρήνη χωρίς τους Ευρωπαίους. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να βρίσκονται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Για αυτό και είπα ότι πρέπει να μιλήσουμε με τη Μόσχα. Ξέρουμε ότι και στο μέλλον θα έχουμε να κάνουμε με μια επιθετική Ρωσία. Πρέπει να ενισχύσουμε την άμυνά μας».
Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο δεν θα πάρει μέρος στη συνάντηση των Ευρωπαίων για την Ουκρανία. Πάντως σύμφωνα με τις γερμανικές κυβερνητικές πηγές, στη συνάντηση με τον Φρίντριχ Μερτς επικεντρώθηκαν κυρίως στην κατάσταση στην Ουκρανία, τη συνεχιζόμενη στρατιωτική υποστήριξη και την κατάσταση των διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία. Συζητήθηκε επίσης ο ρόλος της ΕΕ στο ΝΑΤΟ. Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι ο Ρούμπιο αναγνώρισε τις προσπάθειες της Γερμανίας για την ενίσχυση της συμμαχίας.
To Bayerischer Hof σε φωτογραφία του 1870Εικόνα: SZ Photo/picture alliance
Το ξενοδοχείο Bayerischer Hof, που ανοίγει κάθε χρόνο τις πόρτες του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου, δεν είναι απλώς ένα πεντάστερο ξενοδοχείο.
Είναι κομμάτι της σύγχρονης ευρωπαϊκής ιστορίας και σημείο αναφοράς της διεθνούς διπλωματίας.
Το Bayerischer Hof άνοιξε το 1841 μετά από επιθυμία του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄. Έχει φιλοξενήσει σημαντικές προσωπικότητες όπως η αυτοκράτειρα Σίσσυ και ο Σίγκμουντ Φρόιντ.
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βομβαρδίστηκε και σχεδόν καταστράφηκε. Μόνο η ιστορική αίθουσα Spiegelsaal σώθηκε. Κι όμως, ξαναχτίστηκε και έγινε ξανά σύμβολο πολυτέλειας και ισχύος στο Μόναχο.
Σήμερα αποτελεί το επίκεντρο της παγκόσμιας διπλωματίας, καθώς εκεί δημιουργείται κάθε χρόνο η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου.
Θέλουν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι μια Γερμανία «ηγέτιδα σε εταιρική σχέση»;Εικόνα: Michael Kappeler/Pool/dts Nachrichtenagentur/IMAGO
Η ομιλία του Καγκελαρίου Μερτς απευθυνόταν πρωτίστως στις ΗΠΑ και κατέληξε κατά κάποιο τρόπο και μια απάντηση στα όσα είχε πει πέρυσι ο αντιπρόεδρος Μπανς από το ίδιο βήμα. Ίσως να ήθελε με τον τρόπο αυτό να απαιτήσει επιτακτικά μια απάντηση από τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο το πρωί το Σάββατο. Σε κάθε περίπτωση επεδίωξε να επιβάλει αυτό το πλαίσιο της συζήτησης.
Το ερώτημα ερώτημα, όπως επισημαίνουν ορισμένοι Γερμανοί αρθρογράφοι, δεν είναι μόνο αν τον άκουσαν οι Αμερικανοί, αλλά αν «θα τον ακούσουν και οι Ευρωπαίοι;», γιατί η ομιλία Μερτς απευθυνόταν και προς αυτούς. Είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν τη Γερμανία ως «ηγέτιδα σε μια εταιρική σχέση, χωρίς ηγεμονικές φαντασιώσεις» σε μια πορεία απογαλακτισμού από τις ΗΠΑ; Η ομιλία του Εμμανουέλ Μακρόν σε λίγη ώρα ίσως ξεδιαλύνει το τοπίο, όπως και η παρέμβαση αύριο του Βρετανού πρωθυπουργού, Κιρ Στάρμερ, που η στάση του Τραμπ δείχνει να τον φέρνει πιο κοντά στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Μια «επιστροφή» της Βρετανίας μέσω της άμυνας στην «ευρωπαϊκή οικογένεια» θα μπορούσε υπό προϋποθέσεις να αποτελεί και ένα είδος ασφαλιστικής δικλείδας για όσους στην Ευρώπη φοβούνται μια νέα γερμανική ηγεμονία.
Μία τεράστια και ίσως πρωτοφανής κινητοποίηση για το Ιράν εξαγγέλλεται για αύριο, Σάββατο, με αφορμή τη Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, περισσότεροι από 100.000 διαδηλωτές αναμένονται στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας, σε μαζικό συλλαλητήριο με σύνθημα «Ανθρώπινα δικαιώματα και Ελευθερία για τον Ιράν».
Οι αρχές κάνουν λόγο ακόμη και για ένα «ρεκόρ συμμετοχής» στην αυριανή κινητοποίηση, για τα δεδομένα της Βαυαρίας. Σημειώνεται πάντως ότι η σχετική άδεια της αστυνομίας ισχύει μόνο για το πάρκο Τερέζιενβιζε στα προάστια του Μονάχου, μακριά από τον χώρο της Διάσκεψης.
Το μεγάλο ερώτημα είναι, σύμφωνα με το πρακτορείο AFP, αν θα εμφανιστεί στην εκδήλωση για να μιλήσει στους διαδηλωτές ο γιος του έκπτωτου Σάχη της Περσίας, ο Ρεζά Παχλαβί, ο οποίος βρίσκεται στο Μόναχο για να συμμετάσχει στη Διεθνή Διάσκεψη για την Ασφάλεια.
Οι δασμοί είναι κακοί από τη φύση τους, τόνισε ο ΚλίνγκμπαιλΕικόνα: Soeren Stache/dpa/picture alliance
«Οι δασμοί είναι κακοί από τη φύση τους για τους ανθρώπους και για την οικονομία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού» επανέλαβε ο αντικαγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ο Λαρς Κλίνγκμπαϊλ σε συζήτηση για τη δασμολογική πολιτική των ΗΠΑ. «Αλλά αν η κυβέρνηση των ΗΠΑ ακολουθήσει αυτή την πορεία, πρέπει να βρούμε άλλους εταίρους. Πρέπει να ενισχύσουμε την οικονομική μας ανάπτυξη» πρόσθεσε.
Ο Κλίνγκμπαιλ έκανε λόγο για άνοιγμα σε νέους εταίρους και συνεργασίες. Σημείωσε ότι η εμπορική συμφωνία με τις χώρες της Mercosur έχει «επιτέλους» ολοκληρωθεί και ότι υπήρξε συμφωνία με την Ινδία. Τάχθηκε επίσης υπέρ των εμπορικών συμφωνιών και των ισχυρών σχέσεων με τον παγκόσμιο Νότο.
«Ο Μερτς θα επικεντρώσει την εξωτερική πολιτική του περισσότερο στην Ευρώπη» εκτιμά η FAZΕικόνα: Thomas Koehler/BMZ/photothek.de/picture alliance
«Ο Μερτς θα επικεντρώσει την εξωτερική πολιτική του περισσότερο στην Ευρώπη» εκτιμά η Frankfurter Allgemeine ως το βασικό του μήνυμα από τη σημερινή ομιλία. Γράφει συγκεκριμένα: «Ο καγκελάριος προανήγγειλε μια γερμανική εξωτερική πολιτική με περισσότερο έναν προσανατολισμό και πήρε αποστάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς να αμφισβητήσει το ΝΑΤΟ. Η διατλαντική εταιρική σχέση έχει υποστεί ένα ρήγμα.
«Ο πολιτισμικός πόλεμος του κινήματος MAGA δεν είναι δικός μας. Η ελευθερία του λόγου τελειώνει όταν αυτός ο λόγος στρέφεται κατά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του Συντάγματος. Οι συμφωνίες για το κλίμα και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας".
Ο Μερτς εξήγησε ότι είχε ξεκινήσει μια νέα εποχή πολιτικών μεγάλων δυνάμεων, στην οποία η ελευθερία μας βρισκόταν σε κίνδυνο. Η γερμανική εξωτερική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών είχε επιδείξει ένα «κανονιστικό πλεόνασμα». Τώρα, ήταν ζωτικής σημασίας να αξιοποιηθεί πλήρως το τεράστιο στρατιωτικό, πολιτικό, οικονομικό και τεχνολογικό δυναμικό μιας «κυρίαρχης Ευρώπης». Η Γερμανία επιδιώκει μια ηγεσία βασισμένη στην εταιρική σχέση στην Ευρώπη, αλλά δεν τρέφει ηγεμονικές φαντασιώσεις. Ο Μερτς είπε ότι έχει ξεκινήσει συνομιλίες με τον Γάλλο πρόεδρο Εμμανουέλ Μακρόν σχετικά με ένα πυρηνικό αποτρεπτικό μέσο. Αυτό, τόνισε, πρέπει να ενσωματωθεί σταθερά στο αποτρεπτικό οπλοστάσιο του ΝΑΤΟ.
Ο καγκελάριος δήλωσε ότι η Γερμανία δεν εγκαταλείπει το ΝΑΤΟ, αλλά θέλει να δημιουργήσει έναν ισχυρό, αυτοσυντηρούμενο πυλώνα εντός της συμμαχίας. Υποστήριξε ότι η υπερβολική εξάρτηση από τις ΗΠΑ και η ανωριμότητα της Ευρώπης ήταν αποφάσεις που η ίδια πήρε και ότι «τώρα εγκαταλείπονται, και όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο»».
Η Κάγια Κάλλας στη Διεθνή Διάσκεψη του Μονάχου την ΠαρασκευήΕικόνα: Marijan Murat/dpa/picture alliance
Το δικό της στίγμα για τις ευρω-αμερικανικές σχέσεις έδωσε στο Μόναχο η Ύπατη Εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική της ΕΕ Κάγια Κάλλας. Γουόλτς, εξελίχθηκε σε ένα άτυπο ευρω-αμερικανικό ντιμπέιτ.
«Ποιά είναι η διαφορά όταν η Ρωσία κάνει πόλεμο; Τον κάνει μόνη της, γιατί δεν έχει συμμάχους» λέει η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, «ενώ όταν οι ΗΠΑ κάνουν πόλεμο, πηγαίνουμε μαζί σας και χάνουμε δικούς μας ανθρώπους σε αυτόν τον πόλεμο. Η διαφορά μεταξύ σας και σε άλλες δυνάμεις είναι ότι έχετε συμμάχους» επισημαίνει.
Ο Γουόλτς (τον οποίο θεωρούσαν «ιέρακα» της εξωτερικής πολιτικής πριν μετακομίσει στον ΟΗΕ) επέμενε ότι οι αμερικανικές πιέσεις για μεγαλύτερη οικονομική συμμετοχή των Ευρωπαίων στη νατοϊκή «αμυντική ομπρέλα» δεν είναι κάτι καινούριο, αλλά αίτημα που διαγράφεται εδώ και τουλάχιστον δέκα. χρόνια, χωρίς ανταπόκριση. «Δώσαμε πολλά χρήματα, αλλά καθώς ο δημόσιος χρέος μας διευρύνεται, είναι δίκαιο να ζητάμε μεγαλύτερη συμμετοχή από την Ευρώπη» λέει ο Αμερικανός διπλωμάτης.
«Ναι» σε κοινό δανεισμό για την Άμυνα
Κοινός δανεισμός στην Ευρώπη για υψηλότερες αμυντικές δαπάνες;Εικόνα: AFP μέσω Getty Images
Η Κάγια Κάλλας δεν άφησε χωρίς αντίλογο την αμερικανική επιχειρηματολογία: «Αν δείτε την αναπτυξιακή βοήθεια που χορηγείται μέσω των Ηνωμένων Εθνών, θα διαπιστώσετε ότι η Ευρώπη συνεισφέρει το μεγαλύτερο μερίδιο» επισημαίνει. «Κατά συνέπεια δεν μπορώ να δεχθώ ότι δεν κάνουμε απολύτως τίποτα».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η παρότρυνση Κάλλας προς την ΕΕ, στο περιθώριο της Διάσκεψης, να προχωρήσει σε κοινή ανάληψη χρέους για τις αμυντικές δαπάνες. Μιλώντας στο Table Briefings, η αντιπρόεδρος της Κομισιόν τόνισε ότι «μία κοινή άντληση κεφαλαίων καθιστά τον δανεισμό πιο οικονομικό για όλους».
Υπενθύμισε μάλιστα ότι σε εποχές πανδημίας οι Ευρωπαίοι είχαν προχωρήσει για πρώτη φορά σε μία κοινή ανάληψη χρέους, καθώς έπρεπε «να αντιμετωπιστεί μία απειλή που ήταν κοινή για όλη την Ευρώπη». Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, γι' αυτό και η ίδια θεωρεί ότι ο κοινός δανεισμός «έχει νόημα», παρότι σέβεται τις «ευαισθήσεις» που επικρατούν στη γερμανική κοινή γνώμη.
«Βάλαμε τον ΟΗΕ σε δίαιτα», είπε ο ΓουόλτςΕικόνα: Marijan Murat/dpa/picture alliance
Σχολιάζοντας τη σύλληψη του ηγέτη της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο από τις ΗΠΑ, ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, ο Μάικλ Γουόλτς, δήλωσε σε πανελ στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου ότι η αμφιλεγόμενη κίνηση στην πραγματικότητα κέρδισε διεθνή επαίνους. «παρασκηνιακά».
«Έτσι, η επιβεβαίωση της ηγεσίας των ΗΠΑ επικροτήθηκε και ακούμε, ξανά και ξανά, παρασκηνιακά, «ευχαριστώ» από διάφορες χώρες», είπε.
Ο Γουόλτς σχολίασε επίσης τις πρόσφατες περικοπές στον προϋπολογισμό της ΟΗΕ και τις προσπάθειες του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να συστήσει το Συμβούλιο Ειρήνης, το οποίο πολλοί παρατηρητές έχουν χαρακτηρίσει ως μια προσπάθεια να παραγγείλει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
«Έπρεπε να βάλουμε τον ΟΗΕ σε δίαιτα», δήλωσε ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ.
«Όλοι συμφωνούν ότι η μεταρρύθμιση ήταν. Πιέζουμε σκληρά για να επιστρέψουν οι ΗΠΑ στη φυσιολογική τους λειτουργία ως δύναμης και διασφάλισης της ειρήνης», αντί να προσπαθούμε να είναι «τα πάντα για κάθε έθνος», είπε ο Αμερικανός διπλωμάτης.
Σοβαρά τα βλέμματα στη συνάντηση Μερτς-ΡούμπιοΕικόνα: Liesa Johannssen/REUTERS
Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς συναντήθηκε με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο λίγο μετά την ομιλία του στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Γιόχαν Βαντεφούλ συμμετείχε επίσης στη συζήτηση. Στα εναρκτήρια ομιλία του, ο Μερτς είχε προηγουμένως αποστασιοποιηθεί σημαντικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Ευρώπη πρέπει να απελευθερωθεί από την αυτοεπιβαλλόμενη εξάρτησή της από τις ΗΠΑ και να «δημιουργήσει μια νέα διατλαντική συνεργασία», δήλωσε ο Καγκελάριος.
Φέτος, της πρωινής αμερικανικής αντιπροσωπείας ηγείται ο Ρούμπιο, ο οποίος έχει προγραμματίσει να εκφωνήσει ομιλία στις 10 το Σάββατο (ώρα Ελλάδας). Δεκάδες μέλη του Κογκρέσου των ΗΠΑ έχουν επίσης ταξιδέψει στο Μόναχο, συμπεριλαμβανομένων ένθερμων αντιπάλων του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ από το Δημοκρατικό Κόμμα, όπως ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ και η βουλευτής Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ.
